1. Maddenin Sistematiği ve Genel Açıklama
6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (TTK) “Ticaret Unvanı ve İşletme Adı” başlıklı Üçüncü Kısmında, ticaret unvanlarının oluşturulmasına ve korunmasına ilişkin usul ve esaslar düzenlenmiştir. TTK m. 45, “Ortak Hükümler” başlığı altında yer almakta olup, ticaret unvanının Türkiye çapında tekel şeklinde kullanılmasını ve tescilde öncelik ilkesini güvence altına almaktadır [1, 2]. Madde hükmüne göre, bir ticaret unvanının Türkiye’nin herhangi bir sicil dairesinde daha önce tescil edilmiş bulunan diğer bir unvandan ayırt edilmesi için gerekli olduğu takdirde, unvana ayırt edici bir ek yapılması zorunludur [2, 3].
Bu hüküm, 6762 sayılı mülga Türk Ticaret Kanunu’nun (eTTK) 47. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin sınırlarını genişleterek güncel ticari hayatın ihtiyaçlarına uyarlamıştır [4]. Eski kanun döneminde tüzel kişilerin ticaret unvanları Türkiye çapında korunurken, gerçek kişi tacirlerin ticaret unvanları kural olarak yalnızca tescil edildikleri ticaret sicili çevresinde inhisari hak sağlamaktaydı [5]. 6102 sayılı TTK m. 45 ile birlikte bu ikili ayrım ortadan kaldırılmış; gerek gerçek kişi gerekse tüzel kişi tacirlerin ticaret unvanları için “yurt sathında koruma” (Türkiye çapında inhisari hak) sistemi benimsenmiştir [5-7]. Bu yasal değişikliğin temel gerekçesi, teknolojik ilerlemeler ve elektronik ortamın (özellikle MERSİS sisteminin) sunduğu olanaklar karşısında, ticari işletmelerin etki alanının salt kayıtlı oldukları sicil dairesi ile sınırlı kalmaması gerçeğidir [8].
2. Maddedeki Kavramların Analizi
2.1. Türkiye Çapında İnhisari Hak (Tekel Hakkı)
Ticaret unvanı, taciri ticari hayatta diğer tacirlerden ayıran ve bireyselleştiren mutlak bir haktır [9-11]. TTK m. 45 hükmü uyarınca ticaret unvanı tescil edilmekle birlikte yurt sathında (Türkiye genelinde) inhisari (tekelci) bir hak yaratır [12]. İnhisari haktan kasıt, tacirin ticaret unvanını tescil ettirmesiyle birlikte bu unvanı kullanma konusunda münhasır bir tekel hakkına sahip olmasıdır [13]. Dolayısıyla, daha önce usulüne uygun olarak tescil ve ilan edilmiş bir ticaret unvanı, Türkiye’nin neresinde olursa olsun başka bir tacir tarafından aynen veya ayırt edilemeyecek derecede benzer şekilde tescil edilemez [14, 15].
2.2. Ayırt Edici Ek Kullanma Zorunluluğu
Maddenin lafzında yer alan "ayırt edilmesi için gerekli olduğu takdirde, ek yapılır" ifadesi, tescilde öncelik hakkına sahip olan unvanı koruma mekanizmasıdır [2, 3]. Ticaret unvanlarında çekirdek unsurun yanı sıra kullanılan ekler, kural olarak ihtiyaridir (isteğe bağlıdır); ancak TTK m. 45 gereği, daha önce tescil edilmiş bir unvanla aynı veya karıştırılabilir nitelikte bir unvan tescil edilmek istendiğinde ek kullanımı kanuni bir zorunluluk haline gelmektedir [16, 17]. Bu durum doktrinde "ayırt edici ek" veya "ayırıcı ek" zorunluluğu olarak nitelendirilmektedir [18]. İlk tescilden sonra aynı ibareleri (örneğin aynı ad ve soyadı) içeren bir ticaret unvanının tescil ettirilebilmesi için, kullanılan ekin yeteri derecede ayırt edici nitelik taşıması şarttır [19].
2.3. Tescilde Öncelik (Prior Tempore, Potior Jure) İlkesi
Tanıtma işaretleri hukukunda geçerli olan “zaman itibarıyla önce olan hakta da önce olur” (öncelik ilkesi) kuralı, TTK m. 45'in temel yapıtaşını oluşturur [14, 20]. Bir ticaret unvanının herhangi bir ticaret sicili müdürlüğüne tescil edilmesiyle kazanılan inhisari hak, sonraki tarihli tüm tescil taleplerine karşı üstünlük sağlar [14, 21]. Sonradan aynı ticaret unvanını tescil ettirmek isteyen kişi iyiniyetli dahi olsa, mutlak surette ayırt edici bir ek almak zorundadır [22].
3. Sistematik İlişkiler
- TTK m. 39 ve 40 (Kullanma ve Tescil Zorunluluğu): Her tacir, ticari işletmesinin açıldığı günden itibaren on beş gün içinde ticaret unvanını tescil ve ilan ettirmek zorundadır [23, 24]. TTK m. 45'in getirdiği koruma ve tekel hakkı, TTK m. 40 uyarınca usulüne uygun şekilde yerine getirilen tescil işlemi ile hukuki varlık kazanır [2, 25].
- TTK m. 46 (Ekler): TTK m. 45 uyarınca alınması zorunlu olan ayırt edici eklerin sınırları TTK m. 46'da çizilmiştir [3]. Bu ekler, üçüncü kişilerde yanlış bir kanaat uyandırmamalı, gerçeğe ve kamu düzenine aykırı olmamalıdır [26].
- TTK m. 50 ve 52 (Unvanın Korunması): Usulen tescil ve ilan edilmiş olan ticaret unvanını kullanma hakkı sadece sahibine aittir (TTK m. 50) [27]. TTK m. 45'e aykırı olarak ayırt edici ek kullanılmadan tescil edilen veya kullanılan unvanlara karşı, hak sahibi TTK m. 52 uyarınca kullanımın yasaklanmasını, unvanın değiştirilmesini veya silinmesini (terkinini) ve tazminat talep edebilir [28, 29].
- Ticaret Unvanları Hakkında Tebliğ m. 5: İlgili tebliğ hükmü uyarınca, daha önce tescil edilmiş bir ticaret unvanı ile ek ve işletme konusunu gösteren ilk ibaresi aynı olan diğer bir ticaret unvanı, mutlak surette ayırt edici bir ek yapılmadan tescil edilemez [22].
4. Uygulama: Yargıtay İçtihadı
Yargıtay kararlarında TTK m. 45 kapsamında benimsenen temel ilke, tescil edilmiş ticaret unvanının sicilden terkin edilinceye kadar sahibine münhasır kullanma hakkı bahşetmesidir [30]. Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin yerleşik içtihatlarına göre; öncelik ilkesi çerçevesinde daha önce tescil edilen ticaret unvanı koruma altındadır ve sonraki tarihli ticaret unvanı tescillerinde karışıklığı (iltibası) önleyecek ayırt edici eklerin kullanılması yasal bir mecburiyettir [20, 30].
Bununla birlikte Yargıtay, ticaret unvanı sicile tescil edilmiş olsa dahi, eğer bu tescil TTK m. 45 ve 46 hükümlerine (özellikle ayırt edicilik ve öncelik kurallarına) aykırıysa, önceki hak sahibinin dava açarak sonraki unvanın sicilden terkinini veya değiştirilmesini talep edebileceğini hüküm altına almaktadır [31, 32]. Ancak Yargıtay Hukuk Genel Kurulu ve 11. HD, bu korumanın "sessiz kalma yoluyla hak kaybı" ilkesi ile sınırlandırıldığını önemle vurgulamaktadır [33]. Şayet öncelik hakkı sahibi, sonraki tarihli unvanın tesciline ve fiili kullanımına makul süreyi (somut olayın özelliklerine göre) aşacak şekilde uzun süre sessiz kalmışsa, dürüstlük kuralı (TMK m. 2) gereği artık unvanın terkinini talep edemez [33, 34].
5. Pratik Örnek Olaylar
Olay 1 (Kurmaca Senaryo):
İstanbul Ticaret Sicili’ne 2015 yılında kayıtlı olan gerçek kişi tacir Ahmet Yılmaz, “Ahmet Yılmaz Tekstil Ürünleri” ticaret unvanı ile faaliyet göstermektedir. 2023 yılında İzmir’de ticari faaliyete başlayan ve ad-soyadı aynı olan başka bir Ahmet Yılmaz, işletmesini “Ahmet Yılmaz Tekstil Ürünleri” unvanıyla İzmir Ticaret Sicili’ne tescil ettirmek için başvurur.
Hukuki Analiz: Mülga eTTK döneminde gerçek kişi unvanları sadece kendi sicil çevresinde korunduğundan bu tescil mümkün olabilirdi. Ancak 6102 sayılı TTK m. 45 uyarınca ticaret unvanı Türkiye genelinde korunduğundan, İzmir Ticaret Sicili Müdürlüğü bu talebi doğrudan reddetmeli veya tescil talep eden tacirden ayırt edici bir ek (örneğin "Ahmet Yılmaz Ege Tekstil Ürünleri") almasını istemelidir. Sicil müdürlüğü bu unvanı sehven tescil ederse, İstanbul'daki hak sahibi TTK m. 52 kapsamında dürüstlüğe aykırı kullanımın tespiti, önlenmesi ve unvanın terkini/değiştirilmesi davası açabilir [4, 8, 12, 29].
Olay 2 (Kurmaca Senaryo):
"Güneş Yapı Malzemeleri A.Ş." unvanı 2010 yılında tescil edilmiştir. 2012 yılında başka bir bölgede "Güneş Yapı Malzemeleri Sanayi ve Ticaret A.Ş." unvanı ayırt edici hiçbir ek alınmadan tescil edilir. İlk tescil sahibi şirket, bu durumdan haberdar olmasına rağmen sekiz yıl boyunca hiçbir hukuki yola başvurmaz. Sekizinci yılın sonunda haksız rekabet ve ticaret unvanına tecavüz nedeniyle terkin davası açar.
Hukuki Analiz: TTK m. 45'in ihlal edildiği ve ayırt edici ek alınmadığı açıktır [22]. Ancak Yargıtay Hukuk Genel Kurulu ve 11. Hukuk Dairesi'nin yerleşik içtihatları gereğince, davacı taraf sekiz yıl boyunca sessiz kalmış ve karşı tarafın ticari faaliyetiyle piyasada yer edinmesine göz yummuştur. TMK m. 2 dürüstlük kuralı çerçevesinde "sessiz kalma yoluyla hak kaybı" gerçekleşmiş sayılacağından, mahkemece unvanın terkinine yönelik davanın reddine karar verilmesi gerekir [33, 34].
6. Pratik Uygulama Notları
- İspat Yükü: Çatışan iki ticaret unvanı arasındaki ihtilafta ispat yükü kural olarak öncelik hakkını iddia eden taraftadır. İlk tescil tarihi, Ticaret Sicili Gazetesi veya MERSİS kayıtları ile kesin delil olarak ispatlanır [21, 35].
- Zamanaşımı / Süreler: Ticaret unvanının TTK m. 45 ve 52 kapsamında haksız kullanımından doğan davalar, haksız fiil ve haksız rekabet sürelerine tabidir (TTK m. 60 uyarınca öğrenmeden itibaren 1 yıl ve her halükarda 3 yıl). Ancak tecavüzün devam ettiği hallerde (unvan terkin edilmediği sürece) zamanaşımı işlemez. Burada dikkat edilmesi gereken en önemli sınır, TMK m. 2 kaynaklı sessiz kalma yoluyla hak kaybı süresidir [36-38].
- Görevli/Yetkili Mahkeme: Ticaret unvanının kullanılması ve korunmasına ilişkin davalar TTK m. 4 kapsamında mutlak ticari davadır [39]. Görevli mahkeme, Asliye Ticaret Mahkemeleridir [39, 40]. Yetkili mahkeme ise genel hükümler veya haksız fiilin gerçekleştiği / tecavüzün meydana geldiği yer mahkemesi olabilir.
- Yaygın Uygulama Hataları: Ticaret Sicili Müdürlükleri bazen MERSİS üzerinden unvan taraması yaparken, kelimelerin yer değiştirmesini (Örnek: "B İnşaat Otomotiv" yerine "B Turizm İnşaat") yeterli ayırt edicilik kabul edebilmekte ve Ticaret Unvanları Hakkında Tebliğ m. 5'teki bazı lafzi hataları gerekçe göstererek TTK m. 45'e aykırı tesciller yapabilmektedir. Doktrin, kelime oyunlarının ayırt edicilik sağlamayacağını, bu tür uygulamaların TTK m. 45 ve m. 52 (iltibas) hükümlerini ihlal ettiğini vurgulamaktadır [41-44].
7. Eleştirel Değerlendirme
TTK m. 45 hükmüyle gerçek kişi tacirlerin ticaret unvanlarının da Türkiye genelinde inhisari hak sağlaması doktrinde yoğun eleştirilere konu olmuştur [45]. Prof. Dr. Yaşar Karayalçın, Prof. Dr. Sabih Arkan, Prof. Dr. Reha Poroy ve Prof. Dr. Hamdi Yasaman gibi kıymetli hukukçuların yaklaşımları incelendiğinde; gerçek kişi unvanlarının zorunlu olarak ad ve soyadından oluştuğu (çekirdek unsur), Türkiye gibi nüfusu yüksek bir ülkede aynı ad ve soyadına sahip binlerce tacirin bulunabileceği gerçeği karşısında bu düzenlemenin pratik sorunlar yarattığı ifade edilmektedir [46-49].
Eski sistemde küçük esnaf veya sadece dar bir bölgede yerleşik hizmet sunan gerçek kişi tacir (örneğin yerel bir lokanta veya eczane), kendi sicil çevresinde koruma altındaydı [45, 50]. Ancak TTK m. 45 ile getirilen mutlak yurt sathında koruma yüzünden, örneğin "Ahmet Yılmaz" isimli bir kişi işletme kurmak istediğinde, Türkiye'nin herhangi bir ilinde daha önce tescil edilmiş bir "Ahmet Yılmaz" unvanı varsa, gereksiz ve yapay olarak uzun ekler kullanmak zorunda kalmaktadır [51, 52]. Doktrin, bu durumun ticaret unvanının "tanıtma ve kolay ayırt etme" olan asli fonksiyonunu zedelediğini [46]; gerçek kişi tacirler arasında aynı coğrafi pazarı paylaşmadıkları sürece haksız rekabet koşullarının dahi oluşmayacağı durumlarda yersiz bir idari koruma sağlandığını vurgulayarak eTTK'daki bölgesel koruma sistemine veya elektronik tahkim benzeri itiraz mekanizmalarına dönülmesinin daha isabetli olacağını savunmaktadır [50, 52, 53].
Metodolojik Not
Bu yorum, Av. Fethi Güzel tarafından akademik dürüstlük ve bilimsel araştırma ilkeleri çerçevesinde hazırlanmıştır. Yalnızca doktrin ve yargı kararları çerçevesinde objektif olarak sunulmuştur.
1. Maddenin Sistematiği ve Genel Açıklama
6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (TTK) “Ticaret Unvanı ve İşletme Adı” başlıklı Üçüncü Kısmında, ticaret unvanlarının oluşturulmasına ve korunmasına ilişkin usul ve esaslar düzenlenmiştir. TTK m. 45, “Ortak Hükümler” başlığı altında yer almakta olup, ticaret unvanının Türkiye çapında tekel şeklinde kullanılmasını ve tescilde öncelik ilkesini güvence altına almaktadır [1, 2]. Madde hükmüne göre, bir ticaret unvanının Türkiye’nin herhangi bir sicil dairesinde daha önce tescil edilmiş bulunan diğer bir unvandan ayırt edilmesi için gerekli olduğu takdirde, unvana ayırt edici bir ek yapılması zorunludur [2, 3].
Bu hüküm, 6762 sayılı mülga Türk Ticaret Kanunu’nun (eTTK) 47. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin sınırlarını genişleterek güncel ticari hayatın ihtiyaçlarına uyarlamıştır [4]. Eski kanun döneminde tüzel kişilerin ticaret unvanları Türkiye çapında korunurken, gerçek kişi tacirlerin ticaret unvanları kural olarak yalnızca tescil edildikleri ticaret sicili çevresinde inhisari hak sağlamaktaydı [5]. 6102 sayılı TTK m. 45 ile birlikte bu ikili ayrım ortadan kaldırılmış; gerek gerçek kişi gerekse tüzel kişi tacirlerin ticaret unvanları için “yurt sathında koruma” (Türkiye çapında inhisari hak) sistemi benimsenmiştir [5-7]. Bu yasal değişikliğin temel gerekçesi, teknolojik ilerlemeler ve elektronik ortamın (özellikle MERSİS sisteminin) sunduğu olanaklar karşısında, ticari işletmelerin etki alanının salt kayıtlı oldukları sicil dairesi ile sınırlı kalmaması gerçeğidir [8].
2. Maddedeki Kavramların Analizi
2.1. Türkiye Çapında İnhisari Hak (Tekel Hakkı)
Ticaret unvanı, taciri ticari hayatta diğer tacirlerden ayıran ve bireyselleştiren mutlak bir haktır [9-11]. TTK m. 45 hükmü uyarınca ticaret unvanı tescil edilmekle birlikte yurt sathında (Türkiye genelinde) inhisari (tekelci) bir hak yaratır [12]. İnhisari haktan kasıt, tacirin ticaret unvanını tescil ettirmesiyle birlikte bu unvanı kullanma konusunda münhasır bir tekel hakkına sahip olmasıdır [13]. Dolayısıyla, daha önce usulüne uygun olarak tescil ve ilan edilmiş bir ticaret unvanı, Türkiye’nin neresinde olursa olsun başka bir tacir tarafından aynen veya ayırt edilemeyecek derecede benzer şekilde tescil edilemez [14, 15].
2.2. Ayırt Edici Ek Kullanma Zorunluluğu
Maddenin lafzında yer alan "ayırt edilmesi için gerekli olduğu takdirde, ek yapılır" ifadesi, tescilde öncelik hakkına sahip olan unvanı koruma mekanizmasıdır [2, 3]. Ticaret unvanlarında çekirdek unsurun yanı sıra kullanılan ekler, kural olarak ihtiyaridir (isteğe bağlıdır); ancak TTK m. 45 gereği, daha önce tescil edilmiş bir unvanla aynı veya karıştırılabilir nitelikte bir unvan tescil edilmek istendiğinde ek kullanımı kanuni bir zorunluluk haline gelmektedir [16, 17]. Bu durum doktrinde "ayırt edici ek" veya "ayırıcı ek" zorunluluğu olarak nitelendirilmektedir [18]. İlk tescilden sonra aynı ibareleri (örneğin aynı ad ve soyadı) içeren bir ticaret unvanının tescil ettirilebilmesi için, kullanılan ekin yeteri derecede ayırt edici nitelik taşıması şarttır [19].
2.3. Tescilde Öncelik (Prior Tempore, Potior Jure) İlkesi
Tanıtma işaretleri hukukunda geçerli olan “zaman itibarıyla önce olan hakta da önce olur” (öncelik ilkesi) kuralı, TTK m. 45'in temel yapıtaşını oluşturur [14, 20]. Bir ticaret unvanının herhangi bir ticaret sicili müdürlüğüne tescil edilmesiyle kazanılan inhisari hak, sonraki tarihli tüm tescil taleplerine karşı üstünlük sağlar [14, 21]. Sonradan aynı ticaret unvanını tescil ettirmek isteyen kişi iyiniyetli dahi olsa, mutlak surette ayırt edici bir ek almak zorundadır [22].
3. Sistematik İlişkiler
4. Uygulama: Yargıtay İçtihadı
Yargıtay kararlarında TTK m. 45 kapsamında benimsenen temel ilke, tescil edilmiş ticaret unvanının sicilden terkin edilinceye kadar sahibine münhasır kullanma hakkı bahşetmesidir [30]. Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin yerleşik içtihatlarına göre; öncelik ilkesi çerçevesinde daha önce tescil edilen ticaret unvanı koruma altındadır ve sonraki tarihli ticaret unvanı tescillerinde karışıklığı (iltibası) önleyecek ayırt edici eklerin kullanılması yasal bir mecburiyettir [20, 30].
Bununla birlikte Yargıtay, ticaret unvanı sicile tescil edilmiş olsa dahi, eğer bu tescil TTK m. 45 ve 46 hükümlerine (özellikle ayırt edicilik ve öncelik kurallarına) aykırıysa, önceki hak sahibinin dava açarak sonraki unvanın sicilden terkinini veya değiştirilmesini talep edebileceğini hüküm altına almaktadır [31, 32]. Ancak Yargıtay Hukuk Genel Kurulu ve 11. HD, bu korumanın "sessiz kalma yoluyla hak kaybı" ilkesi ile sınırlandırıldığını önemle vurgulamaktadır [33]. Şayet öncelik hakkı sahibi, sonraki tarihli unvanın tesciline ve fiili kullanımına makul süreyi (somut olayın özelliklerine göre) aşacak şekilde uzun süre sessiz kalmışsa, dürüstlük kuralı (TMK m. 2) gereği artık unvanın terkinini talep edemez [33, 34].
5. Pratik Örnek Olaylar
Olay 1 (Kurmaca Senaryo): İstanbul Ticaret Sicili’ne 2015 yılında kayıtlı olan gerçek kişi tacir Ahmet Yılmaz, “Ahmet Yılmaz Tekstil Ürünleri” ticaret unvanı ile faaliyet göstermektedir. 2023 yılında İzmir’de ticari faaliyete başlayan ve ad-soyadı aynı olan başka bir Ahmet Yılmaz, işletmesini “Ahmet Yılmaz Tekstil Ürünleri” unvanıyla İzmir Ticaret Sicili’ne tescil ettirmek için başvurur. Hukuki Analiz: Mülga eTTK döneminde gerçek kişi unvanları sadece kendi sicil çevresinde korunduğundan bu tescil mümkün olabilirdi. Ancak 6102 sayılı TTK m. 45 uyarınca ticaret unvanı Türkiye genelinde korunduğundan, İzmir Ticaret Sicili Müdürlüğü bu talebi doğrudan reddetmeli veya tescil talep eden tacirden ayırt edici bir ek (örneğin "Ahmet Yılmaz Ege Tekstil Ürünleri") almasını istemelidir. Sicil müdürlüğü bu unvanı sehven tescil ederse, İstanbul'daki hak sahibi TTK m. 52 kapsamında dürüstlüğe aykırı kullanımın tespiti, önlenmesi ve unvanın terkini/değiştirilmesi davası açabilir [4, 8, 12, 29].
Olay 2 (Kurmaca Senaryo): "Güneş Yapı Malzemeleri A.Ş." unvanı 2010 yılında tescil edilmiştir. 2012 yılında başka bir bölgede "Güneş Yapı Malzemeleri Sanayi ve Ticaret A.Ş." unvanı ayırt edici hiçbir ek alınmadan tescil edilir. İlk tescil sahibi şirket, bu durumdan haberdar olmasına rağmen sekiz yıl boyunca hiçbir hukuki yola başvurmaz. Sekizinci yılın sonunda haksız rekabet ve ticaret unvanına tecavüz nedeniyle terkin davası açar. Hukuki Analiz: TTK m. 45'in ihlal edildiği ve ayırt edici ek alınmadığı açıktır [22]. Ancak Yargıtay Hukuk Genel Kurulu ve 11. Hukuk Dairesi'nin yerleşik içtihatları gereğince, davacı taraf sekiz yıl boyunca sessiz kalmış ve karşı tarafın ticari faaliyetiyle piyasada yer edinmesine göz yummuştur. TMK m. 2 dürüstlük kuralı çerçevesinde "sessiz kalma yoluyla hak kaybı" gerçekleşmiş sayılacağından, mahkemece unvanın terkinine yönelik davanın reddine karar verilmesi gerekir [33, 34].
6. Pratik Uygulama Notları
7. Eleştirel Değerlendirme
TTK m. 45 hükmüyle gerçek kişi tacirlerin ticaret unvanlarının da Türkiye genelinde inhisari hak sağlaması doktrinde yoğun eleştirilere konu olmuştur [45]. Prof. Dr. Yaşar Karayalçın, Prof. Dr. Sabih Arkan, Prof. Dr. Reha Poroy ve Prof. Dr. Hamdi Yasaman gibi kıymetli hukukçuların yaklaşımları incelendiğinde; gerçek kişi unvanlarının zorunlu olarak ad ve soyadından oluştuğu (çekirdek unsur), Türkiye gibi nüfusu yüksek bir ülkede aynı ad ve soyadına sahip binlerce tacirin bulunabileceği gerçeği karşısında bu düzenlemenin pratik sorunlar yarattığı ifade edilmektedir [46-49].
Eski sistemde küçük esnaf veya sadece dar bir bölgede yerleşik hizmet sunan gerçek kişi tacir (örneğin yerel bir lokanta veya eczane), kendi sicil çevresinde koruma altındaydı [45, 50]. Ancak TTK m. 45 ile getirilen mutlak yurt sathında koruma yüzünden, örneğin "Ahmet Yılmaz" isimli bir kişi işletme kurmak istediğinde, Türkiye'nin herhangi bir ilinde daha önce tescil edilmiş bir "Ahmet Yılmaz" unvanı varsa, gereksiz ve yapay olarak uzun ekler kullanmak zorunda kalmaktadır [51, 52]. Doktrin, bu durumun ticaret unvanının "tanıtma ve kolay ayırt etme" olan asli fonksiyonunu zedelediğini [46]; gerçek kişi tacirler arasında aynı coğrafi pazarı paylaşmadıkları sürece haksız rekabet koşullarının dahi oluşmayacağı durumlarda yersiz bir idari koruma sağlandığını vurgulayarak eTTK'daki bölgesel koruma sistemine veya elektronik tahkim benzeri itiraz mekanizmalarına dönülmesinin daha isabetli olacağını savunmaktadır [50, 52, 53].
Metodolojik Not
Bu yorum, Av. Fethi Güzel tarafından akademik dürüstlük ve bilimsel araştırma ilkeleri çerçevesinde hazırlanmıştır. Yalnızca doktrin ve yargı kararları çerçevesinde objektif olarak sunulmuştur.