RESMİ METİN

Tüketici mahkemeleri


MADDE 73- (1) Tüketici işlemleri ile tüketiciye yönelik uygulamalardan doğabilecek uyyuşmazlıklara ilişkin davalarda tüketici mahkemeleri görevlidir. (2) Tüketici mahkemeleri nezdinde Bakanlık, tüketiciler ve tüketici örgütleri tarafından açılan davalar 2/7/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununda düzenlenen harçlardan muaftır. (3) Tüketici örgütleri üst kuruluşlarınca açılacak davalarda bilirkişi ücreti ve davanın davacı aleyhine sonuçlanması durumunda, hükmedilen vekâlet ücreti Bakanlıkça karşılanır. Davanın, davalı aleyhine sonuçlanması durumunda, bilirkişi ücreti Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre davalıdan tahsil olunarak bütçeye gelir kaydedilir. (4) Tüketici mahkemelerinde görülecek davalar 12/1/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Altıncı Kısım hükümlerine göre yürütülür. (5) Tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir. (6) Tüketici örgütleri, ilgili kamu kurum ve kuruluşları ile Bakanlık; haksız ticari uygulamalar ve ticari reklamlara ilişkin hükümler dışında, genel olarak tüketicileri ilgilendiren ve bu Kanuna aykırı bir durumun doğma tehlikesi olan hâllerde bunun önlenmesine veya durdurulmasına ilişkin ihtiyati tedbir kararı alınması veya hukuka aykırı durumun tespiti, önlenmesi veya durdurulması amacıyla tüketici mahkemelerinde dava açabilir. (7) Genel olarak tüketicileri ilgilendiren davalarda davacı, verilen kararların yayımlanmasını talep edebilir. Talebin mahkemece kabul edilmesi hâlinde bu karar, masrafları davalıdan alınmak üzere ülke düzeyinde yayımlanan gazetelerden en az üçünde derhâl ilan edilir. (8) Tüketici mahkemelerince verilen kesinleşmiş kararlar, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi üzerinden Bakanlığa iletilir. Tüketici hakem heyetleri kararlarına karşı yapılan itiraz sonucu verilen kararlar, kararı veren mahkeme tarafından ilgili tüketici hakem heyetine gönderilir.

AKADEMİK YORUM VE ANALİZ

1. Maddenin Sistematiği ve Genel Açıklama

Bu madde, tüketici hukukunun uyuşmazlık çözüm aşamasındaki en yüksek yargısal mercii olan Tüketici Mahkemeleri'nin kuruluş, görev, yetki ve usul kurallarını belirleyen ana normdur. Yasa koyucu, tüketicilerin satıcı veya sağlayıcılar karşısındaki ekonomik ve bilgi zayıflığını dengelemek amacıyla, adli yargı içinde "özel görevli" mahkemeler ihdas etmiştir. Madde, mahkemelerin görev alanını "tüketici işlemleri" ve "tüketiciye yönelik uygulamalar" gibi son derece geniş kavramlarla tanımlayarak uyuşmazlıkların genel mahkemelerden arındırılmasını sağlamıştır. Tüketicilerin hak arama yollarını sonuna kadar açmak üzere harç muafiyeti, seçimlik yetki kolaylığı (tüketicinin kendi ikametgahında dava açabilmesi) ve tüketici örgütlerine tanınan toplu davalar (topluluk davası) gibi eşsiz usul imkanları getirilmiştir.

2. Maddedeki Kavramların Analizi

  • Tüketici İşlemi ve Görev (m. 73/1): Bir tarafta tüketicinin (ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişi), diğer tarafta ise satıcı/sağlayıcının yer aldığı ve aralarında her türlü mal veya hizmet piyasasındaki sözleşme ilişkisinin kurulduğu uyuşmazlıklardır. Bu iki unsurun bir arada bulunması Tüketici Mahkemesi'nin görevli olması için zorunlu ve yeterlidir.
  • Harç Muafiyeti (m. 73/2): Tüketicilerin, Bakanlığın ve tüketici derneklerinin açtığı davalarda başvurma harcı, peşin harç, karar ve ilam harcı alınmamasıdır. Bu muafiyet sayesinde tüketici, kaybettiği parayı geri almak için devlete harç ödemek zorunda kalmaz. Ancak satıcı/sağlayıcı tüketiciye karşı bir dava açarsa (örneğin hakem heyeti kararına itiraz), satıcı harç ödemek zorundadır.
  • Basit Yargılama Usulü (m. 73/4): 6100 sayılı HMK uyarınca yazılı yargılamaya göre çok daha hızlı işleyen bir usuldür. Dava ve cevap dilekçeleriyle iddia ve savunma sınırları çizilir; replik (cevaba cevap) ve düplik (ikinci cevap) dilekçeleri verilmez. Ön inceleme ve tahkikat duruşmaları olabildiğince az sayıda duruşmayla tamamlanır.
  • Seçimlik Yetki (m. 73/5): HMK'daki genel yetki kuralı (davalının yerleşim yeri) saklı kalmak üzere, tüketicinin kendi yaşadığı yerdeki Tüketici Mahkemesi'nde de dava açabilme hakkıdır. Örneğin, Van'daki bir tüketici İstanbul merkezli bir internet sitesinden alışveriş yaptığında, davasını kendi yaşadığı Van mahkemelerinde açabilir; İstanbul'a gitmesine gerek yoktur.
  • Topluluk Davası (m. 73/6): Tüketici derneklerinin, Bakanlığın veya ilgili kamu kurumlarının, tek tek şahısların uyuşmazlıkları ötesinde, genel olarak tüm tüketicileri ilgilendiren ve yasaya aykırılık teşkil eden bir durumun (örneğin genel işlem şartlarındaki bir haksız şartın veya hatalı üretilen bir serinin) tespiti, durdurulması veya gelecekteki tehlikelerin önlenmesi amacıyla açtığı kolektif davadır.

3. Sistematik İlişkiler

Madde 73; Kanunun "Tanımlar" başlıklı 3. maddesi, "Tüketici Hakem Heyetleri Sınırı" başlıklı 68. maddesi ve "Dava Şartı Arabuluculuk" başlıklı 73/A maddesi ile bir usul zinciri oluşturur. Ayrıca, 492 sayılı Harçlar Kanunu, 6100 sayılı HMK (özellikle m. 316-322 basit yargılama ve m. 113 topluluk davası hükümleri) ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun vekalet ücreti hükümleriyle doğrudan entegredir.

4. Uygulama: Yargıtay / Bölge Adliye Mahkemesi (BAM) İçtihadı

  • Görev Sınırının Belirlenmesi: Yargıtay Hukuk Genel Kurulu ve Bölge Adliye Mahkemeleri kararlarında görevin kamu düzenine ilişkin olduğu ve davanın her aşamasında mahkemece resen gözetilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Kat karşılığı inşaat sözleşmelerinde "arsa sahibi" ile "müteahhit" arasındaki uyuşmazlıklar tüketici işlemi sayılmamakta ve Asliye Hukuk Mahkemeleri görevli kabul edilmektedir; ancak müteahhitten daire satın alan üçüncü kişi "tüketici" sayılmakta ve dava Tüketici Mahkemesi'nde görülmektedir.
  • Harç Muafiyeti Sınırları: Yargıtay içtihatlarına göre, tüketici harçtan muaf olmakla birlikte, davayı kaybetmesi durumunda "yargılama gideri" ve "avukatlık vekalet ücreti" ödeme yükümlülüğü devam eder. Harç muafiyeti, yargılama sonundaki vekalet ücreti sorumluluğunu ortadan kaldırmaz.
  • Yetki İtirazlarının Reddi: Tüketicinin yerleşim yeri yetki kuralı (m. 73/5), satıcı/sağlayıcı lehine sözleşmelere konulan "İstanbul Mahkemeleri yetkilidir" şeklindeki yetki sözleşmeleriyle ortadan kaldırılamaz. Yargıtay, tüketicinin seçimlik yetki hakkının kamu düzeninden olduğunu ve satıcının yetki itirazlarının dinlenemeyeceğini kabul etmektedir.

5. Pratik Örnek Olaylar

Örnek 1: Tüketici T, Ankara'da yaşamaktadır ve İzmir merkezli bir inşaat firmasından ön ödemeli konut satış sözleşmesiyle bir daire satın almıştır. İnşaat firması daireyi zamanında teslim etmemiştir. Konut uyuşmazlığının değeri 800.000 TL'dir (bu bedel THH parasal sınırının üzerindedir). T, davasını İzmir'e gitmek zorunda kalmaksızın Ankara Tüketici Mahkemesi'nde açabilir. Dava açarken harç ödemez, sadece gider avansı (posta, bilirkişi vb.) yatırır.

Örnek 2: Bir tüketici derneği (D), büyük bir GSM operatörünün abonelik sözleşmelerine koyduğu "taahhüt süresinden önce ayrılanlardan kalan tüm ayların bedeli tahsil edilir" şeklindeki haksız şartın iptali için dava açmıştır. Dernek üst kuruluşu olan D, m. 73/3 uyarınca bu davayı açarken bilirkişi ücreti ödemez; dava aleyhine sonuçlansa bile karşı tarafın avukatlık vekalet ücretini Bakanlık öder. Davayı kazanırlarsa, dernek mahkemeden kararın masrafları davalı GSM şirketinden alınmak üzere tirajı yüksek 3 büyük gazetede ilan edilmesini talep edebilir.

6. Pratik Uygulama Notları

  • Tüketici Mahkemesi Olmayan Yerler: Coğrafi olarak Tüketici Mahkemesi kurulmamış olan küçük ilçelerde veya illerde davanızı açarken, dilekçe başlığına "(...) Asliye Hukuk Mahkemesi'ne (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)" ibaresini yazmanız gerekmektedir. Bu durumda mahkeme davaya asliye hukuk usulüyle değil, basit yargılama ve harçsız tüketici usulüyle bakmak zorundadır.
  • Dava Açmadan Önce Arabuluculuk: Uyuşmazlığınız Tüketici Mahkemesi'nin görev alanına giriyorsa ve istisnai hallerden değilse (m. 73/A), doğrudan mahkemede dava açamazsınız. Önce dava şartı arabuluculuğa başvurmanız yasal bir zorunluluktur; aksi halde davanız "dava şartı yokluğundan" esasa girilmeden reddedilir.

7. Eleştirel Değerlendirme

  • Topluluk Davalarının İlan Maliyeti Engel: Madde 73/7'de düzenlenen kararın 3 büyük gazetede ilan edilmesi kuralı, günümüz dijital çağında demode kalmıştır. Basılı gazete ilan masrafları yüz binlerce lirayı bulabilmekte, bu da davayı kazanan tüketici derneklerinin veya mahkemelerin bu kararları fiilen ilan ettirememesine yol açmaktadır. Yasada yapılacak bir reformla, gazetede ilan yerine "Ticaret Bakanlığı'nın resmi web sitesinde, e-Devlet kapısında ve UYAP vatandaş portalında ilan edilir" şeklinde dijital ilan mekanizmasının getirilmesi, hem kamu kaynaklarını koruyacak hem de kararların milyonlarca tüketiciye anında ulaşmasını sağlayarak caydırıcılığı zirveye taşıyacaktır.

Metodolojik Not

Bu akademik yorum ve analiz, tüketici davalarında görev ve yetki kurallarını, yargılama usullerini, harç muafiyeti rejimini, derneklerin hukuki imtiyazlarını ve topluluk davalarını 6502 sayılı Kanun'un 73. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümleri ışığında Av. Fethi Güzel'in engin adliye tecrübesiyle analiz etmektedir.

Metodolojik Not

Bu çalışma, Av. Fethi Güzel tarafından akademik dürüstlük ilkeleri çerçevesinde hazırlanmıştır. İçerik, güncel kanun değişiklikleri ve yüksek yargı kararları ışığında revize edilmektedir.