1. Maddenin Sistematiği ve Genel Açıklama
6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu (TTK), ticaret şirketlerinin yapısal değişikliklerini (birleşme, bölünme ve tür değiştirme) mehaz İsviçre Birleşme Kanunu (Fusionsgesetz - FusG) ve Avrupa Birliği Yönergeleri ışığında şeffaflık, pay sahiplerinin ve alacaklıların korunması ilkeleri ekseninde modern bir yaklaşımla yeniden düzenlemiştir [1, 2]. TTK’nın 180 ilâ 190. maddeleri arasında tanzim edilen tür değiştirme (nev'i değişikliği) kurumu, bir ticaret şirketinin tasfiye edilmeksizin, ekonomik ve hukuki ayniyetini (devamlılığını) koruyarak hukuki formunu değiştirmesini ifade etmektedir [3, 4]. Yeni türe dönüştürülen şirket, eskisinin devamı niteliğindedir (TTK m. 180) [5, 6].
Yapısal değişikliklerin temelinde yatan şeffaflık ve hesap verilebilirlik ilkelerinin bir yansıması olarak kanun koyucu, tür değiştirme sürecini katı şekil şartlarına bağlamıştır. Bu sürecin en önemli aşamalarından biri, TTK m. 186 uyarınca yönetim organı tarafından hazırlanması zorunlu kılınan **"Tür Değiştirme Raporu"**dur [7]. Bu rapor, salt bir usul işlemi olmanın ötesinde, ortakların tür değiştirme planı ve yeni şirket sözleşmesi hakkında genel kurulda oy kullanmadan önce hukuki ve ekonomik yönden aydınlatılmasını sağlayan temel bir bilgilendirme aracıdır. Zira tür değiştirme; ortakların sorumluluk rejimlerini, rüçhan haklarını, kâr payı beklentilerini ve rekabet yasaklarını doğrudan etkileyebilecek niteliktedir. TTK m. 186 hükmü, tür değiştirme raporunun asgari içeriğini emredici olarak belirlemiş, ancak fıkra 3 ile küçük ve orta ölçekli şirketler (KOBİ) bakımından oybirliği ile bu raporun düzenlenmesinden vazgeçilebileceği istisnasını getirmiştir [8].
2. Maddedeki Kavramların Analizi
2.1. Yönetim Organının Rapor Düzenleme Yükümlülüğü
TTK m. 186/1 hükmü gereği, tür değiştirme raporunu hazırlama görevi, münhasıran şirketin "yönetim organı"na aittir [7]. Yönetim organı kavramı; anonim şirketlerde yönetim kurulunu, limited şirketlerde müdür veya müdürler kurulunu, şahıs şirketlerinde ise yönetici ortakları ifade eder [9]. Raporun yazılı şekilde hazırlanması bir geçerlilik şartıdır. Bu rapor, tür değiştirme planı (TTK m. 185) ile birlikte pay sahiplerinin incelemesine sunulacak temel dokümandır.
2.2. Raporun Asgari İçeriği ve Gerekçelendirme Kriteri
Kanun koyucu, TTK m. 186/2 bendinde raporun içeriğinde bulunması gereken unsurları tahdidi (sınırlı) olmaksızın asgari düzeyde saymıştır [8]:
- Amacın ve Sonuçların Açıklanması: Şirketin neden tür değiştirmeye ihtiyaç duyduğu, bu değişikliğin şirketin pazar payına, kredi bulma olanaklarına veya kurumsallaşma hedeflerine nasıl bir etki yapacağı somut verilerle izah edilmelidir.
- Kuruluş Hükümlerinin Yerine Getirilmesi: Tür değiştirmede, kural olarak yeni türün kuruluşuna ilişkin hükümler uygulanır (TTK m. 184/1) [10]. Rapor, ayni sermaye konulması veya asgari ortak sayısı gibi istisnalar haricinde, yeni formun gerektirdiği hukuki şartların sağlandığını kanıtlamalıdır.
- Payların Değişim Oranı ve Yeni Şirket Sözleşmesi: Pay sahiplerinin ortaklık haklarının devamlılığı esastır (TTK m. 183) [11]. Değişim oranının neye göre belirlendiği, küsuratlı payların nasıl denkleştirileceği ve imtiyazlı pay sahiplerine (varsa) eş değerde ne tür haklar sağlandığı [12, 13] raporda matematiksel ve hukuki temelleriyle gösterilmelidir.
- Ek Ödeme ve Kişisel Edim Yükümlülükleri: Özellikle bir anonim şirketin limited şirkete veya kooperatife dönüşmesi ihtimalinde, TTK m. 603 uyarınca ortaklara ek ödeme veya yan edim yükümlülükleri getirilebilir [14, 15]. Rapor, bu yeni yükümlülüklerin neden zaruri olduğunu ortaklara ekonomik gerekçelerle sunmak zorundadır.
2.3. KOBİ'ler İçin Muafiyet (Vazgeçme Hakkı)
TTK m. 186/3 hükmü, "tüm ortakların onaylaması" (oybirliği) şartıyla küçük ve orta ölçekli şirketlere (KOBİ) tür değiştirme raporunu düzenlememe esnekliği tanımıştır [8]. Madde metnindeki "küçük" ibaresi, 6335 sayılı Kanun ile "küçük ve orta ölçekli" (KOBİ) olarak genişletilmiştir [8]. Bu muafiyetin amacı, az sayıda ortaklı ve finansal yapısı karmaşık olmayan şirketlerde, zaten herkesin vakıf olduğu ticari gerçekler için uzun ve masraflı prosedürler yaratmaktan kaçınmaktır [16].
3. Sistematik İlişkiler
- TTK m. 185 (Tür Değiştirme Planı) ile İlişkisi: Tür değiştirme planı, işlemin adeta anayasasıdır; tür değiştirme raporu ise bu planın gerekçesi ve izahnamesidir. Rapor, planı yorumlar ve ortakların plandaki teknik hususları anlamasını sağlar [7, 17].
- TTK m. 188 (İnceleme Hakkı) ile İlişkisi: Hazırlanan rapor, genel kurul kararından en az 30 gün önce ortakların incelemesine sunulmak zorundadır [18, 19]. İnceleme hakkının usulüne uygun kullandırılmaması, genel kurulda alınacak tür değiştirme kararının iptali (TTK m. 192) sonucunu doğurur [20, 21].
- TTK m. 187'nin İlgası ve Denetim Boşluğu: Orijinal tasarıda yer alan "tür değiştirme planının ve raporunun işlem denetçisi tarafından denetlenmesi" kuralı (TTK m. 187), 6335 sayılı Kanun m. 43 ile ilga edilmiştir [18]. İşlem denetçisinin kaldırılması, yönetim organının hazırladığı m. 186 raporunun önemini daha da artırmış; zira bağımsız bir dış denetim filtresi ortadan kalktığı için, raporun dürüst resim ilkesine ve nesnel kıstaslara uygun olarak hazırlanması ortakların korunmasındaki yegâne dayanak haline gelmiştir [22].
- TTK m. 1522 ve 1523 (Ölçeklerine Göre İşletmeler): Maddedeki "küçük ve orta ölçekli şirket" (KOBİ) kavramının sınırları, Gümrük ve Ticaret Bakanlığı tarafından çıkarılan yönetmeliklere göre belirlenir [23, 24].
- TTK m. 191 (Denkleştirme Davası) ve TTK m. 193 (Sorumluluk Davası) ile İlişkisi: Yönetim organı, raporunda pay değişim oranlarını veya yeni yükümlülükleri eksik ya da hileli gösterirse, zarara uğrayan ortaklar TTK m. 191 çerçevesinde uygun bir denkleştirme akçesi talep edebilir [25-27] ve yöneticilere karşı TTK m. 193 gereği sorumluluk davası açabilirler [28, 29].
4. Uygulama: Yargıtay İçtihadı
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin yapısal değişiklikler, genel kurul kararlarının iptali ve ortakların aydınlatılmasına ilişkin yerleşik içtihatları incelendiğinde; aydınlatma ve inceleme hakkının (TTK m. 149, 188) ihlal edilmesinin, alınan kararı sakatlayacağı vurgulanmaktadır. Yargıtay, yapısal değişiklik belgelerinin (plan, rapor, bilançolar) kanunda öngörülen sürede ve eksiksiz olarak ortakların erişimine açılmamasını, dürüstlük kuralına (TMK m. 2) ve kanunun emredici hükümlerine aykırılık olarak nitelendirmektedir [30-32].
Özellikle tür değiştirme sürecinde, pay değişim oranlarının ve yeni şirket yapısında ortaklara yüklenecek mükellefiyetlerin raporda şeffafça ortaya konulmaması durumunda, olumsuz oy verip tutanağa geçirten (ya da hiç katılamayan) pay sahiplerinin açacağı iptal davalarında (TTK m. 192) mahkemeler, raporun içerik ve nitelik itibariyle kanuni şartları taşıyıp taşımadığını asli bir denetim unsuru olarak ele almaktadır. KOBİ muafiyetinin uygulandığı hallerde ise, tüm ortakların yazılı onayı olmaksızın (salt çoğunlukla) rapor düzenlenmesinden vazgeçilmişse, Yargıtay bu şekli sakatlığın esasa etkili olduğu görüşündedir.
5. Pratik Örnek Olaylar
Olay 1 (Kurmaca Senaryo):
(A) Anonim Şirketi, (B) Limited Şirketi nevine dönüşme kararı almıştır. Şirket bir KOBİ değildir. Yönetim kurulu, tür değiştirme planını hazırlamış ve genel kurulda onaylatmıştır. Ancak, tür değiştirme raporu hazırlanmamış; genel kurul gündeminde yönetim kurulu başkanı şifahi olarak "şirketin maliyetleri kısmak için limited formuna geçtiğini, herkesin hisse oranının aynı kalacağını" beyan etmekle yetinmiştir. Genel kurula katılan %10 pay sahibi muhalif ortak (C), bu karara karşı iptal davası açmıştır.
Hukuki analiz: TTK m. 186 uyarınca tür değiştirme raporunun yazılı olarak hazırlanması ve TTK m. 188 gereği genel kuruldan en az 30 gün önce incelemeye sunulması emredici bir kuraldır [18]. Şirket KOBİ olmadığı için TTK m. 186/3'teki vazgeçme hakkı kullanılamaz. Yönetim kurulunun şifahi beyanları raporun yerini tutmaz. Hukuki ve ekonomik gerekçeleri içeren yazılı bir raporun yokluğu, pay sahibinin aydınlatılma hakkını derinden ihlal ettiği için mahkeme, TTK m. 192/3 uyarınca eksikliğin giderilmesi için süre vermeli; rapor geriye etkili olarak usulüne uygun şekilde süresinde incelenemeyeceği için, tür değiştirme kararının iptaline hükmetmelidir [21].
Olay 2 (Kurmaca Senaryo):
KOBİ niteliğindeki (X) Limited Şirketi, Anonim Şirkete dönüşmek istemektedir. Şirketin 5 ortağı bulunmaktadır. Ortaklardan 4'ü (%80 sermaye payı) tür değiştirme işlemlerinin hızlandırılması amacıyla "tür değiştirme raporunun düzenlenmesinden vazgeçilmesine" karar vermiştir. %20 paya sahip ortak (Y) ise raporun hazırlanmasını talep etmiştir. Buna rağmen genel kurul, tür değiştirme planını onaylayarak nevi değişikliğini tescil ettirmiştir.
Hukuki analiz: TTK m. 186/3, KOBİ'lerde raporun düzenlenmesinden vazgeçilebilmesini açıkça "tüm ortakların onaylaması" (oybirliği) şartına bağlamıştır [8]. Somut olayda %80 çoğunluk kararı, kanunun aradığı oybirliği şartını sağlamamaktadır. (Y)'nin itirazına rağmen rapor hazırlanmaksızın tür değiştirme kararı alınması, kanunun emredici hükümlerinin ihlalidir. Bu durum, TTK m. 192 kapsamında açık bir iptal sebebidir.
6. Pratik Uygulama Notları
- İspat Yükü: Tür değiştirme raporunun kanunda öngörülen asgari içeriğe uygun hazırlandığını, şeffaf olduğunu ve ortakların incelemesine süresinde (genel kuruldan 30 gün önce) açıldığını (TTK m. 188) ispat yükü, tür değiştiren şirketin yönetim organına aittir [18].
- Zamanaşımı / Süreler: Raporun hiç hazırlanmaması, eksik olması veya kanuna aykırı bilgiler içermesi nedeniyle tür değiştirme kararına karşı açılacak iptal davası, kararın Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde ilanından itibaren iki ay içinde açılmalıdır (TTK m. 192/1) [21, 33]. Zarar görenlerin açacağı sorumluluk davası ise genel hükümlere (TTK m. 193 atfıyla) tabidir.
- Görevli/Yetkili Mahkeme: Tür değiştirme kararının iptaline veya bu süreçteki hatalar nedeniyle açılacak sorumluluk ve denkleştirme (TTK m. 191) davalarında görevli ve yetkili mahkeme, tür değiştiren şirketin merkezinin bulunduğu yerdeki Asliye Ticaret Mahkemesidir [34].
- Yaygın Uygulama Hataları: Uygulamada sıkça karşılaşılan en büyük hata, "Tür Değiştirme Planı" (m. 185) ile "Tür Değiştirme Raporu"nun (m. 186) tek bir belge olarak iç içe hazırlanması ve birbirine karıştırılmasıdır. Plan, yeni ortaklık statüsünü belirleyen normatif bir metin iken; rapor, bu planın ardındaki ticari, ekonomik ve hukuki saikleri anlatan izahname niteliğindedir. Bir diğer yaygın hata, KOBİ statüsündeki şirketlerde "tüm ortakların onayı" olmadan, salt çoğunluk kararıyla rapor düzenlenmesinden imtina edilmesidir.
7. Eleştirel Değerlendirme
Türk Ticaret Kanunu m. 186 hükmü, ortakların korunması bakımından modern şirketler hukuku ilkelerine uygundur. Ancak, TTK m. 187'de yer alan ve tür değiştirme planı ile raporunun "işlem denetçisi" tarafından denetlenmesini öngören bağımsız denetim mekanizmasının 6335 sayılı Kanun ile kaldırılması [18], doktrinde haklı eleştirilere neden olmuştur. Zira işlem denetçisinin kaldırılmasıyla birlikte, yönetim organı tarafından sübjektif saiklerle veya eksik verilerle hazırlanan bir raporun, genel kurul önüne gelmeden önce süzgeçten geçirileceği objektif bir makam kalmamıştır [22]. Bu eksiklik, mahkemelerin (iptal ve denkleştirme davalarında) bilirkişi incelemelerine olan bağımlılığını artırmakta ve yapısal değişikliğe katılan alacaklılar ile azınlık pay sahiplerinin riskini büyütmektedir [35].
Ayrıca, KOBİ'ler için getirilen muafiyet (m. 186/3), işlemlerin hızlandırılması ve bürokrasinin azaltılması adına rasyonel görünse de, bilhassa aile şirketlerinde veya kapalı tip şirketlerde baskın pay sahiplerinin, bilgisiz veya pasif durumdaki ortakların onayını formalite icabı alarak onları aydınlatılma hakkından fiilen mahrum bırakma tehlikesini barındırmaktadır. Bu nedenle, Kanun koyucunun en azından, pay değişim oranının ve intifa senedi/imtiyazlı pay sahiplerinin haklarının nasıl etkileneceğine dair bağımsız bir yeminli mali müşavir (YMM) veya bağımsız denetçi raporunu asgari bir geçerlilik şartı olarak muhafaza etmesi isabetli olurdu.
Metodolojik Not
Bu yorum, Av. Fethi Güzel tarafından akademik dürüstlük ve bilimsel araştırma ilkeleri çerçevesinde hazırlanmıştır. Yalnızca doktrin ve yargı kararları çerçevesinde objektif olarak sunulmuştur.
1. Maddenin Sistematiği ve Genel Açıklama
6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu (TTK), ticaret şirketlerinin yapısal değişikliklerini (birleşme, bölünme ve tür değiştirme) mehaz İsviçre Birleşme Kanunu (Fusionsgesetz - FusG) ve Avrupa Birliği Yönergeleri ışığında şeffaflık, pay sahiplerinin ve alacaklıların korunması ilkeleri ekseninde modern bir yaklaşımla yeniden düzenlemiştir [1, 2]. TTK’nın 180 ilâ 190. maddeleri arasında tanzim edilen tür değiştirme (nev'i değişikliği) kurumu, bir ticaret şirketinin tasfiye edilmeksizin, ekonomik ve hukuki ayniyetini (devamlılığını) koruyarak hukuki formunu değiştirmesini ifade etmektedir [3, 4]. Yeni türe dönüştürülen şirket, eskisinin devamı niteliğindedir (TTK m. 180) [5, 6].
Yapısal değişikliklerin temelinde yatan şeffaflık ve hesap verilebilirlik ilkelerinin bir yansıması olarak kanun koyucu, tür değiştirme sürecini katı şekil şartlarına bağlamıştır. Bu sürecin en önemli aşamalarından biri, TTK m. 186 uyarınca yönetim organı tarafından hazırlanması zorunlu kılınan **"Tür Değiştirme Raporu"**dur [7]. Bu rapor, salt bir usul işlemi olmanın ötesinde, ortakların tür değiştirme planı ve yeni şirket sözleşmesi hakkında genel kurulda oy kullanmadan önce hukuki ve ekonomik yönden aydınlatılmasını sağlayan temel bir bilgilendirme aracıdır. Zira tür değiştirme; ortakların sorumluluk rejimlerini, rüçhan haklarını, kâr payı beklentilerini ve rekabet yasaklarını doğrudan etkileyebilecek niteliktedir. TTK m. 186 hükmü, tür değiştirme raporunun asgari içeriğini emredici olarak belirlemiş, ancak fıkra 3 ile küçük ve orta ölçekli şirketler (KOBİ) bakımından oybirliği ile bu raporun düzenlenmesinden vazgeçilebileceği istisnasını getirmiştir [8].
2. Maddedeki Kavramların Analizi
2.1. Yönetim Organının Rapor Düzenleme Yükümlülüğü
TTK m. 186/1 hükmü gereği, tür değiştirme raporunu hazırlama görevi, münhasıran şirketin "yönetim organı"na aittir [7]. Yönetim organı kavramı; anonim şirketlerde yönetim kurulunu, limited şirketlerde müdür veya müdürler kurulunu, şahıs şirketlerinde ise yönetici ortakları ifade eder [9]. Raporun yazılı şekilde hazırlanması bir geçerlilik şartıdır. Bu rapor, tür değiştirme planı (TTK m. 185) ile birlikte pay sahiplerinin incelemesine sunulacak temel dokümandır.
2.2. Raporun Asgari İçeriği ve Gerekçelendirme Kriteri
Kanun koyucu, TTK m. 186/2 bendinde raporun içeriğinde bulunması gereken unsurları tahdidi (sınırlı) olmaksızın asgari düzeyde saymıştır [8]:
2.3. KOBİ'ler İçin Muafiyet (Vazgeçme Hakkı)
TTK m. 186/3 hükmü, "tüm ortakların onaylaması" (oybirliği) şartıyla küçük ve orta ölçekli şirketlere (KOBİ) tür değiştirme raporunu düzenlememe esnekliği tanımıştır [8]. Madde metnindeki "küçük" ibaresi, 6335 sayılı Kanun ile "küçük ve orta ölçekli" (KOBİ) olarak genişletilmiştir [8]. Bu muafiyetin amacı, az sayıda ortaklı ve finansal yapısı karmaşık olmayan şirketlerde, zaten herkesin vakıf olduğu ticari gerçekler için uzun ve masraflı prosedürler yaratmaktan kaçınmaktır [16].
3. Sistematik İlişkiler
4. Uygulama: Yargıtay İçtihadı
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin yapısal değişiklikler, genel kurul kararlarının iptali ve ortakların aydınlatılmasına ilişkin yerleşik içtihatları incelendiğinde; aydınlatma ve inceleme hakkının (TTK m. 149, 188) ihlal edilmesinin, alınan kararı sakatlayacağı vurgulanmaktadır. Yargıtay, yapısal değişiklik belgelerinin (plan, rapor, bilançolar) kanunda öngörülen sürede ve eksiksiz olarak ortakların erişimine açılmamasını, dürüstlük kuralına (TMK m. 2) ve kanunun emredici hükümlerine aykırılık olarak nitelendirmektedir [30-32].
Özellikle tür değiştirme sürecinde, pay değişim oranlarının ve yeni şirket yapısında ortaklara yüklenecek mükellefiyetlerin raporda şeffafça ortaya konulmaması durumunda, olumsuz oy verip tutanağa geçirten (ya da hiç katılamayan) pay sahiplerinin açacağı iptal davalarında (TTK m. 192) mahkemeler, raporun içerik ve nitelik itibariyle kanuni şartları taşıyıp taşımadığını asli bir denetim unsuru olarak ele almaktadır. KOBİ muafiyetinin uygulandığı hallerde ise, tüm ortakların yazılı onayı olmaksızın (salt çoğunlukla) rapor düzenlenmesinden vazgeçilmişse, Yargıtay bu şekli sakatlığın esasa etkili olduğu görüşündedir.
5. Pratik Örnek Olaylar
Olay 1 (Kurmaca Senaryo): (A) Anonim Şirketi, (B) Limited Şirketi nevine dönüşme kararı almıştır. Şirket bir KOBİ değildir. Yönetim kurulu, tür değiştirme planını hazırlamış ve genel kurulda onaylatmıştır. Ancak, tür değiştirme raporu hazırlanmamış; genel kurul gündeminde yönetim kurulu başkanı şifahi olarak "şirketin maliyetleri kısmak için limited formuna geçtiğini, herkesin hisse oranının aynı kalacağını" beyan etmekle yetinmiştir. Genel kurula katılan %10 pay sahibi muhalif ortak (C), bu karara karşı iptal davası açmıştır. Hukuki analiz: TTK m. 186 uyarınca tür değiştirme raporunun yazılı olarak hazırlanması ve TTK m. 188 gereği genel kuruldan en az 30 gün önce incelemeye sunulması emredici bir kuraldır [18]. Şirket KOBİ olmadığı için TTK m. 186/3'teki vazgeçme hakkı kullanılamaz. Yönetim kurulunun şifahi beyanları raporun yerini tutmaz. Hukuki ve ekonomik gerekçeleri içeren yazılı bir raporun yokluğu, pay sahibinin aydınlatılma hakkını derinden ihlal ettiği için mahkeme, TTK m. 192/3 uyarınca eksikliğin giderilmesi için süre vermeli; rapor geriye etkili olarak usulüne uygun şekilde süresinde incelenemeyeceği için, tür değiştirme kararının iptaline hükmetmelidir [21].
Olay 2 (Kurmaca Senaryo): KOBİ niteliğindeki (X) Limited Şirketi, Anonim Şirkete dönüşmek istemektedir. Şirketin 5 ortağı bulunmaktadır. Ortaklardan 4'ü (%80 sermaye payı) tür değiştirme işlemlerinin hızlandırılması amacıyla "tür değiştirme raporunun düzenlenmesinden vazgeçilmesine" karar vermiştir. %20 paya sahip ortak (Y) ise raporun hazırlanmasını talep etmiştir. Buna rağmen genel kurul, tür değiştirme planını onaylayarak nevi değişikliğini tescil ettirmiştir. Hukuki analiz: TTK m. 186/3, KOBİ'lerde raporun düzenlenmesinden vazgeçilebilmesini açıkça "tüm ortakların onaylaması" (oybirliği) şartına bağlamıştır [8]. Somut olayda %80 çoğunluk kararı, kanunun aradığı oybirliği şartını sağlamamaktadır. (Y)'nin itirazına rağmen rapor hazırlanmaksızın tür değiştirme kararı alınması, kanunun emredici hükümlerinin ihlalidir. Bu durum, TTK m. 192 kapsamında açık bir iptal sebebidir.
6. Pratik Uygulama Notları
7. Eleştirel Değerlendirme
Türk Ticaret Kanunu m. 186 hükmü, ortakların korunması bakımından modern şirketler hukuku ilkelerine uygundur. Ancak, TTK m. 187'de yer alan ve tür değiştirme planı ile raporunun "işlem denetçisi" tarafından denetlenmesini öngören bağımsız denetim mekanizmasının 6335 sayılı Kanun ile kaldırılması [18], doktrinde haklı eleştirilere neden olmuştur. Zira işlem denetçisinin kaldırılmasıyla birlikte, yönetim organı tarafından sübjektif saiklerle veya eksik verilerle hazırlanan bir raporun, genel kurul önüne gelmeden önce süzgeçten geçirileceği objektif bir makam kalmamıştır [22]. Bu eksiklik, mahkemelerin (iptal ve denkleştirme davalarında) bilirkişi incelemelerine olan bağımlılığını artırmakta ve yapısal değişikliğe katılan alacaklılar ile azınlık pay sahiplerinin riskini büyütmektedir [35].
Ayrıca, KOBİ'ler için getirilen muafiyet (m. 186/3), işlemlerin hızlandırılması ve bürokrasinin azaltılması adına rasyonel görünse de, bilhassa aile şirketlerinde veya kapalı tip şirketlerde baskın pay sahiplerinin, bilgisiz veya pasif durumdaki ortakların onayını formalite icabı alarak onları aydınlatılma hakkından fiilen mahrum bırakma tehlikesini barındırmaktadır. Bu nedenle, Kanun koyucunun en azından, pay değişim oranının ve intifa senedi/imtiyazlı pay sahiplerinin haklarının nasıl etkileneceğine dair bağımsız bir yeminli mali müşavir (YMM) veya bağımsız denetçi raporunu asgari bir geçerlilik şartı olarak muhafaza etmesi isabetli olurdu.
Metodolojik Not
Bu yorum, Av. Fethi Güzel tarafından akademik dürüstlük ve bilimsel araştırma ilkeleri çerçevesinde hazırlanmıştır. Yalnızca doktrin ve yargı kararları çerçevesinde objektif olarak sunulmuştur.