İşverenin, genel sağlık sigortalısının ve üçüncü kişilerin sorumluluğu
MADDE 76- İşveren, iş kazasına uğrayan veya meslek hastalığına tutulan genel sağlık sigortalısına sağlık durumunun gerektirdiği sağlık hizmetlerini derhal sağlamakla yükümlüdür. Bu amaçla işveren tarafından yapılan ve belgelere dayanan sağlık hizmeti giderleri ve 65 inci madde hükümlerine göre yapılacak masraflar Kurum tarafından karşılanır. Birinci fıkrada belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmesindeki ihmalinden veya gecikmesinden dolayı, genel sağlık sigortalısının tedavi süresinin uzamasına veya malûl kalmasına veya malûllük derecesinin artmasına sebep olan işveren, Kurumun bu nedenle yaptığı her türlü sağlık hizmeti giderini ödemekle yükümlüdür. (Değişik üçüncü fıkra: 17/4/2008-5754/46 md.) İlgili kanunları gereğince sağlık raporu alınması gerektiği halde sağlık raporuna dayanmaksızın veya alınan raporlarda söz konusu işte çalışması tıbbî yönden elverişli olmadığı belirtildiği halde genel sağlık sigortalısını çalıştıran işverenlere, bu nedenle Kurumca yapılan sağlık hizmeti giderleri tazmin ettirilir. Sağlık kurulu raporu ile belli bir işte çalışamayacağı belgelenen 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki kişiler bu işte çalıştırılamaz. Bu kişileri çalıştıran işverenler, genel sağlık sigortalısının aynı hastalık sebebiyle Kurumca yapılan masraflarını ödemekle yükümlüdür. Tedavinin sona erdiğine ve çalışılabilir durumda olduğuna dair Kurumca yetkilendirilen hekim veya sağlık kurullarından belge almaksızın başka işte çalışan genel sağlık sigortalısının aynı
hastalığı sebebiyle yapılan tedavi masrafları ise kendisinden alınır. İş kazası ile meslek hastalığı, işverenin kastı veya genel sağlık sigortalısının iş sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca yapılan sağlık hizmeti giderleri işverene tazmin ettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır.130 (Mülga beşinci fıkra: 17/4/2008-5754/46 md.) (Değişik altıncı fıkra: 17/4/2008-5754/46 md.) Genel sağlık sigortalısına ve bunların bakmakla yükümlü olduğu kişilere kastı veya suç sayılır bir hareketi veya ilgili kanunlarla verilmiş bir görevi yapmaması ya da ihmali nedeniyle Kurumun sağlık hizmeti sağlamasına veya bu kişilerin tedavi süresinin uzamasına sebep olduğu mahkeme kararıyla tespit edilen üçüncü kişilere, Kurumun yaptığı sağlık hizmeti giderleri tazmin ettirilir. Sözleşmeli sağlık hizmeti sunucularının duyurulması ve sağlık hizmet sunucusunu
Metodolojik Not
Bu çalışma, Av. Fethi Güzel tarafından akademik dürüstlük ilkeleri çerçevesinde hazırlanmıştır. İçerik, güncel kanun değişiklikleri ve yüksek yargı kararları ışığında revize edilmektedir.
1. Maddenin Sistematiği ve Genel Açıklama
5510 sayılı Kanun’un 76. maddesi, sosyal güvenlik sisteminin en temel finansal dengelerinden biri olan Kurumun rücu hakkı ile sorumluluk hukukunu düzenleyen kritik önemde bir hükümdür. Sosyal güvenlik hukuku kural olarak sigortalıya veya hak sahiplerine sosyal riskler karşısında derhal ve kesintisiz güvence (sağlık hizmeti) sağlar; ancak bu riskin doğuşunda veya ağırlaşmasında kastı, ihmali veya yasal yükümlülüklere aykırı eylemi bulunan süjelere (işveren, sigortalının kendisi veya üçüncü kişiler) bu harcamaları fatura eder (rücu).
Madde kapsamında rücu mekanizması dört ayrı eksende kurgulanmıştır:
2. Maddedeki Kavramların Analizi
3. Sistematik İlişkiler
Madde 76, 5510 sayılı Kanun’un iş kazası ve meslek hastalığı tanımını yapan m. 13 ve 14, geçici iş göremezlik ödeneğini düzenleyen m. 18, Kurumun iş kazasında rücu hakkını belirleyen m. 21 ve sağlık hizmetleri finansmanını düzenleyen m. 63 ile doğrudan sistematik bir bütünlük oluşturur. Ayrıca 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun haksız fiil sorumluluğu (m. 49 vd.) ve adam çalıştıranın sorumluluğu (m. 66) hükümleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu hükümleriyle sıkı sıkıya ilişkilidir.
4. Uygulama: Yargıtay / Bölge Adliye Mahkemesi (BAM) İçtihadı
5. Pratik Örnek Olaylar
Örnek 1: İnşaat işçisi K, yüksekten düşerek ağır yaralanmıştır. Şantiye şefi, ambulans çağırmak yerine idari yaptırımdan çekindiği için K'yı şantiyede saatlerce bekletmiş, bu gecikme K'nın iç kanamasının artmasına ve sol bacağının kesilmesine (maluliyet artışı) neden olmuştur. SGK, K için yaptığı tüm ameliyat, protez ve rehabilitasyon masraflarının tamamını (ihmal ve gecikme nedeniyle maluliyet derecesinin artmasından ötürü) işverenden m. 76/2 uyarınca rücuen tahsil eder.
Örnek 2: İşveren B, portör ve akciğer grafi raporu almadan işçi S'yi tozlu mermer atölyesinde çalıştırmıştır. S, kısa sürede silikozis hastalığına yakalanmıştır. SGK, S'nin akciğer tedavisi giderlerini karşılar ve m. 76/3 uyarınca, "sağlık raporuna dayanmaksızın çalıştırma" kusuruna dayanarak tüm tedavi harcamalarını işveren B'ye rücu eder.
6. Pratik Uygulama Notları
7. Eleştirel Değerlendirme
Metodolojik Not
Bu akademik yorum ve analiz, 5510 sayılı Kanun'un 76. maddesinde yer alan işveren ve üçüncü kişilerin rücu sorumluluğu rejimini, Yargıtay 10. Hukuk Dairesi'nin en güncel kararları, TBK haksız fiil sorumluluk ilkeleri ve İSG mevzuatı çerçevesinde Av. Fethi Güzel tarafından kaleme alınmıştır. Analiz, teorik kusur sorumluluğu ile SGK'nın pratik rücu davaları pratiğini hukuki derinlikle ele almaktadır.