1. Maddenin Sistematiği ve Genel Açıklama
6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (TBK) 590. maddesi, kefalet sözleşmesinde "Kefilin Takibi" başlığı altında, alacaklının kefile başvurabilmesinin zaman ve usul şartlarını ile kefile tanınan usuli ve maddi savunma imkânlarını düzenlemektedir. Bu madde, mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 494. maddesini karşılamakla birlikte, kefilin korunması prensibini daha da güçlendiren modern İsviçre Borçlar Kanunu (OR) revizyonlarına paralel yenilikler içermektedir.
Maddenin sistematiği incelendiğinde, dört fıkradan oluştuğu ve her bir fıkranın kefili farklı bir riske karşı himaye ettiği görülmektedir. Birinci fıkra, borçlunun iflasının asıl borcu muaccel hale getirmesi durumunda kefilin önceden öngöremediği bir zamanda takip edilmesini engellemektedir [1]. İkinci fıkra, kefile ayni güvence göstererek kendisine yönelik takibi durdurma olanağı tanıyan usuli bir imkân sağlamaktadır. Üçüncü fıkra, asıl borcun muacceliyetinin bildirime bağlandığı hallerde (örneğin hesap kat ihtarnameleri), bu bildirimin kefile de yapılmasını zorunlu tutarak kefilin habersizce temerrüde düşürülmesini veya takibe maruz kalmasını önlemektedir [2-4]. Dördüncü fıkra ise, milletlerarası nitelik taşıyan ilişkilerde yabancı ülke mevzuatından kaynaklanan ifa engelleri karşısında, Türkiye'de mukim kefili koruyan istisnai bir def'i düzenlemektedir.
Genel olarak TBK m. 590, kefaletin fer'ilik ilkesinin bir yansıması olmakla birlikte, kefilin asıl borçlunun maruz kaldığı hukuki sonuçlardan (iflas, muacceliyet bildirimi) bağımsız olarak, kendi sözleşmesel taahhüdü çerçevesinde himaye edilmesini amaçlayan, nisbi emredici nitelikte koruyucu bir düzenlemedir.
2. Maddedeki Kavramların Analizi
2.1. İflas Sebebiyle Asıl Borcun Erken Muaccel Olmasının Kefile Etkisi (TBK m. 590/1)
Türk hukukunda kural olarak, borçlunun iflası halinde müflisin vadesi gelmemiş borçları muaccel hale gelir (İİK m. 195). Ancak TBK m. 590/1, bu kuralın kefil aleyhine işlemesini kesin bir dille engellemektedir. Hükme göre, borçlunun iflası sebebiyle asıl borç muaccel olsa bile, kefalet sözleşmesinde belirlenen vadeden önce kefile karşı takibat yapılamaz [1].
Doktrinde (Reisoğlu, Özen, Gümüş) vurgulandığı üzere, kefilin sorumluluğu sözleşmenin kurulduğu andaki güven ve risk değerlendirmesine dayanır. Kefil, asıl borcun vadesinde ifa edileceği inancıyla yükümlülük altına girer. İflas gibi arızi bir sebeple muacceliyetin öne çekilmesi, kefilin finansal hazırlığını ve likidite planlamasını altüst edeceğinden, kanun koyucu kefile karşı iflas öncesi kararlaştırılan vadenin bekletilmesini zorunlu kılmıştır [1]. Alacaklı, vade tarihini beklemekle yükümlü olup, vade gelmeden kefile karşı ne dava açabilir ne de icra takibi başlatabilir.
2.2. Ayni Güvence Karşılığında Takibin Durdurulması İmkânı (TBK m. 590/2)
TBK m. 590/2, bütün kefalet türlerinde (adi veya müteselsil ayrımı göksuzun) kefile, alacaklı tarafından başlatılan takibi durdurma hakkı tanımaktadır. Bunun şartı, kefilin alacaklıya "ayni güvence" (rehin, depo vb.) göstermesidir. Ayni güvence karşılığında hâkimden takibin durdurulması şu anlardan birine kadar istenebilir:
- Mevcut rehinler paraya çevrilinceye kadar,
- Borçlu aleyhine yapılan takip sonucunda kesin aciz belgesi alınıncaya kadar,
- Konkordato kararına kadar.
Bu müessese, bilhassa müteselsil kefalette kefilin derhal malvarlığına el atılmasını önlemek adına ona geçici bir kalkan sunmaktadır.
2.3. Muacceliyet Bildiriminin Kefile Yapılması Zorunluluğu (TBK m. 590/3)
TBK m. 590/3 fıkrası, uygulamada en çok karşılaşılan ve doktrinde en fazla tartışılan hukuki meselelerden birini düzenlemektedir. Eğer asıl borcun muaccel olması, alacaklı veya borçlunun önceden süre içeren bir bildirimde bulunmasına bağlıysa, kefalet borcu için bu süre ancak bildirimin kefile yapıldığı tarihte işlemeye başlar [2-4].
Örneğin, banka kredi sözleşmelerinde alacağın muacceliyeti "hesap kat ihtarnamesi" ile sağlanır. Bankacılık uygulamasında hesap kat ihtarnamesi borçluya gönderildiğinde asıl borç muaccel hale gelse de, TBK m. 590/3 emredici kuralı uyarınca, muacceliyetin kefil bakımından da hüküm ifade edebilmesi için aynı ihtarnamenin veya bildirimin kefile de tebliğ edilmesi şarttır [3, 4]. Doktrinde, kefile bu bildirimin yapılmamasının asıl borcu kefil yönünden muaccel kılmayacağı, dolayısıyla kefilin "borcun henüz muaccel olmadığı" def'ini (erteleme def'i) ileri sürerek ifadan kaçınabileceği kabul edilmektedir [4, 5].
2.4. Yabancı Ülke Mevzuatından Doğan İfa İmkânsızlığı veya Sınırlamaları (TBK m. 590/4)
Bu fıkra, milletlerarası özel hukuku ve kambiyo mevzuatını ilgilendiren koruyucu bir hükümdür. Asıl borçlunun yerleşim yerinin yabancı bir ülkede olması ve borcun ifasının o ülkedeki döviz transfer yasakları, ambargolar veya yasal düzenlemeler nedeniyle imkânsız hale gelmesi veya sınırlandırılması durumunda, Türkiye'de yerleşim yeri bulunan kefil takibe itiraz edebilir. Zira asıl borçlunun ifa edememesi kendi kusuru değil, egemen bir devletin yasal müdahalesi sonucudur. Fer'ilik ilkesi gereği, asıl borçlu ifadan yasal engellerle kaçınabiliyorsa, kefil de bu durumdan istifade ettirilmelidir.
3. Sistematik İlişkiler
- İcra ve İflas Kanunu (İİK) m. 195: İİK m. 195 hükmü, müflisin vadesi gelmemiş borçlarının muaccel olacağını öngörür. Ancak TBK m. 590/1, bu usul kuralının maddi hukukta kefil yönünden bir istisnasını teşkil eder. İflasın yarattığı muacceliyet kefile sirayet etmez [1].
- TBK m. 586 (Müteselsil Kefalet): TBK m. 586/1 uyarınca müteselsil kefile başvurulabilmesi için borçlunun ifada gecikmesi ve ihtarın sonuçsuz kalması gerekir. TBK m. 590/3 ise bu ihtarın muacceliyet yaratıcı bir ihtar olması halini düzenler. İkisi birbiriyle doğrudan bağlantılıdır; hesap kat ihtarı (muacceliyet bildirimi) kefile tebliğ edilmeden, TBK m. 586 anlamında kefilin takip şartları da olgunlaşmış sayılamaz [4, 5].
- TBK m. 117 (Temerrüt): Muacceliyet ile temerrüt farklı kavramlardır. TBK m. 590/3 muacceliyete ilişkin bir düzenlemedir. Muacceliyet bildiriminin kefile yapılması, kefalet borcunun muaccel olmasını sağlar, ancak temerrüt için ayrıca TBK m. 117 uyarınca şartların oluşması veya ayrı bir temerrüt ihtarı gerekebilir [6, 7].
- Türk Ticaret Kanunu (TTK) m. 7: TTK m. 7/1 cümlesinde "kefil ve kefillere... ihbar edilmeden temerrüt faizi yürütülemez" kuralı bulunur. Bu kural ticari işlerde temerrüt faizine ilişkindir. Doktrin, TTK m. 7'deki ihbar yükümlülüğü ile TBK m. 590/3'teki muacceliyet bildirimi yükümlülüğünün paralellik arz ettiğini ve her ikisinin de kefilin sürpriz sonuçlarla karşılaşmasını engellemeyi hedeflediğini vurgular [8].
4. Uygulama: Yargıtay İçtihadı
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu ve ilgili Dairelerinin (özellikle 11. ve 19. Hukuk Daireleri) müstقر içtihatlarında, bilhassa banka kredi sözleşmelerine dayalı müteselsil kefalet takiplerinde TBK m. 590/3 ve m. 586 kuralları titizlikle incelenmektedir.
Yargıtay kararlarında açıkça vurgulandığı üzere:
Kredi sözleşmelerinde asıl borçlunun temerrüdü üzerine hesabın kat edilmesi, asıl borcu muaccel hale getirir. Ancak, alacaklı bankanın müteselsil kefile karşı icra takibi başlatabilmesi veya ihtiyati haciz isteyebilmesi için, hesap kat ihtarnamesinin (muacceliyet bildiriminin) mutlaka kefile de tebliğ edilmiş olması şarttır. Yargıtay, kefile tebliğ edilmeyen veya asıl borçlu ile birlikte kefile de muacceliyet bildirimi ulaşmadan başlatılan takipleri veya ihtiyati haciz taleplerini, "kefalet borcunun henüz muaccel olmadığı" ve "takip şartlarının oluşmadığı" gerekçesiyle reddetmektedir [4, 5].
Yargıtay 11. HD. içtihatlarında, İİK m. 68/b hükmü gereği hesap özetinin tebliğ tarihi esas alınarak, kat ihtarının asıl borçluya ulaşmasının kefil yönünden otomatik muacceliyet yaratmayacağı, TBK m. 590/3 amir hükmünün doğrudan uygulanması gerektiği ısrarla belirtilmiştir.
5. Pratik Örnek Olaylar
Olay 1 (İflas Sebebiyle Muacceliyet İddiası):
Bir ticari kredi sözleşmesinde asıl borçlu X A.Ş.'nin kredi ödemelerinin vadesi 01.12.2028 olarak belirlenmiştir. Krediye gerçek kişi Y müteselsil kefil olmuştur. X A.Ş., ekonomik kriz nedeniyle 15.03.2026 tarihinde iflas etmiştir. Banka, İİK m. 195 gereği borcun muaccel olduğunu ileri sürerek, iflas kararından iki ay sonra (Mayıs 2026) müteselsil kefil Y aleyhine icra takibi başlatmıştır.
Hukuki analiz: TBK m. 590/1 hükmü gereğince, asıl borçlu X A.Ş.'nin iflası asıl borcu iflas masası bakımından muaccel kılsa da, kefil Y için borç henüz muaccel olmamıştır. Banka, kefalet sözleşmesindeki asıl vade olan 01.12.2028 tarihini beklemek zorundadır. Alacaklı bankanın başlattığı takip, kefil Y'nin "vadesi gelmemiş borç" (erteleme) def'i ile iptal edilecektir [1].
Olay 2 (Hesap Kat İhtarnamesinin Kefile Tebliğ Edilmemesi):
Z Bankası, asıl borçlu M'nin taksitlerini ödememesi üzerine hesabı kat etmiş ve muacceliyet bildirimini sadece M'ye göndermiştir. M'ye yapılan tebligattan bir hafta sonra, banka müteselsil kefil K'ye karşı icra takibi başlatmıştır.
Hukuki analiz: TBK m. 590/3 gereğince, süreli bildirimle muaccel olan alacaklarda bu bildirimin kefile de yapılması zorunludur. Banka, hesap kat ihtarnamesini kefil K'ye tebliğ etmediği için kefalet borcu muaccel hale gelmemiştir. Kefil K, takibe itiraz ederek "borcun muaccel olmadığı" def'ini ileri sürebilir. Bu durumda takip, icra mahkemesince iptal edilmelidir [3, 4].
6. Pratik Uygulama Notları
- İspat yükü: Muacceliyet bildiriminin kefile ulaştığını ve dolayısıyla kefalet borcunun muaccel hale geldiğini (TBK m. 590/3) ispat yükü, iddia eden taraf sıfatıyla alacaklıya (banka vb.) aittir.
- Zamanaşımı / Süreler: TBK m. 149/1 uyarınca zamanaşımı, alacağın muaccel olduğu tarihte başlar. Kefil için zamanaşımı süresi, TBK m. 590/3'teki bildirimin kefile ulaştığı tarihte veya m. 590/1 bağlamında iflas halinde asıl sözleşmedeki vadenin dolduğu tarihte işlemeye başlayacaktır.
- Görevli/yetkili mahkeme: Asıl borç ilişkisi tüketici kredisi ise Tüketici Mahkemesi; ticari bir kredi ise Asliye Ticaret Mahkemesi görevlidir. İcra takiplerine itirazlarda görevli merci İcra Mahkemeleridir.
- Yaygın uygulama hataları: Banka ve finans kurumlarının, sadece asıl borçluya "hesap kat ihtarnamesi" (noter ihtarı) göndererek kredi borcunun tamamını muaccel kılmaları ve kefile herhangi bir ihbarnamede bulunmaksızın veya ihtarın tebliğini beklemeksizin kefil aleyhine doğrudan icra takibi veya ihtiyati haciz yoluna başvurmaları, uygulamada TBK m. 590/3 hükmünün en sık ihlal edildiği durumdur [4, 5].
7. Eleştirel Değerlendirme
Türk Doktrininde (Fikret Eren, Burak Özen, Mustafa Alper Gümüş, Seza Reisoğlu vb.) TBK m. 590 hükmünün kefili koruma saikiyle getirilmiş olması olumlu karşılanmaktadır. Eski 818 sayılı Borçlar Kanunu döneminde, asıl borç muaccel olduğunda müteselsil kefile hiçbir bildirim yapmadan takip yapılabilmesi, kefilleri hazırlıksız yakalıyor ve ağır mali yıkımlara yol açıyordu [9, 10].
Özellikle hesap kat ihtarnamelerine ilişkin TBK m. 590/3 fıkrasının Türk hukukuna girmesi, İsviçre Borçlar Kanunu'nun 1942 yılındaki reformunun gecikmiş ancak yerinde bir yansımasıdır. Ancak doktrinde, TBK m. 590/3 uyarınca yapılacak bildirimin sadece "muacceliyet yaratıcı" bir bildirim mi olduğu, yoksa aynı zamanda TBK m. 586/1 anlamında müteselsil kefile başvuru şartı olan "borçlunun ifada gecikmesi ve ihtarın sonuçsuz kalması" kuralıyla nasıl bir iç içe geçme yarattığı konusu zaman
1. Maddenin Sistematiği ve Genel Açıklama
6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (TBK) 590. maddesi, kefalet sözleşmesinde "Kefilin Takibi" başlığı altında, alacaklının kefile başvurabilmesinin zaman ve usul şartlarını ile kefile tanınan usuli ve maddi savunma imkânlarını düzenlemektedir. Bu madde, mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 494. maddesini karşılamakla birlikte, kefilin korunması prensibini daha da güçlendiren modern İsviçre Borçlar Kanunu (OR) revizyonlarına paralel yenilikler içermektedir.
Maddenin sistematiği incelendiğinde, dört fıkradan oluştuğu ve her bir fıkranın kefili farklı bir riske karşı himaye ettiği görülmektedir. Birinci fıkra, borçlunun iflasının asıl borcu muaccel hale getirmesi durumunda kefilin önceden öngöremediği bir zamanda takip edilmesini engellemektedir [1]. İkinci fıkra, kefile ayni güvence göstererek kendisine yönelik takibi durdurma olanağı tanıyan usuli bir imkân sağlamaktadır. Üçüncü fıkra, asıl borcun muacceliyetinin bildirime bağlandığı hallerde (örneğin hesap kat ihtarnameleri), bu bildirimin kefile de yapılmasını zorunlu tutarak kefilin habersizce temerrüde düşürülmesini veya takibe maruz kalmasını önlemektedir [2-4]. Dördüncü fıkra ise, milletlerarası nitelik taşıyan ilişkilerde yabancı ülke mevzuatından kaynaklanan ifa engelleri karşısında, Türkiye'de mukim kefili koruyan istisnai bir def'i düzenlemektedir.
Genel olarak TBK m. 590, kefaletin fer'ilik ilkesinin bir yansıması olmakla birlikte, kefilin asıl borçlunun maruz kaldığı hukuki sonuçlardan (iflas, muacceliyet bildirimi) bağımsız olarak, kendi sözleşmesel taahhüdü çerçevesinde himaye edilmesini amaçlayan, nisbi emredici nitelikte koruyucu bir düzenlemedir.
2. Maddedeki Kavramların Analizi
2.1. İflas Sebebiyle Asıl Borcun Erken Muaccel Olmasının Kefile Etkisi (TBK m. 590/1)
Türk hukukunda kural olarak, borçlunun iflası halinde müflisin vadesi gelmemiş borçları muaccel hale gelir (İİK m. 195). Ancak TBK m. 590/1, bu kuralın kefil aleyhine işlemesini kesin bir dille engellemektedir. Hükme göre, borçlunun iflası sebebiyle asıl borç muaccel olsa bile, kefalet sözleşmesinde belirlenen vadeden önce kefile karşı takibat yapılamaz [1].
Doktrinde (Reisoğlu, Özen, Gümüş) vurgulandığı üzere, kefilin sorumluluğu sözleşmenin kurulduğu andaki güven ve risk değerlendirmesine dayanır. Kefil, asıl borcun vadesinde ifa edileceği inancıyla yükümlülük altına girer. İflas gibi arızi bir sebeple muacceliyetin öne çekilmesi, kefilin finansal hazırlığını ve likidite planlamasını altüst edeceğinden, kanun koyucu kefile karşı iflas öncesi kararlaştırılan vadenin bekletilmesini zorunlu kılmıştır [1]. Alacaklı, vade tarihini beklemekle yükümlü olup, vade gelmeden kefile karşı ne dava açabilir ne de icra takibi başlatabilir.
2.2. Ayni Güvence Karşılığında Takibin Durdurulması İmkânı (TBK m. 590/2)
TBK m. 590/2, bütün kefalet türlerinde (adi veya müteselsil ayrımı göksuzun) kefile, alacaklı tarafından başlatılan takibi durdurma hakkı tanımaktadır. Bunun şartı, kefilin alacaklıya "ayni güvence" (rehin, depo vb.) göstermesidir. Ayni güvence karşılığında hâkimden takibin durdurulması şu anlardan birine kadar istenebilir:
2.3. Muacceliyet Bildiriminin Kefile Yapılması Zorunluluğu (TBK m. 590/3)
TBK m. 590/3 fıkrası, uygulamada en çok karşılaşılan ve doktrinde en fazla tartışılan hukuki meselelerden birini düzenlemektedir. Eğer asıl borcun muaccel olması, alacaklı veya borçlunun önceden süre içeren bir bildirimde bulunmasına bağlıysa, kefalet borcu için bu süre ancak bildirimin kefile yapıldığı tarihte işlemeye başlar [2-4].
Örneğin, banka kredi sözleşmelerinde alacağın muacceliyeti "hesap kat ihtarnamesi" ile sağlanır. Bankacılık uygulamasında hesap kat ihtarnamesi borçluya gönderildiğinde asıl borç muaccel hale gelse de, TBK m. 590/3 emredici kuralı uyarınca, muacceliyetin kefil bakımından da hüküm ifade edebilmesi için aynı ihtarnamenin veya bildirimin kefile de tebliğ edilmesi şarttır [3, 4]. Doktrinde, kefile bu bildirimin yapılmamasının asıl borcu kefil yönünden muaccel kılmayacağı, dolayısıyla kefilin "borcun henüz muaccel olmadığı" def'ini (erteleme def'i) ileri sürerek ifadan kaçınabileceği kabul edilmektedir [4, 5].
2.4. Yabancı Ülke Mevzuatından Doğan İfa İmkânsızlığı veya Sınırlamaları (TBK m. 590/4)
Bu fıkra, milletlerarası özel hukuku ve kambiyo mevzuatını ilgilendiren koruyucu bir hükümdür. Asıl borçlunun yerleşim yerinin yabancı bir ülkede olması ve borcun ifasının o ülkedeki döviz transfer yasakları, ambargolar veya yasal düzenlemeler nedeniyle imkânsız hale gelmesi veya sınırlandırılması durumunda, Türkiye'de yerleşim yeri bulunan kefil takibe itiraz edebilir. Zira asıl borçlunun ifa edememesi kendi kusuru değil, egemen bir devletin yasal müdahalesi sonucudur. Fer'ilik ilkesi gereği, asıl borçlu ifadan yasal engellerle kaçınabiliyorsa, kefil de bu durumdan istifade ettirilmelidir.
3. Sistematik İlişkiler
4. Uygulama: Yargıtay İçtihadı
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu ve ilgili Dairelerinin (özellikle 11. ve 19. Hukuk Daireleri) müstقر içtihatlarında, bilhassa banka kredi sözleşmelerine dayalı müteselsil kefalet takiplerinde TBK m. 590/3 ve m. 586 kuralları titizlikle incelenmektedir.
Yargıtay kararlarında açıkça vurgulandığı üzere: Kredi sözleşmelerinde asıl borçlunun temerrüdü üzerine hesabın kat edilmesi, asıl borcu muaccel hale getirir. Ancak, alacaklı bankanın müteselsil kefile karşı icra takibi başlatabilmesi veya ihtiyati haciz isteyebilmesi için, hesap kat ihtarnamesinin (muacceliyet bildiriminin) mutlaka kefile de tebliğ edilmiş olması şarttır. Yargıtay, kefile tebliğ edilmeyen veya asıl borçlu ile birlikte kefile de muacceliyet bildirimi ulaşmadan başlatılan takipleri veya ihtiyati haciz taleplerini, "kefalet borcunun henüz muaccel olmadığı" ve "takip şartlarının oluşmadığı" gerekçesiyle reddetmektedir [4, 5].
Yargıtay 11. HD. içtihatlarında, İİK m. 68/b hükmü gereği hesap özetinin tebliğ tarihi esas alınarak, kat ihtarının asıl borçluya ulaşmasının kefil yönünden otomatik muacceliyet yaratmayacağı, TBK m. 590/3 amir hükmünün doğrudan uygulanması gerektiği ısrarla belirtilmiştir.
5. Pratik Örnek Olaylar
Olay 1 (İflas Sebebiyle Muacceliyet İddiası): Bir ticari kredi sözleşmesinde asıl borçlu X A.Ş.'nin kredi ödemelerinin vadesi 01.12.2028 olarak belirlenmiştir. Krediye gerçek kişi Y müteselsil kefil olmuştur. X A.Ş., ekonomik kriz nedeniyle 15.03.2026 tarihinde iflas etmiştir. Banka, İİK m. 195 gereği borcun muaccel olduğunu ileri sürerek, iflas kararından iki ay sonra (Mayıs 2026) müteselsil kefil Y aleyhine icra takibi başlatmıştır. Hukuki analiz: TBK m. 590/1 hükmü gereğince, asıl borçlu X A.Ş.'nin iflası asıl borcu iflas masası bakımından muaccel kılsa da, kefil Y için borç henüz muaccel olmamıştır. Banka, kefalet sözleşmesindeki asıl vade olan 01.12.2028 tarihini beklemek zorundadır. Alacaklı bankanın başlattığı takip, kefil Y'nin "vadesi gelmemiş borç" (erteleme) def'i ile iptal edilecektir [1].
Olay 2 (Hesap Kat İhtarnamesinin Kefile Tebliğ Edilmemesi): Z Bankası, asıl borçlu M'nin taksitlerini ödememesi üzerine hesabı kat etmiş ve muacceliyet bildirimini sadece M'ye göndermiştir. M'ye yapılan tebligattan bir hafta sonra, banka müteselsil kefil K'ye karşı icra takibi başlatmıştır. Hukuki analiz: TBK m. 590/3 gereğince, süreli bildirimle muaccel olan alacaklarda bu bildirimin kefile de yapılması zorunludur. Banka, hesap kat ihtarnamesini kefil K'ye tebliğ etmediği için kefalet borcu muaccel hale gelmemiştir. Kefil K, takibe itiraz ederek "borcun muaccel olmadığı" def'ini ileri sürebilir. Bu durumda takip, icra mahkemesince iptal edilmelidir [3, 4].
6. Pratik Uygulama Notları
7. Eleştirel Değerlendirme
Türk Doktrininde (Fikret Eren, Burak Özen, Mustafa Alper Gümüş, Seza Reisoğlu vb.) TBK m. 590 hükmünün kefili koruma saikiyle getirilmiş olması olumlu karşılanmaktadır. Eski 818 sayılı Borçlar Kanunu döneminde, asıl borç muaccel olduğunda müteselsil kefile hiçbir bildirim yapmadan takip yapılabilmesi, kefilleri hazırlıksız yakalıyor ve ağır mali yıkımlara yol açıyordu [9, 10].
Özellikle hesap kat ihtarnamelerine ilişkin TBK m. 590/3 fıkrasının Türk hukukuna girmesi, İsviçre Borçlar Kanunu'nun 1942 yılındaki reformunun gecikmiş ancak yerinde bir yansımasıdır. Ancak doktrinde, TBK m. 590/3 uyarınca yapılacak bildirimin sadece "muacceliyet yaratıcı" bir bildirim mi olduğu, yoksa aynı zamanda TBK m. 586/1 anlamında müteselsil kefile başvuru şartı olan "borçlunun ifada gecikmesi ve ihtarın sonuçsuz kalması" kuralıyla nasıl bir iç içe geçme yarattığı konusu zaman