1. Maddenin Sistematiği ve Genel Açıklama
6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (TTK) 82. maddesi, “Ticari Defterler” başlıklı Beşinci Kısım altında, “Saklama ve ibraz” alt başlığı ile düzenlenmiştir [1]. Ticari defterlerin tutulması, tacirler için temel bir yükümlülük (TTK m. 64) olmakla birlikte, bu yükümlülüğün anlam kazanabilmesi ve muhasebe kayıtlarının hukuk âleminde ispat vasıtası olarak işlev görebilmesi, söz konusu defterlerin ve dayanak belgelerin güvenli bir biçimde muhafaza edilmesine bağlıdır [2, 3].
Kanun koyucu, ticari işlemlerin şeffaflığı, hesap verilebilirlik ve alacaklıların korunması ilkeleri doğrultusunda, salt ticari defterlerin değil, bu defterlerdeki kayıtların dayanağını oluşturan her türlü evrakın belirli bir süreyle saklanmasını emredici kural olarak ihdas etmiştir [4]. Bu düzenleme, bir yandan tacirin kendi ticari geçmişini ve mali durumunu izleyebilmesini sağlarken diğer yandan devletin vergi denetimi yapabilmesi ve yargı mercilerinin ticari uyuşmazlıklarda maddi gerçeğe ulaşabilmesi hedeflerine hizmet eder [5]. Madde metni, saklanacak belgelerin kapsamını, saklama süresini, saklama usulünü ve mücbir sebep yahut hırsızlık hallerinde başvurulacak "zayi belgesi" müessesesini sistematik bir bütünlük içinde ele almıştır [6-9].
2. Maddedeki Kavramların Analizi
2.1. Saklanması Zorunlu Belgelerin Kapsamı (m. 82/1-2)
TTK m. 82/1 uyarınca her tacir; ticari defterlerini, envanterleri, açılış ve ara bilançolarını, finansal tablolarını, yıllık faaliyet raporlarını, topluluk finansal tablolarını, bu belgelerin anlaşılabilirliğini kolaylaştıracak çalışma talimatları ile organizasyon belgelerini, alınan ticari mektupları, gönderilen ticari mektupların suretlerini ve defter kayıtlarının dayanağını teşkil eden belgeleri sınıflandırılmış bir şekilde saklamakla yükümlüdür [6, 10]. Burada geçen "ticari mektuplar", TTK m. 82/2'de "bir ticari işe ilişkin tüm yazışmalar" olarak geniş bir biçimde tanımlanmıştır [7, 10]. Kayıtların dayanağını teşkil eden fatura, makbuz, dekont gibi belgelerin saklanması zorunluluğu, ticari defterlerdeki kayıtların sıhhatinin denetlenebilmesi için olmazsa olmaz bir şarttır [10, 11].
2.2. Görüntü ve Veri Taşıyıcılarda Saklama İmkanı (m. 82/3-4)
Kanun koyucu, modern ticaretin ve dijitalleşmenin gereksinimlerini dikkate alarak evrak saklama yükümlülüğünü fiziki arşivleme ile sınırlandırmamıştır. Açılış ve ara bilançoları, finansal tablolar ve topluluk finansal tabloları hariç olmak üzere, diğer belgeler Türkiye Muhasebe Standartlarına (TMS) uygun olmak şartıyla görüntü veya veri taşıyıcılarda (elektronik ortamda) saklanabilir [7, 12]. Bu imkânın kullanılabilmesi için, elektronik kopyaların asılları ile içerik olarak tam örtüşmesi, saklama süresi boyunca her an ulaşılabilir ve okunabilir durumda olması amir hüküm olarak düzenlenmiştir [7, 12].
2.3. Saklama Süresi ve Başlangıcı (m. 82/5-6)
TTK m. 82/5 uyarınca saklama süresi kesin olarak on (10) yıl olarak belirlenmiştir [8, 13]. Sürenin başlangıcı ise m. 82/6'da, ticari defterlere son kaydın yapıldığı, envanterin çıkarıldığı, bilançoların ve finansal tabloların hazırlandığı, ticari yazışmaların yapıldığı veya muhasebe belgelerinin oluştuğu takvim yılının bitişi olarak tespit edilmiştir [8, 9, 13].
2.4. Zayi Belgesi Kurumu ve Şartları (m. 82/7)
Tacirin saklamakla yükümlü olduğu defter ve belgeler; yangın, su baskını, yer sarsıntısı gibi bir afet veya hırsızlık sebebiyle iradesi dışında zıyaa uğrarsa, tacir zıyaı öğrendiği tarihten itibaren otuz gün (önceki düzenlemede on beş gün olan bu süre 2022 yılında değiştirilmiştir) içinde işletmesinin bulunduğu yer yetkili mahkemesinden kendisine bir zayi belgesi verilmesini talep edebilir [9, 14, 15]. Bu belgenin alınabilmesi için zıyaın kanuni saklama süresi içinde gerçekleşmiş olması ve tacirin zıyaın meydana gelmesinde kusursuz (basiretli bir iş adamı gibi davranmış) olması şarttır [16-18]. Zayi belgesi, taciri ibraz yükümlülüğünden ve ibrazdan kaçınmanın usul hukuku ile ceza hukukundaki ağır sonuçlarından kurtarır [19, 20].
2.5. Ölüm, Ticareti Terk ve Tüzel Kişiliğin Sona Ermesi Halinde Saklama (m. 82/8)
Gerçek kişi tacirin ölümü halinde mirasçıları, ticareti terk etmesi halinde ise bizzat kendisi defter ve belgeleri saklamakla yükümlüdür [21, 22]. Mirasın resmi tasfiyesi durumunda veya tüzel kişiliğin sona ermesi (şirketin tasfiyesinin tamamlanması) halinde defter ve kağıtlar on yıl süreyle sulh hukuk mahkemesi tarafından saklanır [21, 22]. Eski Ticaret Kanunu (eTK) m. 68/III bu görevi notere verirken, 6102 sayılı TTK mahkemelere tevdi etmiştir [23].
3. Sistematik İlişkiler
- TTK m. 64 ve 65 ile İlişkisi: TTK m. 64 defter tutma yükümlülüğünü ihdas ederken, m. 82 bu defterlerin ve dayanaklarının fiziken veya elektronik ortamda varlığını idame ettirmesini güvence altına alır [4, 24, 25].
- HMK m. 222 ile İlişkisi: HMK m. 222, ticari defterlerin delil olabilmesini düzenler. Ticari defterlerin sahibi lehine delil teşkil edebilmesi için, defter kayıtlarının dayanağını oluşturan belgelerle örtüşmesi ve mahkemeye ibraz edilebilmesi gerekir [11, 26, 27]. Defterlerin ve belgelerin TTK m. 82 ihlal edilerek saklanmaması, HMK m. 222/5 uyarınca "ibrazdan kaçınma" sayılır ve ispat yükü bağlamında tacir aleyhine ağır sonuçlar doğurur [19, 28].
- VUK m. 253 ve m. 254 ile İlişkisi: Vergi Usul Kanunu, defter ve belgelerin muhafaza süresini kural olarak beş (5) yıl olarak düzenlemiştir [29, 30]. TTK ise bu süreyi on (10) yıl olarak öngörmektedir [8]. Bu ikili yapı doktrinde haklı olarak eleştirilmekte; ticari uyuşmazlıklarda ispat külfeti ve TTK m. 82'nin emredici yapısı sebebiyle tacirlerin mutlak surette 10 yıllık süreye riayet etmeleri gerektiği kabul edilmektedir [22, 30].
- TTK m. 562 (Cezai Sorumluluk): TTK m. 82'de öngörülen defter ve belgelerin saklanmaması, TTK m. 562/6 hükmü uyarınca adli para cezası yaptırımına bağlanmıştır [31]. Ayrıca Türk Ceza Kanunu ve Vergi Usul Kanunu'nun (VUK m. 359) evrakın yok edilmesine ilişkin özel hükümleri de saklıdır [32, 33].
4. Uygulama: Yargıtay İçtihadı
Yargıtay, TTK m. 82/7 hükmünde düzenlenen "zayi belgesi" taleplerinde son derece katı bir "kusursuzluk" ve "basiretli iş adamı gibi davranma" kriteri aramaktadır. Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin yerleşik içtihatlarına göre, defterlerin boş bir arsada veya sokakta park halindeki aracın bagajında bırakılarak çalınması, rutubetli ve su basma tehlikesi yüksek olan bodrum katlarında zemin seviyesinde muhafaza edilmesi gibi hallerde tacirin ağır kusurlu olduğu kabul edilmekte ve zayi belgesi verilmesi talepleri reddedilmektedir [18, 34].
Defterlerle ispat konusunda ise Yargıtay Hukuk Genel Kurulu (örn. YHGK 02.10.2002, E.19-753/K.661), defterlerin usulüne uygun tasdik edilmesinin tek başına yeterli olmadığını; dayanak belgeler (fatura, makbuz, sevk irsaliyesi vb.) mevcut değilse ve TTK m. 82 ihlal edilmişse, sırf defter kayıtlarıyla tacirin kendi lehine ispat faaliyetini yerine getiremeyeceğini açıkça hükme bağlamıştır [35, 36].
5. Pratik Örnek Olaylar
Olay 1 (kurmaca senaryo):
İstanbul'da mukim bir limited şirketin muhasebe departmanında 10 Nisan 2025 tarihinde elektrik kontağından kaynaklanan bir yangın çıkmış ve 2020 ile 2024 yılları arasındaki tüm fiziksel ticari mektuplar, faturalar ve dayanak belgeler kül olmuştur. Şirket müdürü, bu durumu 12 Nisan'da itfaiye raporu ile tespit ettirmesine rağmen, mahkemeye zayi belgesi almak için 20 Mayıs 2025 tarihinde başvurmuştur.
Hukuki analiz: TTK m. 82/7 uyarınca zayi belgesi talep davasının, zıyaın öğrenildiği tarihten itibaren otuz günlük hak düşürücü süre içinde açılması zorunludur [9, 15, 37]. Olayda, 12 Nisan'da öğrenilen zıyaa ilişkin dava 20 Mayıs'ta (30 gün geçtikten sonra) açıldığından, mahkemece süre aşımı (hak düşürücü süre) sebebiyle usulden ret kararı verilecektir.
Olay 2 (kurmaca senaryo):
Bir anonim şirket, alacaklı olduğu başka bir şirkete karşı açtığı itirazın iptali davasında ispat vasıtası olarak yalnızca ticari defterlerine dayanmıştır. Davacı şirket, TTK m. 82/1 bağlamında saklaması gereken mal teslim fişlerini ve fatura suretlerini ise ofis taşıması sırasında kaybettiklerini beyan etmiş, ancak zayi belgesi ibraz edememiştir.
Hukuki analiz: HMK m. 222 hükmü ile birlikte TTK m. 82 mütalaa edildiğinde, dayanak belgeleri olmaksızın ve usulünce alınmış bir zayi belgesi de ibraz edilmeksizin, tek başına defter kayıtları lehe delil vasfı taşımaz [11, 19, 38, 39]. Zayi belgesi almayan tacir, HMK m. 222/5 uyarınca belgeleri "ibrazdan kaçınmış" sayılır ve ispat yükünü yerine getirememiş kabul edilerek davası reddedilir [28].
6. Pratik Uygulama Notları
- İspat yükü: Zayi belgesi talep eden tacir, zıyaın meydana geldiği olguyu (sel, yangın, deprem, hırsızlık vb.) ve bu olayın gerçekleşmesinde kendisinin gerekli tüm tedbirleri aldığını, illiyet bağını kesen bir ihmalinin bulunmadığını (basiretli tacir özeni) mahkemede delilleriyle ispatlamakla yükümlüdür [18].
- Zamanaşımı / Süreler: Saklama süresi mutlak surette 10 yıldır ve ilgili takvim yılının bitişiyle işlemeye başlar [8, 13]. Zayi belgesi talep süresi zıyaın öğrenilmesinden itibaren 30 gündür ve bu süre hak düşürücü niteliktedir [9].
- Görevli/yetkili mahkeme: Zayi belgesi istemli hasımsız davalarda görevli mahkeme Asliye Ticaret Mahkemesi, yetkili mahkeme ise tacirin ticari işletmesinin bulunduğu yer mahkemesidir [9, 40]. Tüzel kişinin sona ermesi sonrası defterlerin teslim edileceği mercii ise Sulh Hukuk Mahkemesidir [21].
- Yaygın uygulama hataları: Vergi Usul Kanunu'ndaki 5 yıllık zamanaşımı süresine güvenerek, 6. veya 7. yılda evrakların imha edilmesi büyük bir hukuki risktir; zira 10 yıl dolmadan açılacak ticari uyuşmazlıklarda ibraz mecburiyeti devam etmektedir [22, 30].
7. Eleştirel Değerlendirme
Doktrinde TTK m. 82'nin ihtiva ettiği düzenlemeler çeşitli yönlerden tartışılmaktadır. ETTK döneminde defterlerin tasfiyesi sona eren şirketlerde noterlere tevdi edilmesi öngörülmüşken, TTK m. 82/8 ile bu görevin Sulh Mahkemelerine bırakılması, mahkemelerin iş yükünü gereksiz yere artırdığı ve fiziki arşiv sorunlarına yol açtığı gerekçesiyle eleştirilmektedir [23].
Ayrıca, Vergi Usul Kanunu m. 253'teki saklama süresinin beş yıl, TTK m. 82'deki sürenin on yıl olması, vergi hukuku ile ticaret hukuku arasındaki sistematik uyumsuzluğun bariz bir örneğidir. Prof. Dr. Abuzer Kendigelen ve Prof. Dr. Mehmet Bahtiyar başta olmak üzere pek çok yazar, yasa koyucunun bu ikili yapıyı yeknesaklaştırması gerektiğini savunmaktadır [22, 30]. Hırsızlık halinin, eTK döneminden farklı olarak TTK m. 82/7'de açıkça bir zıya sebebi olarak zikredilmesi ise doktrinde yerinde bir yenilik olarak takdir edilmektedir, ancak uygulamada ispat kolaylığı açısından mahkemelerin tacirden beklediği olağanüstü yüksek özen yükümlülüğü eleştiri konusu olmaya devam etmektedir [17, 37].
Metodolojik Not
Bu yorum, Av. Fethi Güzel tarafından akademik dürüstlük ve bilimsel araştırma ilkeleri çerçevesinde hazırlanmıştır. Yalnızca doktrin ve yargı kararları çerçevesinde objektif olarak sunulmuştur.
1. Maddenin Sistematiği ve Genel Açıklama
6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (TTK) 82. maddesi, “Ticari Defterler” başlıklı Beşinci Kısım altında, “Saklama ve ibraz” alt başlığı ile düzenlenmiştir [1]. Ticari defterlerin tutulması, tacirler için temel bir yükümlülük (TTK m. 64) olmakla birlikte, bu yükümlülüğün anlam kazanabilmesi ve muhasebe kayıtlarının hukuk âleminde ispat vasıtası olarak işlev görebilmesi, söz konusu defterlerin ve dayanak belgelerin güvenli bir biçimde muhafaza edilmesine bağlıdır [2, 3].
Kanun koyucu, ticari işlemlerin şeffaflığı, hesap verilebilirlik ve alacaklıların korunması ilkeleri doğrultusunda, salt ticari defterlerin değil, bu defterlerdeki kayıtların dayanağını oluşturan her türlü evrakın belirli bir süreyle saklanmasını emredici kural olarak ihdas etmiştir [4]. Bu düzenleme, bir yandan tacirin kendi ticari geçmişini ve mali durumunu izleyebilmesini sağlarken diğer yandan devletin vergi denetimi yapabilmesi ve yargı mercilerinin ticari uyuşmazlıklarda maddi gerçeğe ulaşabilmesi hedeflerine hizmet eder [5]. Madde metni, saklanacak belgelerin kapsamını, saklama süresini, saklama usulünü ve mücbir sebep yahut hırsızlık hallerinde başvurulacak "zayi belgesi" müessesesini sistematik bir bütünlük içinde ele almıştır [6-9].
2. Maddedeki Kavramların Analizi
2.1. Saklanması Zorunlu Belgelerin Kapsamı (m. 82/1-2)
TTK m. 82/1 uyarınca her tacir; ticari defterlerini, envanterleri, açılış ve ara bilançolarını, finansal tablolarını, yıllık faaliyet raporlarını, topluluk finansal tablolarını, bu belgelerin anlaşılabilirliğini kolaylaştıracak çalışma talimatları ile organizasyon belgelerini, alınan ticari mektupları, gönderilen ticari mektupların suretlerini ve defter kayıtlarının dayanağını teşkil eden belgeleri sınıflandırılmış bir şekilde saklamakla yükümlüdür [6, 10]. Burada geçen "ticari mektuplar", TTK m. 82/2'de "bir ticari işe ilişkin tüm yazışmalar" olarak geniş bir biçimde tanımlanmıştır [7, 10]. Kayıtların dayanağını teşkil eden fatura, makbuz, dekont gibi belgelerin saklanması zorunluluğu, ticari defterlerdeki kayıtların sıhhatinin denetlenebilmesi için olmazsa olmaz bir şarttır [10, 11].
2.2. Görüntü ve Veri Taşıyıcılarda Saklama İmkanı (m. 82/3-4)
Kanun koyucu, modern ticaretin ve dijitalleşmenin gereksinimlerini dikkate alarak evrak saklama yükümlülüğünü fiziki arşivleme ile sınırlandırmamıştır. Açılış ve ara bilançoları, finansal tablolar ve topluluk finansal tabloları hariç olmak üzere, diğer belgeler Türkiye Muhasebe Standartlarına (TMS) uygun olmak şartıyla görüntü veya veri taşıyıcılarda (elektronik ortamda) saklanabilir [7, 12]. Bu imkânın kullanılabilmesi için, elektronik kopyaların asılları ile içerik olarak tam örtüşmesi, saklama süresi boyunca her an ulaşılabilir ve okunabilir durumda olması amir hüküm olarak düzenlenmiştir [7, 12].
2.3. Saklama Süresi ve Başlangıcı (m. 82/5-6)
TTK m. 82/5 uyarınca saklama süresi kesin olarak on (10) yıl olarak belirlenmiştir [8, 13]. Sürenin başlangıcı ise m. 82/6'da, ticari defterlere son kaydın yapıldığı, envanterin çıkarıldığı, bilançoların ve finansal tabloların hazırlandığı, ticari yazışmaların yapıldığı veya muhasebe belgelerinin oluştuğu takvim yılının bitişi olarak tespit edilmiştir [8, 9, 13].
2.4. Zayi Belgesi Kurumu ve Şartları (m. 82/7)
Tacirin saklamakla yükümlü olduğu defter ve belgeler; yangın, su baskını, yer sarsıntısı gibi bir afet veya hırsızlık sebebiyle iradesi dışında zıyaa uğrarsa, tacir zıyaı öğrendiği tarihten itibaren otuz gün (önceki düzenlemede on beş gün olan bu süre 2022 yılında değiştirilmiştir) içinde işletmesinin bulunduğu yer yetkili mahkemesinden kendisine bir zayi belgesi verilmesini talep edebilir [9, 14, 15]. Bu belgenin alınabilmesi için zıyaın kanuni saklama süresi içinde gerçekleşmiş olması ve tacirin zıyaın meydana gelmesinde kusursuz (basiretli bir iş adamı gibi davranmış) olması şarttır [16-18]. Zayi belgesi, taciri ibraz yükümlülüğünden ve ibrazdan kaçınmanın usul hukuku ile ceza hukukundaki ağır sonuçlarından kurtarır [19, 20].
2.5. Ölüm, Ticareti Terk ve Tüzel Kişiliğin Sona Ermesi Halinde Saklama (m. 82/8)
Gerçek kişi tacirin ölümü halinde mirasçıları, ticareti terk etmesi halinde ise bizzat kendisi defter ve belgeleri saklamakla yükümlüdür [21, 22]. Mirasın resmi tasfiyesi durumunda veya tüzel kişiliğin sona ermesi (şirketin tasfiyesinin tamamlanması) halinde defter ve kağıtlar on yıl süreyle sulh hukuk mahkemesi tarafından saklanır [21, 22]. Eski Ticaret Kanunu (eTK) m. 68/III bu görevi notere verirken, 6102 sayılı TTK mahkemelere tevdi etmiştir [23].
3. Sistematik İlişkiler
4. Uygulama: Yargıtay İçtihadı
Yargıtay, TTK m. 82/7 hükmünde düzenlenen "zayi belgesi" taleplerinde son derece katı bir "kusursuzluk" ve "basiretli iş adamı gibi davranma" kriteri aramaktadır. Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin yerleşik içtihatlarına göre, defterlerin boş bir arsada veya sokakta park halindeki aracın bagajında bırakılarak çalınması, rutubetli ve su basma tehlikesi yüksek olan bodrum katlarında zemin seviyesinde muhafaza edilmesi gibi hallerde tacirin ağır kusurlu olduğu kabul edilmekte ve zayi belgesi verilmesi talepleri reddedilmektedir [18, 34].
Defterlerle ispat konusunda ise Yargıtay Hukuk Genel Kurulu (örn. YHGK 02.10.2002, E.19-753/K.661), defterlerin usulüne uygun tasdik edilmesinin tek başına yeterli olmadığını; dayanak belgeler (fatura, makbuz, sevk irsaliyesi vb.) mevcut değilse ve TTK m. 82 ihlal edilmişse, sırf defter kayıtlarıyla tacirin kendi lehine ispat faaliyetini yerine getiremeyeceğini açıkça hükme bağlamıştır [35, 36].
5. Pratik Örnek Olaylar
Olay 1 (kurmaca senaryo): İstanbul'da mukim bir limited şirketin muhasebe departmanında 10 Nisan 2025 tarihinde elektrik kontağından kaynaklanan bir yangın çıkmış ve 2020 ile 2024 yılları arasındaki tüm fiziksel ticari mektuplar, faturalar ve dayanak belgeler kül olmuştur. Şirket müdürü, bu durumu 12 Nisan'da itfaiye raporu ile tespit ettirmesine rağmen, mahkemeye zayi belgesi almak için 20 Mayıs 2025 tarihinde başvurmuştur. Hukuki analiz: TTK m. 82/7 uyarınca zayi belgesi talep davasının, zıyaın öğrenildiği tarihten itibaren otuz günlük hak düşürücü süre içinde açılması zorunludur [9, 15, 37]. Olayda, 12 Nisan'da öğrenilen zıyaa ilişkin dava 20 Mayıs'ta (30 gün geçtikten sonra) açıldığından, mahkemece süre aşımı (hak düşürücü süre) sebebiyle usulden ret kararı verilecektir.
Olay 2 (kurmaca senaryo): Bir anonim şirket, alacaklı olduğu başka bir şirkete karşı açtığı itirazın iptali davasında ispat vasıtası olarak yalnızca ticari defterlerine dayanmıştır. Davacı şirket, TTK m. 82/1 bağlamında saklaması gereken mal teslim fişlerini ve fatura suretlerini ise ofis taşıması sırasında kaybettiklerini beyan etmiş, ancak zayi belgesi ibraz edememiştir. Hukuki analiz: HMK m. 222 hükmü ile birlikte TTK m. 82 mütalaa edildiğinde, dayanak belgeleri olmaksızın ve usulünce alınmış bir zayi belgesi de ibraz edilmeksizin, tek başına defter kayıtları lehe delil vasfı taşımaz [11, 19, 38, 39]. Zayi belgesi almayan tacir, HMK m. 222/5 uyarınca belgeleri "ibrazdan kaçınmış" sayılır ve ispat yükünü yerine getirememiş kabul edilerek davası reddedilir [28].
6. Pratik Uygulama Notları
7. Eleştirel Değerlendirme
Doktrinde TTK m. 82'nin ihtiva ettiği düzenlemeler çeşitli yönlerden tartışılmaktadır. ETTK döneminde defterlerin tasfiyesi sona eren şirketlerde noterlere tevdi edilmesi öngörülmüşken, TTK m. 82/8 ile bu görevin Sulh Mahkemelerine bırakılması, mahkemelerin iş yükünü gereksiz yere artırdığı ve fiziki arşiv sorunlarına yol açtığı gerekçesiyle eleştirilmektedir [23].
Ayrıca, Vergi Usul Kanunu m. 253'teki saklama süresinin beş yıl, TTK m. 82'deki sürenin on yıl olması, vergi hukuku ile ticaret hukuku arasındaki sistematik uyumsuzluğun bariz bir örneğidir. Prof. Dr. Abuzer Kendigelen ve Prof. Dr. Mehmet Bahtiyar başta olmak üzere pek çok yazar, yasa koyucunun bu ikili yapıyı yeknesaklaştırması gerektiğini savunmaktadır [22, 30]. Hırsızlık halinin, eTK döneminden farklı olarak TTK m. 82/7'de açıkça bir zıya sebebi olarak zikredilmesi ise doktrinde yerinde bir yenilik olarak takdir edilmektedir, ancak uygulamada ispat kolaylığı açısından mahkemelerin tacirden beklediği olağanüstü yüksek özen yükümlülüğü eleştiri konusu olmaya devam etmektedir [17, 37].
Metodolojik Not
Bu yorum, Av. Fethi Güzel tarafından akademik dürüstlük ve bilimsel araştırma ilkeleri çerçevesinde hazırlanmıştır. Yalnızca doktrin ve yargı kararları çerçevesinde objektif olarak sunulmuştur.