1. Maddenin Sistematiği ve Genel Açıklama
6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (TBK) "Kefalet Sözleşmesi" başlıklı Onbeşinci Bölümü’nün "Koşulları" alt başlığında yer alan 582. maddesi, kefalet sözleşmesinin kurucu ve maddi temelini oluşturan "fer'ilik" (bağımlılık) ilkesini kanuni bir zemine oturtmaktadır. Hüküm, kefalet sözleşmesinin geçerliliğinin asıl borcun mevcudiyetine ve geçerliliğine bağlı olduğunu düzenleyerek, kişisel teminat sözleşmelerinin doğası gereği tali ve bağımlı olma niteliğini vurgular.
Maddenin birinci fıkrası, fer'ilik ilkesinin temel kuralını ("mevcut ve geçerli bir borç") ve istisnai/esnek görünümlerini ("gelecekte doğacak veya koşula bağlı borç") düzenler. İkinci fıkra, borçlunun bizzat sorumlu olmadığı ancak kefilin bilerek güvence verdiği yanılma, ehliyetsizlik ve zamanaşımı hallerini fer'ilik ilkesinin kanuni bir istisnası olarak ihdas eder. Üçüncü fıkra ise, İsviçre-Türk borçlar hukuku doktrininde kefili koruma düşüncesinin (favor fideiussoris) bir yansıması olarak, kefilin kanunla kendisine tanınan haklardan önceden feragat edemeyeceğini amir hüküm (nispi emredici kural) olarak belirlemiştir.
Bu madde, kefalet sözleşmesini salt bir borç altına girme işlemi olmaktan çıkarıp, onu asıl borç ilişkisine entegre bir güvence mekanizması olarak konumlandırır ve asıl borç ile kefalet borcu arasındaki hukuki yazgıyı birbirine bağlar [1].
2. Maddedeki Kavramların Analizi
2.1. Fer'ilik (Bağımlılık) İlkesi ve Asıl Borcun Mevcudiyeti
Kefalet sözleşmesinin en karakteristik özelliği olan fer'ilik, TBK m. 582/1’in "mevcut ve geçerli bir borç için yapılabilir" lafzında karşılığını bulur. Kefil, kendi başına bağımsız bir borç (örneğin bir garanti sözleşmesinde olduğu gibi asli bir yükümlülük) altına girmez; asıl borçlunun borcunu ifa etmeme riskini üstlenir. Bu bağlamda, asıl borcun hukuka, ahlaka veya adaba aykırılık, muvazaa, şekil eksikliği ya da başlangıçtaki objektif imkânsızlık gibi nedenlerle kesin hükümsüz (TBK m. 27) olması durumunda, ortada teminat altına alınacak geçerli bir borç bulunmadığından kefalet sözleşmesi de kendiliğinden geçersiz (batıl) olur [2, 3]. Örneğin, taraflar arasındaki bir kira sözleşmesi muvazaalı ise veya kiracının ayırt etme gücü yoksa, bu sözleşmeye bağlanan kefalet de geçersiz olacaktır [2, 3].
2.2. Gelecekte Doğacak veya Koşula Bağlı Borca Kefalet
Fer'ilik ilkesinin katı uygulanması, ticari hayatın ihtiyaçlarına cevap veremeyeceğinden, kanun koyucu TBK m. 582/1'in ikinci cümlesi ile esneklik sağlamıştır: Kefalet, henüz doğmamış (gelecekteki) veya geciktirici koşula bağlanmış bir borç için de önceden kurulabilir [4]. Ancak burada kefaletin hüküm ifade etmesi (kefilin sorumluluğunun fiilen doğması), söz konusu asıl borcun geçerli bir biçimde hukuk âleminde vücut bulmasına veya koşulun gerçekleşmesine bağlıdır [1, 5]. Bu imkân sayesinde, örneğin banka kredi sözleşmelerinde henüz kredi kullandırılmadan kefalet alınabilmekte veya kira sözleşmelerinde ileride muaccel olacak kira bedelleri güvence altına alınabilmektedir [3, 4].
2.3. Hükümsüzlük ve Zamanaşımı Hallerinde Kefalet (Eksik Borca Kefalet)
Maddenin ikinci fıkrası, asıl borçlunun yanılma (hata) veya ehliyetsizlik sebebiyle sorumlu olmadığı ya da borcun zamanaşımına uğradığı hallerde kişisel güvence veren kişinin sorumluluğunu düzenler. Kural olarak asıl borç geçersizse kefalet de geçersizdir. Ancak kefil, sözleşmeyi imzaladığı sırada asıl borçlunun ehliyetsizliğini, irade sakatlığını veya borcun zamanaşımına uğradığını biliyorsa, asıl borcun varlığına veya tahsil edilebilirliğine ilişkin bir güven eksikliği bulunmadığından, kefalet sorumluluğu devam eder. Doktrinde bu durum, kefilin söz konusu riski bilerek ve isteyerek üstlenmesi sebebiyle fer'ilik kuralının sınırlandırılması ve alacaklının korunması olarak açıklanmaktadır [6-8].
2.4. Önceden Feragat Yasağı (TBK m. 582/3)
TBK m. 582/3, kefili koruyucu normların emredici karakterini vurgular: "Kanundan aksi anlaşılmadıkça kefil, bu bölümde kendisine tanınan haklardan önceden feragat edemez." İsviçre Borçlar Kanunu (OR) revizyonlarında da temel felsefe olan kefili (çoğunlukla tecrübesiz gerçek kişileri) ani ve ağır risklere karşı koruma amacı, bu hükümle taçlandırılmıştır. Kefilin, borçlunun def'ilerini ileri sürme hakkı, rehnin paraya çevrilmesi veya tartışma def'i gibi haklardan daha sözleşme kurulurken peşinen feragat etmesi kesin hükümsüzlük yaptırımına tabidir (TBK m. 27). Doktrinde bu kuralın "nispi emredici" olduğu, kefilin durumunu ağırlaştıran feragatlerin geçersiz sayılacağı ancak alacaklı aleyhine (kefil lehine) anlaşmaların geçerli olacağı belirtilir [9-11].
3. Sistematik İlişkiler
- TBK m. 27 (Kesin Hükümsüzlük): TBK m. 582/1 uyarınca asıl borcun TBK m. 27 anlamında emredici kurallara, ahlaka veya kamu düzenine aykırı olması halinde kefalet de hükümsüz olur. Ayrıca, TBK m. 582/3 uyarınca kanuni haklardan önceden feragat içeren sözleşme maddeleri TBK m. 27 gereğince "kısmi hükümsüzlük" yaptırımı ile karşılaşır [10, 12, 13].
- TBK m. 591 (Kefilin Def'ileri İleri Sürme Hakkı): Fer'ilik ilkesinin doğal sonucu olarak kefil, asıl borçluya ait (ödeme güçsüzlüğü dışındaki) tüm def'ileri alacaklıya karşı ileri sürme hakkına ve yükümlülüğüne sahiptir. TBK m. 582'de aranan "geçerli asıl borç" kavramı, TBK m. 591'de kefilin borçluya ait def'ilerle kendisini koruması mekanizmasıyla tamamlanır [6, 14].
- TBK m. 155 (Zamanaşımının Kesilmesi): Asıl borcun zamanaşımına uğraması halinde kefil m. 582/2 bağlamında durumu bilmiyorsa sorumluluktan kurtulabilir. Asıl borçluya karşı kesilen zamanaşımı, fer'ilik ilkesi gereği kefile karşı da kesilmiş olur (TBK m. 155/2) [15, 16].
- TBK m. 598 vd. (Sona Erme): Asıl borç herhangi bir sebeple sona erdiğinde, fer'ilik kuralı gereğince (TBK m. 582/1) kefalet sözleşmesi de kendiliğinden sona erer [17-19].
4. Uygulama: Yargıtay İçtihadı
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu ve ilgili daireleri, TBK m. 582 hükümlerini titizlikle uygulamaktadır. Yargıtay içtihatlarında "fer'ilik" ilkesi ekseninde şu temel prensipler yerleşiktir:
- Asıl Sözleşmenin Geçersizliği: Yargıtay, asıl borcu doğuran sözleşmenin şekil veya ehliyet noksanlığı nedeniyle geçersiz olduğu durumlarda, kefalete dayalı olarak başlatılan icra takiplerini "asıl borç mevcut değilse kefalet de düşünülemez" diyerek iptal etmektedir.
- Gelecekteki Borca Kefalette Şartların Belirliliği: Yargıtay, gelecekte doğacak borçlara ilişkin kefalette, "kefalet limitinin (azami miktarının)" ve kefilin kefil olduğu borcun kapsamının sonradan doldurulamaz biçimde başlangıçta belirli olmasını şart koşmaktadır. Aksi halde kefalet işlemi geçersiz sayılmaktadır.
- Feragat Yasağının Mutlaklığı: Alacaklı bankaların veya kiralayanların, matbu genel işlem koşulları ile kefilden aldıkları "kanunun tanıdığı tüm def'i ve itirazlardan peşinen gayrikabili rücu feragat ediyorum" şeklindeki kayıtlar, Yargıtay tarafından TBK m. 582/3 ve m. 27 kapsamında açıkça geçersiz kabul edilmekte, bu kayıtlar yazılmamış (kısmi hükümsüz) sayılarak kefile kanuni hakları kullandırılmaktadır.
5. Pratik Örnek Olaylar
Olay 1 (Geçersiz Asıl Borca Kefalet):
A (Alacaklı), B'ye (Borçlu) şifahi (sözlü) bir taşınmaz satış sözleşmesiyle mülkiyeti devretmeyi taahhüt etmiş, karşılığında B'den alınacak satış bedeli için C (Kefil) kefil olmuştur. B ödeme yapmayınca A, C'ye başvurur.
Hukuki analiz: TBK m. 582/1 uyarınca kefaletin geçerliliği mevcut ve geçerli bir asıl borca dayanmalıdır. Taşınmaz satım sözleşmeleri resmi şekil şartına (TMK m. 706, TBK m. 237) tabidir. Şekle aykırı sözleşme kesin hükümsüzdür. Asıl borç geçerli doğmadığı için fer'i nitelikteki kefalet sözleşmesi de hükümsüzdür; A, C'den talepte bulunamaz.
Olay 2 (Gelecekteki Borca Kefalet ve Önceden Feragat):
X Bankası, Y şirketine açacağı ticari kredi limitleri için Z gerçek kişisinden müteselsil kefalet alır. Sözleşmede "Kredi ileride kullandırılacaktır. Kefil Z, TBK'da kendisine tanınan süre, ihbar, tartışma ve rehnin paraya çevrilmesi def'ilerinden ve rücu haklarından peşinen feragat etmiştir" ibaresi yer almaktadır. Kredi doğduktan sonra X Bankası Z'ye başvurur.
Hukuki analiz: Kredinin sonradan kullandırılması (gelecekte doğacak borca kefalet) TBK m. 582/1'e göre geçerlidir. Kefalet baştan geçerli kurulmuş ancak borç, kredinin çekilmesi ile doğmuştur [3]. Ne var ki, Z'nin tüm def'i ve haklarından peşinen feragat ettiğine dair sözleşme maddesi, TBK m. 582/3 emredici hükmü karşısında kesin hükümsüzdür (kısmi butlan) [9-12]. Kefil Z, kanuni şartları oluştuğunda tüm def'ileri bankaya karşı ileri sürebilir.
6. Pratik Uygulama Notları
- İspat yükü: Alacaklı, asıl borcun mevcut ve geçerli olduğunu ispatla mükelleftir. TBK m. 582/2 istisnasına dayanarak, asıl borç ehliyetsizlik veya yanılmayla geçersiz olsa dahi kefilin sorumluluğunun devam ettiğini iddia eden alacaklı, kefilin bu durumu sözleşme kurulurken bildiğini ispat etmelidir.
- Zamanaşımı / Süreler: Asıl borcun zamanaşımına uğraması halinde, fer'i kefalet borcu için de alacaklı talepte bulunamaz (TBK m. 591). Ancak TBK 582/2 uyarınca, kefil başlangıçta borcun zamanaşımına uğradığını bilerek kefil olmuşsa sorumluluğu devam eder.
- Görevli/yetkili mahkeme: Kefalet borcuna ilişkin itiraz ve uyuşmazlıklarda görevli mahkeme, kural olarak asıl borç ilişkisinin niteliğine (ticari, tüketici, genel hukuk) göre belirlenir. Ancak kefaletin bizatihi şekil veya fer'ilik unsuruna itiraz ediliyorsa, asıl sözleşmeyi incelemekle görevli mahkeme bunu hadise (ön sorun) olarak değerlendirir.
- Yaygın uygulama hataları: Alacaklıların veya bankaların sözleşmelere kefilin lehine olan normlardan (örn. TBK 601 uyarınca alacaklıyı takibe zorlama hakkından) önceden feragat ettiğine dair klozlar eklemesi uygulamada sık rastlanan ama TBK m. 582/3 karşısında bütünüyle sonuçsuz kalan bir hatadır [10, 20].
7. Eleştirel Değerlendirme
TBK m. 582 ile getirilen düzenlemeler, İsviçre-Türk Hukuku bağlamında (Tandoğan, Oğuzman/Öz, Eren, Nomer vd. eserlerinde sıklıkla tartışıldığı üzere) güçlü bir favor fideiussoris (kefilin korunması) felsefesine dayanır. Đặc biệt m. 582/3'teki önceden feragat yasağı, kefilin irade özerkliğine (sözleşme özgürlüğüne) açık bir müdahale teşkil etse de [20, 21], sözleşmenin zayıf tarafı olan ve çoğunlukla hatır için borç altına giren kefilin, alacaklının (özellikle finans kuruluşlarının) hazırladığı matbu genel işlem şartları ile ezilmesini önlemek için doktrin tarafından isabetli bulunmaktadır [10, 22].
Öte yandan, ticari hayatın ihtiyaçları ekseninde, bu denli katı bir himayenin (özellikle m. 582/3'ün her türlü hakkı kapsaması), alacaklıların kefalet yerine asli nitelikteki "garanti sözleşmelerine" (üçüncü kişinin fiilini taahhüt vb.) yönelmesine ve kefalet kurumunun işlevselliğini yitirmesine yol açtığı yönünde doktrinel eleştiriler de mevcuttur. Ancak, kanun koyucunun TBK m. 603 hükmüyle, gerçek kişilerin verdikleri diğer kişisel teminatları da kefalet hükümlerine (şekil ve ehliyet bakımından) tabi kılması, bu dolanma ihtimalini büyük ölçüde bertaraf etmiştir [23]. Kefalet hukukunda irade özgürlüğünün bu sınırları, hukuk sistemimizin ekonomik güçsüzü koruma eğiliminin somut bir tezahürüdür.
Metodolojik Not
Bu yorum, Av. Fethi Güzel tarafından akademik dürüstlük ve bilimsel araştırma ilkeleri çerçevesinde hazırlanmıştır. Yalnızca doktrin ve yargı kararları çerçevesinde objektif olarak sunulmuştur.
1. Maddenin Sistematiği ve Genel Açıklama
6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (TBK) "Kefalet Sözleşmesi" başlıklı Onbeşinci Bölümü’nün "Koşulları" alt başlığında yer alan 582. maddesi, kefalet sözleşmesinin kurucu ve maddi temelini oluşturan "fer'ilik" (bağımlılık) ilkesini kanuni bir zemine oturtmaktadır. Hüküm, kefalet sözleşmesinin geçerliliğinin asıl borcun mevcudiyetine ve geçerliliğine bağlı olduğunu düzenleyerek, kişisel teminat sözleşmelerinin doğası gereği tali ve bağımlı olma niteliğini vurgular.
Maddenin birinci fıkrası, fer'ilik ilkesinin temel kuralını ("mevcut ve geçerli bir borç") ve istisnai/esnek görünümlerini ("gelecekte doğacak veya koşula bağlı borç") düzenler. İkinci fıkra, borçlunun bizzat sorumlu olmadığı ancak kefilin bilerek güvence verdiği yanılma, ehliyetsizlik ve zamanaşımı hallerini fer'ilik ilkesinin kanuni bir istisnası olarak ihdas eder. Üçüncü fıkra ise, İsviçre-Türk borçlar hukuku doktrininde kefili koruma düşüncesinin (favor fideiussoris) bir yansıması olarak, kefilin kanunla kendisine tanınan haklardan önceden feragat edemeyeceğini amir hüküm (nispi emredici kural) olarak belirlemiştir.
Bu madde, kefalet sözleşmesini salt bir borç altına girme işlemi olmaktan çıkarıp, onu asıl borç ilişkisine entegre bir güvence mekanizması olarak konumlandırır ve asıl borç ile kefalet borcu arasındaki hukuki yazgıyı birbirine bağlar [1].
2. Maddedeki Kavramların Analizi
2.1. Fer'ilik (Bağımlılık) İlkesi ve Asıl Borcun Mevcudiyeti
Kefalet sözleşmesinin en karakteristik özelliği olan fer'ilik, TBK m. 582/1’in "mevcut ve geçerli bir borç için yapılabilir" lafzında karşılığını bulur. Kefil, kendi başına bağımsız bir borç (örneğin bir garanti sözleşmesinde olduğu gibi asli bir yükümlülük) altına girmez; asıl borçlunun borcunu ifa etmeme riskini üstlenir. Bu bağlamda, asıl borcun hukuka, ahlaka veya adaba aykırılık, muvazaa, şekil eksikliği ya da başlangıçtaki objektif imkânsızlık gibi nedenlerle kesin hükümsüz (TBK m. 27) olması durumunda, ortada teminat altına alınacak geçerli bir borç bulunmadığından kefalet sözleşmesi de kendiliğinden geçersiz (batıl) olur [2, 3]. Örneğin, taraflar arasındaki bir kira sözleşmesi muvazaalı ise veya kiracının ayırt etme gücü yoksa, bu sözleşmeye bağlanan kefalet de geçersiz olacaktır [2, 3].
2.2. Gelecekte Doğacak veya Koşula Bağlı Borca Kefalet
Fer'ilik ilkesinin katı uygulanması, ticari hayatın ihtiyaçlarına cevap veremeyeceğinden, kanun koyucu TBK m. 582/1'in ikinci cümlesi ile esneklik sağlamıştır: Kefalet, henüz doğmamış (gelecekteki) veya geciktirici koşula bağlanmış bir borç için de önceden kurulabilir [4]. Ancak burada kefaletin hüküm ifade etmesi (kefilin sorumluluğunun fiilen doğması), söz konusu asıl borcun geçerli bir biçimde hukuk âleminde vücut bulmasına veya koşulun gerçekleşmesine bağlıdır [1, 5]. Bu imkân sayesinde, örneğin banka kredi sözleşmelerinde henüz kredi kullandırılmadan kefalet alınabilmekte veya kira sözleşmelerinde ileride muaccel olacak kira bedelleri güvence altına alınabilmektedir [3, 4].
2.3. Hükümsüzlük ve Zamanaşımı Hallerinde Kefalet (Eksik Borca Kefalet)
Maddenin ikinci fıkrası, asıl borçlunun yanılma (hata) veya ehliyetsizlik sebebiyle sorumlu olmadığı ya da borcun zamanaşımına uğradığı hallerde kişisel güvence veren kişinin sorumluluğunu düzenler. Kural olarak asıl borç geçersizse kefalet de geçersizdir. Ancak kefil, sözleşmeyi imzaladığı sırada asıl borçlunun ehliyetsizliğini, irade sakatlığını veya borcun zamanaşımına uğradığını biliyorsa, asıl borcun varlığına veya tahsil edilebilirliğine ilişkin bir güven eksikliği bulunmadığından, kefalet sorumluluğu devam eder. Doktrinde bu durum, kefilin söz konusu riski bilerek ve isteyerek üstlenmesi sebebiyle fer'ilik kuralının sınırlandırılması ve alacaklının korunması olarak açıklanmaktadır [6-8].
2.4. Önceden Feragat Yasağı (TBK m. 582/3)
TBK m. 582/3, kefili koruyucu normların emredici karakterini vurgular: "Kanundan aksi anlaşılmadıkça kefil, bu bölümde kendisine tanınan haklardan önceden feragat edemez." İsviçre Borçlar Kanunu (OR) revizyonlarında da temel felsefe olan kefili (çoğunlukla tecrübesiz gerçek kişileri) ani ve ağır risklere karşı koruma amacı, bu hükümle taçlandırılmıştır. Kefilin, borçlunun def'ilerini ileri sürme hakkı, rehnin paraya çevrilmesi veya tartışma def'i gibi haklardan daha sözleşme kurulurken peşinen feragat etmesi kesin hükümsüzlük yaptırımına tabidir (TBK m. 27). Doktrinde bu kuralın "nispi emredici" olduğu, kefilin durumunu ağırlaştıran feragatlerin geçersiz sayılacağı ancak alacaklı aleyhine (kefil lehine) anlaşmaların geçerli olacağı belirtilir [9-11].
3. Sistematik İlişkiler
4. Uygulama: Yargıtay İçtihadı
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu ve ilgili daireleri, TBK m. 582 hükümlerini titizlikle uygulamaktadır. Yargıtay içtihatlarında "fer'ilik" ilkesi ekseninde şu temel prensipler yerleşiktir:
5. Pratik Örnek Olaylar
Olay 1 (Geçersiz Asıl Borca Kefalet): A (Alacaklı), B'ye (Borçlu) şifahi (sözlü) bir taşınmaz satış sözleşmesiyle mülkiyeti devretmeyi taahhüt etmiş, karşılığında B'den alınacak satış bedeli için C (Kefil) kefil olmuştur. B ödeme yapmayınca A, C'ye başvurur. Hukuki analiz: TBK m. 582/1 uyarınca kefaletin geçerliliği mevcut ve geçerli bir asıl borca dayanmalıdır. Taşınmaz satım sözleşmeleri resmi şekil şartına (TMK m. 706, TBK m. 237) tabidir. Şekle aykırı sözleşme kesin hükümsüzdür. Asıl borç geçerli doğmadığı için fer'i nitelikteki kefalet sözleşmesi de hükümsüzdür; A, C'den talepte bulunamaz.
Olay 2 (Gelecekteki Borca Kefalet ve Önceden Feragat): X Bankası, Y şirketine açacağı ticari kredi limitleri için Z gerçek kişisinden müteselsil kefalet alır. Sözleşmede "Kredi ileride kullandırılacaktır. Kefil Z, TBK'da kendisine tanınan süre, ihbar, tartışma ve rehnin paraya çevrilmesi def'ilerinden ve rücu haklarından peşinen feragat etmiştir" ibaresi yer almaktadır. Kredi doğduktan sonra X Bankası Z'ye başvurur. Hukuki analiz: Kredinin sonradan kullandırılması (gelecekte doğacak borca kefalet) TBK m. 582/1'e göre geçerlidir. Kefalet baştan geçerli kurulmuş ancak borç, kredinin çekilmesi ile doğmuştur [3]. Ne var ki, Z'nin tüm def'i ve haklarından peşinen feragat ettiğine dair sözleşme maddesi, TBK m. 582/3 emredici hükmü karşısında kesin hükümsüzdür (kısmi butlan) [9-12]. Kefil Z, kanuni şartları oluştuğunda tüm def'ileri bankaya karşı ileri sürebilir.
6. Pratik Uygulama Notları
7. Eleştirel Değerlendirme
TBK m. 582 ile getirilen düzenlemeler, İsviçre-Türk Hukuku bağlamında (Tandoğan, Oğuzman/Öz, Eren, Nomer vd. eserlerinde sıklıkla tartışıldığı üzere) güçlü bir favor fideiussoris (kefilin korunması) felsefesine dayanır. Đặc biệt m. 582/3'teki önceden feragat yasağı, kefilin irade özerkliğine (sözleşme özgürlüğüne) açık bir müdahale teşkil etse de [20, 21], sözleşmenin zayıf tarafı olan ve çoğunlukla hatır için borç altına giren kefilin, alacaklının (özellikle finans kuruluşlarının) hazırladığı matbu genel işlem şartları ile ezilmesini önlemek için doktrin tarafından isabetli bulunmaktadır [10, 22].
Öte yandan, ticari hayatın ihtiyaçları ekseninde, bu denli katı bir himayenin (özellikle m. 582/3'ün her türlü hakkı kapsaması), alacaklıların kefalet yerine asli nitelikteki "garanti sözleşmelerine" (üçüncü kişinin fiilini taahhüt vb.) yönelmesine ve kefalet kurumunun işlevselliğini yitirmesine yol açtığı yönünde doktrinel eleştiriler de mevcuttur. Ancak, kanun koyucunun TBK m. 603 hükmüyle, gerçek kişilerin verdikleri diğer kişisel teminatları da kefalet hükümlerine (şekil ve ehliyet bakımından) tabi kılması, bu dolanma ihtimalini büyük ölçüde bertaraf etmiştir [23]. Kefalet hukukunda irade özgürlüğünün bu sınırları, hukuk sistemimizin ekonomik güçsüzü koruma eğiliminin somut bir tezahürüdür.
Metodolojik Not
Bu yorum, Av. Fethi Güzel tarafından akademik dürüstlük ve bilimsel araştırma ilkeleri çerçevesinde hazırlanmıştır. Yalnızca doktrin ve yargı kararları çerçevesinde objektif olarak sunulmuştur.