1. Maddenin Sistematiği ve Genel Açıklama
6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (TTK) "Ticaret Unvanı ve İşletme Adı" başlıklı Üçüncü Kısmının, "Ticaret unvanının korunması" alt başlıklı üçüncü bölümünde yer alan 50. madde, ticaret unvanı üzerindeki inhisari (tekel) hakkın temel dayanağını oluşturmaktadır [1, 2]. Madde metni, "Usulen tescil ve ilan edilmiş olan ticaret unvanını kullanma hakkı sadece sahibine aittir" şeklindeki açık lafzıyla, ticari yaşamda teşhis ve tefrik (ayırt etme) fonksiyonunu yerine getiren ticaret unvanının korunmasında mutlak bir tekel hakkı tesis etmiştir [2-4].
Ticaret unvanı, tacirin ticari işletmesine ilişkin işlemleri yaparken kullandığı ve işletmesiyle ilgili belgeleri altında imzaladığı ticari addır (TTK m. 39) [3, 5-7]. Ticaret unvanının hukuki niteliği itibarıyla, herkese karşı ileri sürülebilen, devredilebilen (ancak işletmeden ayrı devredilemeyen, TTK m. 49) ve şahıs varlığı ile malvarlığı unsurlarını bir arada barındıran gayri maddi bir malvarlığı (fikri mülkiyet) hakkı olduğu doktrinde (Poroy/Yasaman, Ülgen vd., Arkan) kabul edilmektedir [5, 8-10]. TTK m. 50, bu hakkın hukuki koruma kalkanını inşa eden en temel prensibi (İlke) vazetmektedir. Söz konusu korumanın doğabilmesi için, kanun koyucu "usulen tescil ve ilan" şartını aramıştır [4, 11, 12].
2. Maddedeki Kavramların Analizi
2.1. Ticaret Unvanı Üzerindeki İnhisari (Tekel) Hak ve Sınırları
Maddedeki "sadece sahibine aittir" ibaresi, ticaret unvanı üzerinde bir tekel (münhasır kullanım) hakkı yaratır. Usulüne uygun olarak tescil edilmiş unvanı kullanma hakkı, sadece tescil sahibine aittir ve sonradan aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzer bir unvanın tescili için başvuru yapan kişinin talebi reddedilir [13-15]. Ticaret unvanının koruma alanı 6102 sayılı TTK m. 45 ve 50 hükümleri bağlamında Türkiye çapında (yurt sathında) geçerlidir [14, 16-18]. Mülga 6762 sayılı eTTK döneminde gerçek kişi tacirlerin unvanları yalnızca tescil edildikleri sicil çevresinde korunurken, 6102 sayılı TTK bu ayrımı kaldırmış ve gerçek/tüzel kişi ayrımı yapmaksızın tüm ticaret unvanlarına ulusal çapta bir tekel hakkı bahşetmiştir [18-21].
2.2. "Usulen Tescil ve İlan Edilmiş Olma" Şartı
Ticaret unvanı üzerindeki hakkın doğumu, mutlak surette tescile bağlı değildir; bir ticaret unvanı fiilen kullanılmakla da hak sahibine haksız rekabet hükümleri (TTK m. 54 vd.) çerçevesinde bir koruma sağlar [4, 11, 15, 22]. Ancak TTK m. 50-52 bağlamında düzenlenen özel unvan korumasından yararlanabilmek için, ticaret unvanının kanuna uygun şekilde ticaret siciline tescil ve Ticaret Sicili Gazetesinde ilan edilmiş olması kurucu bir unsurdur [4, 12, 13, 23]. Yani tescil, ticaret unvanını özel kanun hükümlerinin (TTK m. 50, 51, 52) himayesine sokan kurucu bir etkiye sahiptir [12].
2.3. Ticari Dürüstlüğe Aykırı Kullanım ve İltibas
TTK m. 50’nin ihlali, çoğunlukla başka bir teşebbüsün aynı veya benzer unvanı tescilsiz şekilde kullanması veya kanuna aykırı olarak tescil ettirmesiyle (iltibas - karıştırılma tehlikesi) ortaya çıkar. İltibasın tespiti, TTK m. 50'nin uzantısı olan m. 52'deki "ticari dürüstlüğe aykırı biçimde kullanım" kıstası ile değerlendirilir [24-27]. Doktrinde, ticari dürüstlüğe aykırılık kavramının, başkasına ait ticaret unvanının karışıklık yaratacak şekilde kullanılmasını ve tanınmışlığından faydalanılmasını da içine alan geniş bir şemsiye olduğu ifade edilmektedir [24, 28].
3. Sistematik İlişkiler
- TTK m. 52 (Unvanına Tecavüz Edilen Kimsenin Hakları): TTK m. 50’de zikredilen ilkenin yaptırım boyutudur [25]. TTK m. 50'deki hakkı ihlal edilen kişi, m. 52 uyarınca tecavüzün tespitini, yasaklanmasını, haksız unvan tescil edilmişse silinmesini (terkinini) veya değiştirilmesini ve şartları varsa maddi/manevi tazminat talep edebilir [22, 25, 29, 30].
- TTK m. 54 vd. (Haksız Rekabet Hükümleri): TTK m. 50 uyarınca tescilli bir ticaret unvanının haksız biçimde kullanılması, aynı zamanda TTK m. 54 ve 55/1-a.4 kapsamında "başkalarının iş ürünleri ve faaliyetleri ile karıştırılmaya yol açan önlemler almak" şeklindeki haksız rekabet eylemini oluşturur [11, 31, 32]. Doktrinde Reha Poroy, Hamdi Yasaman, Hüseyin Ülgen ve Mehmet Emin Bilge tarafından isabetle savunulduğu üzere; ticaret unvanı sahibi, hem TTK m. 50-52 çerçevesindeki özel korumadan hem de haksız rekabet ile genel haksız fiil hükümlerinden kümülatif (yarışan) olarak faydalanabilir [31, 33, 34].
- TMK m. 26 (Adın Korunması) ve TBK m. 49 (Haksız Fiil): Gerçek kişi tacirlerin ticaret unvanının çekirdek unsuru medeni adlarından oluştuğu için (TTK m. 41), unvana yönelik tecavüzler aynı zamanda TMK m. 26 uyarınca adın haksız kullanımı niteliğindedir [11, 31, 35, 36]. Kusurlu tecavüzler TBK m. 49 anlamında genel haksız fiil sorumluluğunu da doğurur [31, 35, 37].
- SMK m. 6/6 (Sınai Mülkiyet Kanunu): TTK m. 50 uyarınca tescilli ticaret unvanının sağladığı inhisari hak, sadece diğer ticaret unvanlarına karşı değil, markalara karşı da ileri sürülebilir. SMK m. 6/6 uyarınca, başkası tarafından tescilli bir ticaret unvanının sonradan marka olarak tescil edilmek istenmesi halinde, unvan sahibi nispi ret nedenine dayanarak itiraz edebilir [38, 39].
4. Uygulama: Yargıtay İçtihadı
Yargıtay kararlarında TTK m. 50 ve ilgili hükümler çerçevesinde şekillenen en köklü içtihat, "Sessiz Kalma Yoluyla Hak Kaybı" (Verwirkung) ilkesidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu ve 11. Hukuk Dairesi'nin yerleşik içtihatlarına göre; TTK m. 50 uyarınca usulen tescil edilmiş bir ticaret unvanına sahip olan kişi, sonradan başka birinin bu unvana benzer bir unvanı tescil ettirmesine ve fiilen kullanmasına uzun süre ses çıkarmazsa, sonradan TTK m. 52'ye dayanarak terkin davası açması TMK m. 2 (dürüstlük kuralı ve çelişkili davranış yasağı) uyarınca hakkın kötüye kullanılması sayılır [40-48]. Örneğin bir kararda, ticaret unvanının tescilinden itibaren 6 yıl geçtikten sonra açılan iptal davası reddedilmiştir [40, 46].
Ayrıca Yargıtay, ticaret unvanının markasal kullanımı ile unvansal kullanımı arasında kesin bir ayrım yapmaktadır. TTK m. 50 kapsamında tescilli bir ticaret unvanının, sadece ticari defterlerde, faturalarda veya resmi yazışmalarda yasal bir zorunluluk olarak (unvansal) kullanılması tek başına başkasının marka hakkına tecavüz oluşturmaz; ancak unvanın ayırt edici ekinin ön plana çıkarılarak ambalajlarda, tabelalarda marka gibi kullanılması (markasal kullanım) halinde ihlal doğar [49-53].
5. Pratik Örnek Olaylar
Olay 1 (Kurmaca Senaryo):
Türkiye’de 2013 yılında "Beta Lojistik Tarım Sanayi ve Ticaret A.Ş." unvanıyla tescil edilmiş bir şirket, ticari faaliyetlerine Ankara merkezli olarak devam etmektedir. 2024 yılında, aynı sektörel alanda hizmet vermek üzere Trabzon'da "Beta Lojistik İthalat İhracat Limited Şirketi" unvanlı yeni bir şirket tescil edilerek ilan olunmuştur.
Hukuki analiz: TTK m. 50 ve 45 gereğince, tescil edilmiş ticaret unvanı tüm Türkiye çapında inhisari hak sağlar. Ankara'daki A.Ş., TTK m. 50'nin kendisine verdiği "sadece sahibine aittir" hakkına dayanarak, TTK m. 52 kapsamında Asliye Ticaret Mahkemesinde dava açıp Trabzon'daki limitet şirketin unvanının sicilden terkinini veya ayırt edici uygun bir ek ile değiştirilmesini talep edebilir. Zira çekirdek unsur ("Beta Lojistik") tamamen aynıdır ve iltibas yaratmaktadır.
Olay 2 (Kurmaca Senaryo):
"Zeta İnşaat A.Ş." unvanına sahip bir şirket, unvanını tescil ettirmiş ve 10 yıldır faaliyet göstermektedir. X şahsı, "Zeta" ibaresini inşaat hizmetleri sınıfında kendi adına marka olarak tescil ettirmiştir. X şahsı, Zeta İnşaat A.Ş.'ye ihtarname göndererek "Zeta" ibaresinin her türlü ticari evrakta, faturada ve şirket tabelasında kullanımının markaya tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek durdurulmasını istemiştir.
Hukuki analiz: TTK m. 50 uyarınca usulen tescil ve ilan edilmiş ticaret unvanını kullanma hakkı tescil sahibine aittir. Şirketin, ticaret unvanını yasal bir mecburiyet olarak (TTK m. 39) faturalarda, sözleşmelerde ve sicilde (unvansal boyutta) kullanması marka hakkına tecavüz teşkil etmez. Yargıtay içtihatları da tescilli ticaret unvanının kanuni sınırlar içinde kullanımının haksız rekabet doğurmayacağını açıkça ortaya koymaktadır. Ancak Zeta İnşaat A.Ş., unvanındaki "Zeta" ibaresini diğer kelimelerden ayırarak tek başına devasa logolarla projelere asarsa bu eylem "markasal kullanım" sayılır ve ihlal doğurur.
6. Pratik Uygulama Notları
- İspat yükü: Unvan korumasına yönelik davalarda davacı, unvanın kendi adına usulüne uygun şekilde ticaret siciline tescil ve Ticaret Sicili Gazetesinde ilan edildiğini (TTK m. 50) ve davalının unvanı kanuna ya da ticari dürüstlüğe aykırı olarak kullandığını ispatla mükelleftir.
- Zamanaşımı / Süreler: TTK m. 60 uyarınca, ticaret unvanının korunmasına ilişkin davalar (haksız rekabet atfıyla), davaya hakkı olan tarafın bu fiilleri öğrendiği günden itibaren bir yıl ve her hâlde bunların doğumundan itibaren üç yıl geçmekle zamanaşımına uğrar [38, 39, 43]. Tescilin terkini davalarında ise Yargıtay'ın benimsediği "sessiz kalma yoluyla hak kaybı" (objektif iyi niyet kuralı) süresine dikkat edilmelidir.
- Görevli/yetkili mahkeme: TTK m. 4/1-a gereğince ticaret unvanına ilişkin uyuşmazlıklar "mutlak ticari dava" niteliğinde olup, miktar veya değere bakılmaksızın Asliye Ticaret Mahkemesinde görülür [54].
- Yaygın uygulama hataları: 6762 sayılı eTTK'dan kalma bir alışkanlıkla, gerçek kişi tacirlerin unvan tekelinin halen sadece kendi sicil çevreleriyle (örneğin yalnızca İzmir veya yalnızca Kayseri) sınırlı olduğunun iddia edilmesi büyük bir hatadır. 6102 sayılı TTK m. 45 ve 50 uyarınca koruma ulusal (Türkiye geneli) düzeydedir [18, 55].
7. Eleştirel Değerlendirme
Doktrinde TTK m. 50 ve ilgili diğer unvan koruma hükümlerinin yarattığı Türkiye çapında mutlak koruma kuralı (TTK m. 45 bağlantısıyla) eleştirilere konu olmaktadır. Özellikle Sabih Arkan, Fatih Özkan ve Sefer Oğuz gibi yazarlar tarafından ifade edildiği üzere; faaliyet alanları ve ekonomik etki çapları genellikle sadece bulundukları ilçe veya il ile sınırlı olan (küçük/orta ölçekli) gerçek kişi tacirlere ülke çapında bir koruma verilmesi isabetsizdir [55-59].
Türkiye'de aynı isim ve soyismine sahip binlerce insan bulunmakta olup, her yeni tescilde sırf başka bir ilde aynı isimli bir tacir var diye TTK m. 46 uyarınca anlamsız, zorunlu ayırt edici ekler alınması; unvanın tefrik işlevini çekirdek unsurdan uzaklaştırarak lüzumsuz eklere doğru kaydırmaktadır [56, 57, 60]. Bu bağlamda doktrinde, gerçek kişi tacirlerin ticaret unvanları bakımından eski TTK'daki gibi "sicil çevresi" ile sınırlı bir koruma sistemine (veya haksız rekabet sınırları çerçevesinde mahalli bir değerlendirmeye) dönülmesinin çok daha yerinde olacağı savunulmaktadır [57, 59, 61].
Öte yandan, ticaret unvanı sicil müdürlüklerince tescil edilirken memurların TTK hükümlerinden ziyade alt mevzuat niteliğindeki Ticaret Unvanları Hakkında Tebliğ'i uygulaması, zaman zaman normlar hiyerarşisine ve iltibasın önlenmesi amacına (TTK m. 50 ve 52) aykırı sonuçlar doğurmakta olup, tescil inceleme usullerinin marka hukukundaki (TÜRKPATENT) gibi daha etkin bir itiraz mekanizmasına kavuşturulması gerektiği doktrinde dile getirilmektedir [62-66].
Metodolojik Not
Bu yorum, Av. Fethi Güzel tarafından akademik dürüstlük ve bilimsel araştırma ilkeleri çerçevesinde hazırlanmıştır. Yalnızca doktrin ve yargı kararları çerçevesinde objektif olarak sunulmuştur.
1. Maddenin Sistematiği ve Genel Açıklama
6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (TTK) "Ticaret Unvanı ve İşletme Adı" başlıklı Üçüncü Kısmının, "Ticaret unvanının korunması" alt başlıklı üçüncü bölümünde yer alan 50. madde, ticaret unvanı üzerindeki inhisari (tekel) hakkın temel dayanağını oluşturmaktadır [1, 2]. Madde metni, "Usulen tescil ve ilan edilmiş olan ticaret unvanını kullanma hakkı sadece sahibine aittir" şeklindeki açık lafzıyla, ticari yaşamda teşhis ve tefrik (ayırt etme) fonksiyonunu yerine getiren ticaret unvanının korunmasında mutlak bir tekel hakkı tesis etmiştir [2-4].
Ticaret unvanı, tacirin ticari işletmesine ilişkin işlemleri yaparken kullandığı ve işletmesiyle ilgili belgeleri altında imzaladığı ticari addır (TTK m. 39) [3, 5-7]. Ticaret unvanının hukuki niteliği itibarıyla, herkese karşı ileri sürülebilen, devredilebilen (ancak işletmeden ayrı devredilemeyen, TTK m. 49) ve şahıs varlığı ile malvarlığı unsurlarını bir arada barındıran gayri maddi bir malvarlığı (fikri mülkiyet) hakkı olduğu doktrinde (Poroy/Yasaman, Ülgen vd., Arkan) kabul edilmektedir [5, 8-10]. TTK m. 50, bu hakkın hukuki koruma kalkanını inşa eden en temel prensibi (İlke) vazetmektedir. Söz konusu korumanın doğabilmesi için, kanun koyucu "usulen tescil ve ilan" şartını aramıştır [4, 11, 12].
2. Maddedeki Kavramların Analizi
2.1. Ticaret Unvanı Üzerindeki İnhisari (Tekel) Hak ve Sınırları
Maddedeki "sadece sahibine aittir" ibaresi, ticaret unvanı üzerinde bir tekel (münhasır kullanım) hakkı yaratır. Usulüne uygun olarak tescil edilmiş unvanı kullanma hakkı, sadece tescil sahibine aittir ve sonradan aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzer bir unvanın tescili için başvuru yapan kişinin talebi reddedilir [13-15]. Ticaret unvanının koruma alanı 6102 sayılı TTK m. 45 ve 50 hükümleri bağlamında Türkiye çapında (yurt sathında) geçerlidir [14, 16-18]. Mülga 6762 sayılı eTTK döneminde gerçek kişi tacirlerin unvanları yalnızca tescil edildikleri sicil çevresinde korunurken, 6102 sayılı TTK bu ayrımı kaldırmış ve gerçek/tüzel kişi ayrımı yapmaksızın tüm ticaret unvanlarına ulusal çapta bir tekel hakkı bahşetmiştir [18-21].
2.2. "Usulen Tescil ve İlan Edilmiş Olma" Şartı
Ticaret unvanı üzerindeki hakkın doğumu, mutlak surette tescile bağlı değildir; bir ticaret unvanı fiilen kullanılmakla da hak sahibine haksız rekabet hükümleri (TTK m. 54 vd.) çerçevesinde bir koruma sağlar [4, 11, 15, 22]. Ancak TTK m. 50-52 bağlamında düzenlenen özel unvan korumasından yararlanabilmek için, ticaret unvanının kanuna uygun şekilde ticaret siciline tescil ve Ticaret Sicili Gazetesinde ilan edilmiş olması kurucu bir unsurdur [4, 12, 13, 23]. Yani tescil, ticaret unvanını özel kanun hükümlerinin (TTK m. 50, 51, 52) himayesine sokan kurucu bir etkiye sahiptir [12].
2.3. Ticari Dürüstlüğe Aykırı Kullanım ve İltibas
TTK m. 50’nin ihlali, çoğunlukla başka bir teşebbüsün aynı veya benzer unvanı tescilsiz şekilde kullanması veya kanuna aykırı olarak tescil ettirmesiyle (iltibas - karıştırılma tehlikesi) ortaya çıkar. İltibasın tespiti, TTK m. 50'nin uzantısı olan m. 52'deki "ticari dürüstlüğe aykırı biçimde kullanım" kıstası ile değerlendirilir [24-27]. Doktrinde, ticari dürüstlüğe aykırılık kavramının, başkasına ait ticaret unvanının karışıklık yaratacak şekilde kullanılmasını ve tanınmışlığından faydalanılmasını da içine alan geniş bir şemsiye olduğu ifade edilmektedir [24, 28].
3. Sistematik İlişkiler
4. Uygulama: Yargıtay İçtihadı
Yargıtay kararlarında TTK m. 50 ve ilgili hükümler çerçevesinde şekillenen en köklü içtihat, "Sessiz Kalma Yoluyla Hak Kaybı" (Verwirkung) ilkesidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu ve 11. Hukuk Dairesi'nin yerleşik içtihatlarına göre; TTK m. 50 uyarınca usulen tescil edilmiş bir ticaret unvanına sahip olan kişi, sonradan başka birinin bu unvana benzer bir unvanı tescil ettirmesine ve fiilen kullanmasına uzun süre ses çıkarmazsa, sonradan TTK m. 52'ye dayanarak terkin davası açması TMK m. 2 (dürüstlük kuralı ve çelişkili davranış yasağı) uyarınca hakkın kötüye kullanılması sayılır [40-48]. Örneğin bir kararda, ticaret unvanının tescilinden itibaren 6 yıl geçtikten sonra açılan iptal davası reddedilmiştir [40, 46].
Ayrıca Yargıtay, ticaret unvanının markasal kullanımı ile unvansal kullanımı arasında kesin bir ayrım yapmaktadır. TTK m. 50 kapsamında tescilli bir ticaret unvanının, sadece ticari defterlerde, faturalarda veya resmi yazışmalarda yasal bir zorunluluk olarak (unvansal) kullanılması tek başına başkasının marka hakkına tecavüz oluşturmaz; ancak unvanın ayırt edici ekinin ön plana çıkarılarak ambalajlarda, tabelalarda marka gibi kullanılması (markasal kullanım) halinde ihlal doğar [49-53].
5. Pratik Örnek Olaylar
Olay 1 (Kurmaca Senaryo): Türkiye’de 2013 yılında "Beta Lojistik Tarım Sanayi ve Ticaret A.Ş." unvanıyla tescil edilmiş bir şirket, ticari faaliyetlerine Ankara merkezli olarak devam etmektedir. 2024 yılında, aynı sektörel alanda hizmet vermek üzere Trabzon'da "Beta Lojistik İthalat İhracat Limited Şirketi" unvanlı yeni bir şirket tescil edilerek ilan olunmuştur. Hukuki analiz: TTK m. 50 ve 45 gereğince, tescil edilmiş ticaret unvanı tüm Türkiye çapında inhisari hak sağlar. Ankara'daki A.Ş., TTK m. 50'nin kendisine verdiği "sadece sahibine aittir" hakkına dayanarak, TTK m. 52 kapsamında Asliye Ticaret Mahkemesinde dava açıp Trabzon'daki limitet şirketin unvanının sicilden terkinini veya ayırt edici uygun bir ek ile değiştirilmesini talep edebilir. Zira çekirdek unsur ("Beta Lojistik") tamamen aynıdır ve iltibas yaratmaktadır.
Olay 2 (Kurmaca Senaryo): "Zeta İnşaat A.Ş." unvanına sahip bir şirket, unvanını tescil ettirmiş ve 10 yıldır faaliyet göstermektedir. X şahsı, "Zeta" ibaresini inşaat hizmetleri sınıfında kendi adına marka olarak tescil ettirmiştir. X şahsı, Zeta İnşaat A.Ş.'ye ihtarname göndererek "Zeta" ibaresinin her türlü ticari evrakta, faturada ve şirket tabelasında kullanımının markaya tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek durdurulmasını istemiştir. Hukuki analiz: TTK m. 50 uyarınca usulen tescil ve ilan edilmiş ticaret unvanını kullanma hakkı tescil sahibine aittir. Şirketin, ticaret unvanını yasal bir mecburiyet olarak (TTK m. 39) faturalarda, sözleşmelerde ve sicilde (unvansal boyutta) kullanması marka hakkına tecavüz teşkil etmez. Yargıtay içtihatları da tescilli ticaret unvanının kanuni sınırlar içinde kullanımının haksız rekabet doğurmayacağını açıkça ortaya koymaktadır. Ancak Zeta İnşaat A.Ş., unvanındaki "Zeta" ibaresini diğer kelimelerden ayırarak tek başına devasa logolarla projelere asarsa bu eylem "markasal kullanım" sayılır ve ihlal doğurur.
6. Pratik Uygulama Notları
7. Eleştirel Değerlendirme
Doktrinde TTK m. 50 ve ilgili diğer unvan koruma hükümlerinin yarattığı Türkiye çapında mutlak koruma kuralı (TTK m. 45 bağlantısıyla) eleştirilere konu olmaktadır. Özellikle Sabih Arkan, Fatih Özkan ve Sefer Oğuz gibi yazarlar tarafından ifade edildiği üzere; faaliyet alanları ve ekonomik etki çapları genellikle sadece bulundukları ilçe veya il ile sınırlı olan (küçük/orta ölçekli) gerçek kişi tacirlere ülke çapında bir koruma verilmesi isabetsizdir [55-59].
Türkiye'de aynı isim ve soyismine sahip binlerce insan bulunmakta olup, her yeni tescilde sırf başka bir ilde aynı isimli bir tacir var diye TTK m. 46 uyarınca anlamsız, zorunlu ayırt edici ekler alınması; unvanın tefrik işlevini çekirdek unsurdan uzaklaştırarak lüzumsuz eklere doğru kaydırmaktadır [56, 57, 60]. Bu bağlamda doktrinde, gerçek kişi tacirlerin ticaret unvanları bakımından eski TTK'daki gibi "sicil çevresi" ile sınırlı bir koruma sistemine (veya haksız rekabet sınırları çerçevesinde mahalli bir değerlendirmeye) dönülmesinin çok daha yerinde olacağı savunulmaktadır [57, 59, 61].
Öte yandan, ticaret unvanı sicil müdürlüklerince tescil edilirken memurların TTK hükümlerinden ziyade alt mevzuat niteliğindeki Ticaret Unvanları Hakkında Tebliğ'i uygulaması, zaman zaman normlar hiyerarşisine ve iltibasın önlenmesi amacına (TTK m. 50 ve 52) aykırı sonuçlar doğurmakta olup, tescil inceleme usullerinin marka hukukundaki (TÜRKPATENT) gibi daha etkin bir itiraz mekanizmasına kavuşturulması gerektiği doktrinde dile getirilmektedir [62-66].
Metodolojik Not
Bu yorum, Av. Fethi Güzel tarafından akademik dürüstlük ve bilimsel araştırma ilkeleri çerçevesinde hazırlanmıştır. Yalnızca doktrin ve yargı kararları çerçevesinde objektif olarak sunulmuştur.