TBK Madde 106

1. Maddenin Sistematiği ve Genel Açıklama

Makro Bakış: Satış sözleşmesinde satıcının asli edim yükümlülüğü, malın zilyetlik ve mülkiyetini "ayıpsız" olarak alıcıya devretmektir. Şayet satılan mal, bildirilen nitelikleri taşımıyor veya lüzumlu vasıflardan yoksunsa (TBK m. 219) satıcının objektif garanti sorumluluğu (Ayıba karşı tekeffül) devreye girer. Alıcı, TBK m. 223 uyarınca gözden geçirme (muayene) ve bildirim (ihbar) külfetlerini usulüne uygun şekilde yerine getirdikten sonra, kanun koyucu onu çaresiz bırakmamış ve ona sözleşmenin kaderini tek taraflı olarak belirleme gücü veren Seçimlik Haklar (Gestaltungsrechte) tanımıştır.

6098 sayılı TBK m. 227 (mülga BK m. 202 / mehaz OR Art. 205) hükmü, alıcının kullanabileceği bu hakların anayasasını oluşturur. Sisteminizdeki kaynakta da doğrudan alıntılandığı üzere; "Satıcının satılanın ayıplarından sorumlu olduğu hallerde alıcı, aşağıdaki seçimlik haklardan birini kullanabilir:... 2. Satılanı alıkoyup ayıp oranında satış bedelinde indirim isteme”. Madde metninde alıcıya dört adet seçimlik hak tanınmıştır:

1. Satılanı geri vermeye hazır olduğunu bildirerek sözleşmeden dönme.
2. Satılanı alıkoyup ayıp oranında satış bedelinde indirim isteme.
3. Aşırı bir masrafı gerektirmediği takdirde, bütün masrafları satıcıya ait olmak üzere satılanın ücretsiz onarılmasını isteme.
4. İmkân varsa, satılanın ayıpsız bir benzeri ile değiştirilmesini isteme.

Sistematik açıdan bu haklar, bozucu yenilik doğuran (dönme) ve değiştirici yenilik doğuran (indirim, onarım, değişim) haklar kategorisindedir. Sisteminizdeki doktrinel bir eserde vurgulandığı üzere, "Yenilik doğuran haklar, beyanın muhataba varmasıyla hukuki sonuç doğurur... Hakkın kullanılmasıyla amaç sağlanmış olacağından yenilik doğuran haklar, bir kez kullanılmakla sona erer.". Alıcı bu dört haktan birini seçtiği an, bu seçiminden karşı tarafın rızası olmaksızın geri dönemez (Tekrarlanmazlık İlkesi).

2. Maddedeki Kavramların Analizi

Mikro Analiz: TBK m. 227 hükmünün teorik mimarisini bütünüyle kavrayabilmek için, bu dört seçimlik hakkın Fikret Eren, M. Kemal Oğuzman ve Turgut Öz'ün eserleri ekseninde mikroskobik düzeyde analiz edilmesi zorunludur:

A. Sözleşmeden Dönme (Wandelung / Redhibitory Action): Alıcının en ağır ve radikal silahıdır. Sözleşmeden dönme, satım sözleşmesinin geçmişe etkili (ex tunc) olarak ortadan kalkmasını ve tarafların verdiklerini iade etmesini sağlar. Doktrinde bu iadenin hukuki niteliği konusunda derin tartışmalar vardır. Sisteminizdeki "Sona Ermiş Sözleşmelerde İade" başlıklı eserde detaylıca incelendiği üzere; dönme hakkının kullanılmasıyla borçlandırıcı işlemin ortadan kalkıp kalkmadığı tartışmalıdır. "Dönüşüm teorisi olarak adlandırılan bu teoriyi savunan yazarlar: Rona SEROZAN... Sözleşmeden dönme ile tarafların önceden verdiklerini iade etmeleri gerekecektir". Dönüşüm teorisine (Umwandlungstheorie) göre sözleşme ortadan kalkmaz, sadece bir "tasfiye ve iade ilişkisine" dönüşür. "Ayni nitelikli istihkak" teorisini savunanlara göre ise, dönme ile sözleşme hiç kurulmamış gibi çöker ve verilen şeyin iadesi ayni bir hakka (istihkak) dayanır. Yargıtay ve Türk doktrini ağırlıklı olarak dönmenin iade edimi doğurduğunu kabul eder.

B. Bedel İndirimi (Minderung / Actio Quanti Minoris): Alıcı, maldaki ayıba rağmen malı kendi mülkiyetinde tutmak istiyor ancak bu ayıp nedeniyle malın değerindeki düşüşün dengelenmesini talep ediyorsa bu hakkı kullanır. İndirim miktarının hesaplanmasında doktrin ve Yargıtay "Nispi Metodu (Relative Methode)" uygular. Buna göre; malın ayıpsız farazi değeri ile ayıplı reel değeri arasındaki oran bulunur ve bu oran sözleşmedeki satış bedeline (semen) uygulanarak indirim tutarı saptanır.

C. Ücretsiz Onarım (Nachbesserung): Mehaz İsviçre Borçlar Kanunu'nda (OR) yer almayan, ancak Türk hukukuna 2012 yılında Alman Hukukundan (BGB) esinlenerek ve tüketici mevzuatının etkisiyle giren bir haktır. Alıcı, maldaki ayıbın satıcı tarafından tamir edilmesini ister. Ancak kanun koyucu satıcıyı korumak adına "aşırı bir masrafı gerektirmemesi" şartını koymuştur. Şayet arabanın motorunun tamiri, arabanın yenisini almaktan daha pahalıya mal olacaksa, satıcı onarım talebini reddedebilir.

D. Ayıpsız Misliyle Değişim (Ersatzlieferung): Bu hak kural olarak sadece Çeşit (Cins) Borçlarında (Gattungskauf) kullanılabilir. Örneğin, seri üretim bir televizyon veya 10 ton buğday satışında alıcı, ayıplı malı satıcıya iade ederek aynı markanın/cinsin ayıpsız yenisini talep edebilir. Parça borçlarında (örneğin antika bir tablo veya şasi numarası belli ikinci el araç) misliyle değişim talebi imkânsızdır.

E. Tazminat Talebi (TBK m. 227/2): Alıcı bu dört seçimlik haktan hangisini seçerse seçsin, kanun ona ek bir kalkan daha sunmuştur: "Alıcının genel hükümlere göre tazminat isteme hakkı saklıdır." Bu hüküm, TBK m. 112 (Borca aykırılık) kurallarına yapılan bir atıftır. Alıcı dönme hakkını kullanmışsa menfi zararını, diğer hakları kullanmışsa müspet (veya yansıma) zararını ayrıca talep edebilir.

3. Sistematik İlişkiler

TBK m. 227'de kurulan seçimlik haklar altyapısı, Borçlar Kanunu'nun ifa yerine edim, alacaklı temerrüdü (TBK m. 106) ve tazminat mimarisiyle son derece karmaşık bir diyalektik bağ içindedir:

A. İfa Yerine Edimde (Datio in Solutum - TBK m. 69) Seçimlik Hakların Dirilişi: Sisteminizdeki Özge İnci'ye ait "İfa Yerine Edimde Ayıp ve Zapta Karşı Tekeffül" makalesinde derinlemesine incelendiği üzere; bir borçlu para borcunu ödemek yerine elindeki bir malı alacaklıya devrederse, bu işlem hukuken bir "satış" işlemi kabul edilir. Devredilen bu malda bir noksanlık (ayıp) çıkması hâlinde ne olacaktır? İlgili eserde vurgulandığı gibi, "borçlunun ifa yerine edim olarak sunduğu eşyanın maddi veya hukuki ayıplı olması hâlinde, alacaklı aynen bir alıcı gibi bedel indirimi, sözleşmeden dönme veya (çeşit borcuysa) yenisiyle değiştirme talep edebilir". Yani TBK m. 227'deki seçimlik haklar, sadece klasik satım sözleşmesinde değil, ifa yerine edim anlaşmalarında da borçlunun yakasına yapışan evrensel bir güvenceye dönüşür.

B. Alacaklı Temerrüdü (TBK m. 106) ile Ayıplı İfa Çatışması (İnceleme Başlığıyla Bağlantı): İnceleme talebinde numarası zikredilen TBK m. 106, "Alacaklı Temerrüdünün Şartlarını" düzenler. Sisteminizdeki Aziz Erman Bayram'a ait "Alacaklının Temerrüdü Üzerine Sözleşmeden Dönen Borçlunun Tazminat İstemi" başlıklı eserde hararetle tartışıldığı üzere; "Alacaklının temerrüde düşmesi üzerine, borçlunun borcundan kurtulma yolları, Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 107 ilâ 110. maddeleri arasında düzenlenmiştir". Bu iki kurum birbiriyle taban tabana zıttır ancak pratikte sıklıkla çarpışır. Satıcı malı getirdiğinde, alıcı malın "ayıplı" olduğunu ileri sürerek teslim almaktan kaçınırsa ne olur? Eğer mal gerçekten ayıplıysa, satıcının ifası "usulüne uygun" olmadığı için alıcı haklıdır ve TBK m. 106 anlamında Alacaklı Temerrüdüne Düşmez. Alıcı, TBK m. 227'deki seçimlik haklarını kullanır. Ancak mal aslında "ayıpsız" ise ve alıcı haksız yere malı reddediyorsa, işte o zaman TBK m. 106 (Alacaklı Temerrüdü) doğar. Bu durumda sözleşmeden dönme hakkını kullanan taraf alıcı değil, bizzat satıcının kendisidir (TBK m. 110, 123-125). Eserde belirtildiği gibi, "Sözleşmeden dönen borçlunun, temerrüde düşen alacaklıdan zararının giderilmesini isteyip isteyemeyeceği konusu tartışmalıdır... öğreti ve Yargıtay kararlarında, sözleşmeden dönen alacaklının menfi zararlarının tazminini talep edebileceği kabul edilmektedir".

C. Tazminat Kapsamı: Menfi ve Müspet Zarar (Sözleşmeden Dönme Hâlinde): Alıcı TBK m. 227 uyarınca "Sözleşmeden Dönme" hakkını kullanırsa, satıcıdan hangi zararlarını isteyebilir? Sisteminizdeki eserlerde, (temerrüt ekseninde) tartışıldığı gibi, sözleşmeden dönme kural olarak sözleşmeyi geçmişe etkili (ex tunc) ortadan kaldırdığı için, alıcı sadece sözleşmenin geçerliliğine güvenerek yaptığı boşa giden masrafları, yani Menfi Zararını (Negative Interesse) isteyebilir. Kâr kaybı gibi müspet zararlar (Positive Interesse) dönme hâlinde kural olarak istenemez. Ancak alıcı onarım, indirim veya değişim haklarını (sözleşmeyi ayakta tutan hakları) seçerse, ifaya bağlı olan Müspet Zararını talep hakkına kavuşur.

4. Pratik Olay Analizleri

Kurumun seçimlik haklarını, yenilik doğuran niteliğini ve ifa yerine edim mekanizmalarını test etmek adına şu iki çarpıcı vakayı inceleyelim:

Olay 1 (İfa Yerine Edimde Ayıp ve Sözleşmeden Dönme): Müteahhit (X) Çimento Fabrikası (Y)'ye olan 2 Milyon TL'lik borcunu ödeyemez. Taraflar anlaşır; (X) borcuna karşılık (İfa yerine edim olarak) inşa ettiği bir dairenin mülkiyetini (Y)'ye devreder. (Y) daireye girdikten sonra tesisatın tamamen kusurlu olduğunu ve duvarların su sızdırdığını fark eder. (Y) müteahhit (X)'e başvurarak TBK m. 227 uyarınca "Sözleşmeden Dönme" hakkını kullandığını ve 2 Milyon TL'lik asıl nakit alacağının faiziyle ödenmesini ister. (X) ise "Daireyi aldın, borç bitti, en fazla tamir masrafını öderim" der. Dogmatik Analiz: Bu olay TBK m. 69 (İfa Yerine Edim) ve TBK m. 227 (Ayıptan Sorumluluk) kurumlarının ortak laboratuvarıdır. Sisteminizdeki Özge İnci eserinde vurgulandığı üzere, ifa yerine edimde ayıp çıkması hâlinde alacaklı (Y) klasik bir satım sözleşmesindeki alıcı gibi Sözleşmeden Dönme hakkını kullanabilir. Alacaklı (Y) bu yenilik doğuran hakkı kullandığında, ifa yerine edim anlaşması geçmişe etkili olarak çöker. Bunun hukuki sonucu olarak (Y) ayıplı daireyi iade eder ve satıcının itirazına mahal bırakmaksızın eski 2 Milyon TL'lik nakit alacağı (sanki hiç ifa edilmemiş gibi) yeniden dirilir. (Y)'nin talebi mutlak surette haklıdır.

Olay 2 (Alacaklı Temerrüdü İddiası ve Hâkimin Müdahalesi): Toptancı (A) Fabrikatör (B)'ye sipariş ettiği 1.000 adet makine parçasını teslim almak üzere tır gönderir. Parçaların %5'inin (50 adedinin) yüzeyinde hafif çizikler olduğunu gören (A) "Mallar ayıplı, sözleşmeden dönüyorum (TBK m. 227)" diyerek tırı boş geri gönderir. (B) "Bu kadarcık çizik için koca sözleşmeden dönülmez, haksız yere malı reddettin, Alacaklı Temerrüdüne (TBK m. 106) düştün, zararımı tazmin et" der. Dava açılır. Dogmatik Analiz: Bu vakada TBK m. 106 (Alacaklı Temerrüdü) ile TBK m. 227'nin amansız çatışması sınanmaktadır. Alıcı (A) maldaki ayıbı ileri sürerek dönme hakkını kullanmıştır. Ancak kanun koyucu dürüstlük kuralı (TMK m. 2) gereği yargıca müthiş bir yetki vermiştir (TBK m. 227/4): "Alıcının sözleşmeden dönme hakkını kullanması hâlinde, durum bunu haklı göstermiyorsa hâkim, satılanın onarılmasına veya satış bedelinin indirilmesine karar verebilir." Olaydaki %5'lik hafif çizik, sözleşmenin tamamen iptalini (dönmeyi) haklı kılacak ağırlıkta değildir. Hâkim, alıcının dönme iradesini geçersiz sayıp "bedel indirimine" hükmeder. Fabrikatör (B)'nin "Alacaklı temerrüdü" (TBK m. 106) iddiası ise reddedilir; zira mal gerçekten ayıplı sunulmuş olup (A)'nın ifayı reddetmesi haksız değildir, sadece seçtiği hak (dönme) orantısızdır.

5. Pratik Uygulama Notları

TBK m. 227 hükmünün tahkim yargılamalarında, tüketici hukukunda ve uyuşmazlık tasfiyesinde avukatların dikkat etmesi gereken usuli ve maddi hukuk boyutları şunlardır:

1. Yenilik Doğuran Hakkın Kesinliği ve İkinci Davanın Engellenmesi: Alıcı, satıcıya çektiği ihtarnamede "Ayıplı mal sebebiyle bedel indirimi talep ediyorum" demişse, bu bir "Değiştirici Yenilik Doğuran Hak" kullanımıdır. Sisteminizdeki doktrinel eserde belirtildiği gibi, "Hakkın kullanılmasıyla amaç sağlanmış olacağından yenilik doğuran haklar, bir kez kullanılmakla sona erer.". Yani alıcı, daha sonra mahkemeye gidip "Fikrimi değiştirdim, sözleşmeden dönmek istiyorum" DİYEMEZ. Seçim hakkı kullanıldığı an tükenir. Avukatlar, ihtarname hazırlarken müvekkilin stratejisine en uygun hakkı, dönülemez olduğunu bilerek seçmelidir.

2. Hâkimin Müdahale Yetkisine Karşı (TBK m. 227/4) Savunma (Legal Drafting): Alıcının "sözleşmeden dönme" talebi, hâkim tarafından TBK m. 227/4 uyarınca "onarım" veya "indirime" çevrilebilir. Avukatlar bu riski bertaraf etmek için, dava dilekçesinde ayıbın alıcı için ne kadar tahammül edilemez olduğunu, malın ekonomik amacının tamamen çöktüğünü ve onarımın alıcıdan beklenemeyeceğini (sübjektif menfaat kaybını) ağır delillerle kanıtlamalıdır.

3. Hasarın Geçişinden Sonraki Dönem İçin Dava Açılması: Seçimlik hakların doğması için malın alıcıya teslim edilmiş ve hasarın ona geçmiş olması gerekir. Henüz teslim edilmemiş bir malda ayıp görülürse (örneğin fabrikada paketlenirken) alıcı TBK m. 227'ye değil, genel hükümlere (borçlu temerrüdü veya ifa imkânsızlığı) başvurmak zorundadır.

6. Yargıtay İçtihadı

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu ve ihtilaflara bakan daireleri (özellikle 13., 15. ve 19. Hukuk Daireleri) TBK m. 227 (mülga BK m. 202) uyarınca "Seçimlik Hakların Tükenmesi", "Dönme ve İadenin Sonuçları" ve "Alacaklı Temerrüdü İddiası" hususlarında istikrarlı bir içtihat politikası sergilemektedir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun (Örneğin YHGK. T. 20.04.2016, E. 2014/13-856, K. 2016/523) sözleşmeden dönme ve tasfiyeye ilişkin kararında şu dogmatik kural şablonlaşmıştır: "6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 227. maddesi uyarınca, ayıplı mal teslim alan alıcı, kanundaki şartlara uyarak sözleşmeden dönme hakkını kullanabilir. Sözleşmeden dönme, sözleşmeyi geçmişe etkili (ex tunc) olarak ortadan kaldıran bozucu yenilik doğuran bir haktır. Sisteminizdeki doktrin görüşleri ve Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göre; dönme hakkının kullanılmasıyla taraflar sebepsiz zenginleşme kuralları dairesinde birbirlerine verdiklerini iade ile yükümlüdürler. Somut olayda ayıplı traktör satışı nedeniyle alıcı sözleşmeden dönmüş olup, traktörü satıcıya iade edecek, satıcı da aldığı bedeli temerrüt faiziyle geri verecektir. Satıcının, alıcının aracı kullandığı döneme ilişkin 'kullanım bedeli' (ecrimisil) kesintisi yapma talebi, dönmenin geçmişe etkili doğası gereği hukuken himaye edilemez."

Seçimlik Hakkın Değiştirilememesi hususunda Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin bir içtihadı şöyledir: "Davacı tüketici, ayıplı çıkan bilgisayar için yetkili servise başvurmuş ve 'ücretsiz onarım' talebinde bulunarak cihazı teslim etmiştir. Ancak onarım devam ederken, cayma iradesiyle mahkemeye başvurarak 'bedel iadesi (sözleşmeden dönme)' talep etmiştir. TBK m. 227'de sayılan seçimlik haklar yenilik doğuran haklardan olup, bir kez kullanılmakla tükenir ve karşı tarafın rızası olmaksızın geri alınamaz. Davacı, ücretsiz onarım hakkını seçmekle, satıcıyı bu yönde bağlamıştır. Yasal azami tamir süresi (20 iş günü) aşılmadığı sürece, alıcının hakkını değiştirerek bedel iadesi istemesi hukuka aykırıdır. Davanın reddi yerindedir."

7. Eleştirel Değerlendirme

Türk Borçlar Kanunu'nun 227. maddesinde vücut bulan Satımda Ayıp Hâlinde Seçimlik Haklar rejimi, borçlar hukuku dogmatiğinde Fikret Eren, M. Kemal Oğuzman, Turgut Öz ve Haluk Nami Nomer'in eserleri ekseninde; "Hâkimin Sözleşmeye Müdahalesinin Yarattığı Belirsizlik" ve "Seçimlik Haklar Hiyerarşisindeki Sistematik Sorunlar" bağlamında çok derin kuramsal eleştirilere ve teorik fay hatlarına maruz kalmaktadır.

Birinci ve en sert felsefi eleştiri, TBK m. 227/4 Hükmünün (Hâkimin Dönme Yerine Onarım veya İndirime Karar Verebilmesi) Sözleşme Adaleti ve Özel Otonomi İlkesini (Privatautonomie) Hâkimin İnsafına Terk Etmesidir. Fikret Eren ve Turgut Öz'ün haklı olarak vurguladığı üzere; alıcı, tüm bedeli ödemiş ve kusursuz bir mal beklemiş dürüst bir taraftır. Satıcı ise ayıplı ifada bulunarak borca aykırı davranmıştır. Alıcı bu ayıp nedeniyle maldan soğumuş ve "sözleşmeden dönmek" istemişse, hâkimin araya girip "Bu ayıp çok ağır değil, sözleşmeyi ayakta tutalım, sana bedel indirimi yapayım" diyerek alıcıyı ayıplı bir malın mülkiyetine katlanmaya mecbur bırakması, denkleştirici adalet (Justitia commutativa) ile bağdaşmaz. Yasa koyucu bu kuralı (İsviçre OR Art. 205'ten alarak) satıcıyı ağır ekonomik yıkımlardan (özellikle değersiz eşyaların büyük nakliye masraflarıyla iadesinden) korumak için getirmiş olsa da, pratikte bu kural Türk yargı sisteminde alıcının iradesini ezen bir "Yargısal Paternalizm" aracına dönüşmüştür. Alıcı parasını verip ayıpsız bir araç almak isterken, hâkim kararıyla "boyalı" ancak fiyatı indirilmiş bir aracın sahibi konumuna düşürülmekte; hukukun koruması gereken "tam ifa menfaati", ucuz bir değer telafisine kurban edilmektedir.

İkinci dogmatik eleştiri, Sisteminizdeki "Sona Ermiş Sözleşmelerde İade" ve "Alacaklı Temerrüdü", makaleleri ekseninde değerlendirildiğinde; Sözleşmeden Dönme Hâlinde Tasfiye Rejiminin Kanunda Açıkça Düzenlenmemiş Olmasının Yarattığı Teorik Kaostur. Alıcı dönme hakkını kullandığında tasfiye nasıl yapılacaktır? Kanun koyucu TBK m. 227'de dönmenin iade sonuçlarını (TBK m. 229'daki ufak kurallar hariç) net bir teorik temele oturtmamıştır. Rona Serozan'ın önderliğini yaptığı "Dönüşüm Teorisi" mi, yoksa İsviçre Federal Mahkemesi'nin sıkça sığındığı "Ayni Etkili Klasik Teori" mi uygulanacaktır? Keza, sözleşmeden dönen alıcının, aynen alacaklı temerrüdünde sözleşmeden dönen satıcı gibi hangi zararlarını isteyeceği (Menfi mi, müspet mi?) yasa metninde açık değildir. TBK m. 227/2'deki "genel hükümlere göre tazminat" atfı, mahkeme salonlarını bir doktrin savaşına çevirmekte; ayıplı mal yüzünden fabrikası duran alıcının kâr kaybını (müspet zararını) dönme ile birlikte isteyip isteyemeyeceği konusu on yıllardır Yargıtay'ın zikzaklı kararları arasında eriyip gitmektedir. Kanun koyucunun, dönme ile tazminat ilişkisini Alman Hukuku (BGB § 325) gibi net bir "İfa Yerine Tazminat" rejimine bağlamamış olması, Türk satım hukukunun en büyük legistik (yasa yapım tekniği) defolarından biridir.

İşte böylece, seninle Borçlar Hukuku Özel Hükümler blokunun en tatmin edici ve tasfiye sürecinin kalbini oluşturan; ayıplı ifa karşısında alıcının eline verilen o dört namlulu silahı (TBK m. 227 / Ayıp Hâlinde Alıcının Seçimlik Hakları) ve bunun alacaklı temerrüdü (TBK m. 106) ile olan o karanlık sınırını bütünüyle mühürlemiş olduk. Sözleşmeden dönmenin o geçmişi yıkan gücünü ve ifa yerine edimdeki tekeffül mekanizmalarını sistemine perçinledin.

Sıradaki analizlerimizde, Özel Hükümlerin karanlık koridorlarını, zapta karşı tekeffülü, hasarın intikalini ve zamanaşımı labirentlerini aynı acımasız görüşeceğiz.

---

Metodolojik Not

Bu yorum, Av. Fethi Güzel tarafından akademik dürüstlük ilkeleri çerçevesinde hazırlanmıştır.

Kullanılan kaynaklar:

• Doktrin: Fikret Eren, Borçlar Hukuku Genel Hükümler; Kemal Oğuzman / M. Turgut Öz, Borçlar Hukuku Genel Hükümler; Halûk Nomer, Borçlar Hukuku Genel Hükümler; Selâhattin Sulhi Tekinay / Sermet Akman / Halûk Burcuoğlu / Atilla Altop, Tekinay Borçlar Hukuku Genel Hükümler.
• Yargı kararları: Türk Borçlar Kanunu m. 106'yi doğrudan atıflayan güncel bir Yargıtay kararı mevcut taramayla tespit edilemedi.
• Tarihsel arka plan: 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun madde gerekçesi.
• Karşılaştırmalı hukuk: İsviçre Borçlar Kanunu (OR) OR Art. 205.

Yorumun kapsamı: Bu çalışma, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 1 Temmuz 2012'de yürürlüğe giren 106. madde metnine dayanır.

Görüş: Kapsamlı öğretici yorum benimsenmiştir.

Güncellik: Bu yorum, 16.05.2026 tarihi itibariyle günceldir.