1. Maddenin Sistematiği ve Genel Açıklama
213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 118. maddesi; vergilendirme sürecinde idarece tesis edilen işlemlerin özünde, niteliğinde ve hukuki çerçevesinde yapılan açık, tartışmasız ve belgelere dayalı maddi sakatlıkların sınırlarını çizen; bu hataları mükellefin şahsında hata, mükellefiyette hata, mevzuda hata ve vergilendirme veya muafiyet döneminde hata şeklinde dört bağımsız ve sınırlı (numerus clausus) görünüm altında tanzim eden; normal dava açma süreleri kaçırılmış olsa dahi idari düzeltme (m. 116) mekanizmasının işletilmesine imkan veren; vergilendirmede kanunilik, fiili gerçeklik, adalet, hukuki belirlilik, mülkiyet hakkının korunması ve sosyal devlet ilkelerini güvence altına alan, kamu düzenine müteallik kurucu bir usul hukuku normudur.Sistematik açıdan bu madde; Kanun’un "Birinci Kitap: Vergilendirme" başlığı altındaki "Altıncı Kısım: Vergi Alacağının Kalkması" dairesinin "Üçüncü Bölüm: Vergi Hatalarını Düzeltme ve İnceleme" ortak başlığı altında, vergi hatasının genel tanımını yapan 116. maddeden ve hesap hatalarını düzenleyen 117. maddeden hemen sonra; düzeltme yetki, usul ve zamanaşımı kurallarını tanzim eden müteakip maddelerden (m. 119-126) önce, yüz on sekizinci sırada konumlandırılmıştır. Bu sistematik yerleşim; kanun koyucunun vergi hatalarının fenni ve aritmetik boyutunu (hesap hataları - m. 117) düzene bağladıktan hemen sonra, işlemin hukuki muhatabı, konusu, vergilendirme statüsü ve zaman dilimiyle ilgili "niteliksel ve tescili açık hataları" (m. 118 kapsamında "Vergilendirme hataları" başlığı altında) müstakil bir tasnife tabi tutma iradesinin doğrudan bir tezahürüdür. Maddenin dört bentten oluşan yapısı, vergilendirme işlemlerinin temel unsurlarını (subje, statü, obje ve zaman) esas alarak, bu unsurlardaki bariz ve tartışmasız idari körlükleri düzeltme şemsiyesi altına almaktadır.
Öğretide genel kabul gören görüşe göre, m. 118 hükümleri, vergilendirmede "hukuki ve fiili gerçeğin" idari işlemlerle örtüşmesini zorunlu kılmaktadır. Vergilendirme hataları, hesap hatalarından farklı olarak, rakamsal işlemlerle değil, vergilendirme işleminin kurucu unsurlarındaki açık hukuki aykırılıklarla ilgilidir. Ancak bu hataların düzeltme yoluna konu edilebilmesi için, hatanın varlığının "herkes tarafından ilk bakışta anlaşılabilir" derecede açık olması, idare ile mükellef arasında yasa hükümlerinin yorumlanmasına veya delillerin takdirine ilişkin bir uyuşmazlığın bulunmaması şarttır. Doktrinde bu husus şu şekilde değerlendirilmektedir: Eğer bir vergilendirme işleminin temelinde yasal bir hakkın kapsamı, bir sözleşmenin hukuki niteliği ya da karmaşık bir iktisadi olayın vergi kanunları karşısındaki yeri tartışmalı ise, bu durum bir "vergi hatası" değil, ancak dava konusu yapılabilecek bir "hukuki ihtilaf" teşkil eder. m. 118, ihtilaflı konuları değil, tescilli ve resmi belgeler karşısında idarenin düştüğü mutlak ve açık yanılgıları tasfiye etmeyi amaçlar.
2. Maddedeki Kavramların Analizi
Madde metninde yer alan ve vergilendirme hataları rejimini şekillendiren temel yasal kavramların analizi şu şekildedir:
*
Mükellefin Şahsında Hata (m. 118/1): Verginin kanuni veya fiili borçlusu (subjesi) olan gerçek veya tüzel kişi yerine, vergiyle hiçbir doğrudan bağı bulunmayan tamamen başka bir kişiden vergi istenmesi veya alınmasıdır. Bu hata, genellikle isim benzerliği, kimlik numarası (TCKN/VKN) karışıklıkları veya mirasçıların sorumluluk sınırlarının yanlış belirlenmesi gibi durumlarda ortaya çıkar.
*
Mükellefiyette Hata (m. 118/2): Vergi kanunları uyarınca açıkça vergi mükellefiyeti kapsamı dışında bırakılan (vergiye tabi olmayan) veya kendisine daimi ya da geçici muafiyet tanınmış olan kişilerden (örneğin kurumlar vergisinden muaf olan bir kamu vakfından) vergi talep edilmesi veya tahsil edilmesidir.
*
Mevzuda Hata (m. 118/3): Verginin konusunu (objesini) oluşturan gelir, servet, madde, kıymet, evrak ve işlemlerin, aslında o vergi kanununun kapsamına girmemesi veya kanunla açıkça vergiden müstesna kılınmış olmasıdır. Örneğin, Katma Değer Vergisi Kanunu uyarınca teslimi vergiden müstesna tutulan bir işlem üzerinden ısrarla KDV hesaplanması veya vergisiz bir sermaye artışının vergilendirilmesi bu kapsamdadır.
*
Vergilendirme veya Muafiyet Döneminde Hata (m. 118/4): Verginin ait olduğu takvim yılının, üç aylık veya aylık vergilendirme döneminin hatalı gösterilmesi; ya da geçici muafiyet sürelerinin (örneğin beş yıllık bir kurumlar vergisi muafiyetinin) başlangıç ve bitiş tarihlerinin yanlış hesaplanması nedeniyle mükelleften süre yönünden eksik veya fazla vergi istenmesidir.
3. Sistematik İlişkiler
Vergi Usul Kanunu m. 118 hükümleri, anayasal düzeyde hukuk devleti ve hukuki belirlilik ilkelerini tanzim eden
Anayasa m. 2, kanun önünde eşitlik ilkesini belirleyen
Anayasa m. 10, kişisel verilerin korunması ve özel hayatın gizliliğini kuran
Anayasa m. 20, mülkiyet hakkını ve sınırlarını koruyan
Anayasa m. 35, hak arama hürriyeti ve adil yargılanma haklarını güvenceye alan
Anayasa m. 36, idari işlemlerin yargısal denetimini kuran
Anayasa m. 125 ile herkesin mali gücüne göre vergilendirilmesini emreden
Anayasa m. 73 ile doğrudan dikey ilişki içerisindedir. İdrenin, m. 118 kapsamındaki bariz ve belgelenmiş bir vergilendirme hatasını düzeltmekten keyfi olarak kaçınması ve mükellefin malvarlığı üzerinde haksız cebri takip yürütmesi, dikey düzeyde anayasal mülkiyet hakkını ve hukuk devleti ilkelerini ağır şekilde ihlal eder.
Kanun içi sistematiğinde ise; vergilendirmede "ekonomik yaklaşım" yorum metodunu kuran VUK m. 3, "mükellefi" ve "vergi sorumlusunu" tanzim eden VUK m. 8, sürelerin hesaplanmasını düzenleyen VUK m. 18, tebligat esaslarını belirleyen VUK m. 93, vergi hatasının genel tanımını yapan VUK m. 116, hesap hatalarını tasnif eden VUK m. 117, düzeltme yetkisini kuran VUK m. 119-121, düzeltme müracaatı usulünü düzenleyen VUK m. 122, şikayet yoluyla müracaatı tanzim eden VUK m. 124, düzeltme zamanaşımını 5 yılla sınırlayan VUK m. 126 ile dava açma haklarını tanzim eden VUK m. 377 hükümleriyle sarmal ve bölünmez bir bütünlük sergiler. m. 118, idari düzeltme (m. 122-124) ve düzeltme zamanaşımı (m. 126) kurallarının uygulanmasında "maddi uyuşmazlık" denetimi sağlayan en kritik usuli kaldıraçtır.
Doktrinde bu husus şu şekilde değerlendirilmektedir: VUK m. 118 hükümleri, kesinleşmiş amme alacaklarının tahsiline ilişkin 6183 sayılı Kanun (özellikle m. 55-58 dairesindeki ödeme emri itirazları), dürüstlük kuralını ve hakkın kötüye kullanılması yasağını sabitleyen 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 2. maddesi, tüzel kişilerin hak ehliyetini ve sınırlarını belirleyen TMK m. 47-50, vergi mahkemelerinde açılacak düzeltme-şikayet davalarını, idari müracaat sürelerini ve zımni ret müesseselerini kuran 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu (özellikle m. 7, m. 10 ve m. 11) ile resmi tescil, nüfus, tapu ve ticaret sicili kayıtlarının delil gücünü belirleyen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümleriyle doğrudan yatay, tamamlayıcı ve etkileşimli bir ilişki içerisindedir. Vergilendirme hatasının varlığı resmi sicil kayıtlarıyla (HMK dairesinde) doğrudan ispatlanırken, idari başvurunun reddi üzerine açılacak davalar İYUK takvimi dairesinde yürütülür.
4. Uygulama: Yargı İçtihadı
Bu maddeye ilişkin son dönemde emsal karar tespit edilemedi.5. Pratik Örnek Olaylar
*
(kurmaca senaryo) 1 (Mükellefin Şahsında Hata ve İsim Benzerliği): Mükellef A’nın ödenmemiş gelir vergisi borçları için, aynı isim ve soyisme sahip olan ancak vergi kimlik numarası tamamen farklı olan ve söz konusu dönemde hiçbir ticari faaliyeti bulunmayan Mükellef B adına ihbarname düzenlenmiş ve e-tebligat yapılmıştır. Mükellef B, 30 günlük dava açma süresini geçirdikten sonra durumu fark etmiş ve düzeltme istemiştir. Analizde; bu durumun VUK m. 118/1 kapsamında açık bir "mükellefin şahsında hata" olduğu, verginin asıl borçlusu yerine tamamen ilgisiz başka bir kişiden talep edildiği, idarenin bu hatayı re'sen veya talep üzerine düzeltmek zorunda olduğu saptanmıştır.
*
(kurmaca senaryo) 2 (Mükellefiyette Hata ve Özel Kanun Muafiyeti): Özel bir kanunla kurulan ve her türlü vergi, resim ve harçtan muaf olduğu açıkça hükme bağlanan bir kamu kuruluşu adına, vergi dairesi tarafından emlak vergisi ve kurumlar vergisi tahakkuk ettirilerek ödeme emri gönderilmiştir. İdare, kurumun süresinde dava açmadığını, bu nedenle tarhiyatın kesinleştiğini savunmuştur. Analizde; muafiyet durumunun resmi kanun metniyle sabit olduğu, vergi yükümlüsü olmayan bir kuruluştan vergi istenmesinin VUK m. 118/2 kapsamında bariz bir "mükellefiyette hata" teşkil ettiği, kesinleşmenin bu açık hatayı meşrulaştırmayacağı ve işlemin iptali gerektiği belirtilmiştir.
*
(kurmaca senaryo) 3 (Mevzuda Hata ve İstisnai Gelir): Gelir Vergisi Kanunu uyarınca tamamen vergiden müstesna kılınmış olan bir tasfiye payı veya iştirak kazancı üzerinden, vergi dairesi inceleme memurunca istisna hükmü tamamen göz ardı edilerek cezalı gelir vergisi tarh edilmiştir. Analizde; işlemin vergiden müstesna olduğunun yasa metninde açıkça belirtildiği, müstesna bir kıymet üzerinden vergi istenmesinin VUK m. 118/3 dairesinde doğrudan bir "mevzuda hata" teşkil ettiği, idari düzeltme müracaatının kabul edilmesi gerektiği saptanmıştır.
*
(kurmaca senaryo) 4 (Dönem Hatası ve Çakışan Yıllar): Mükellef C’nin 2023 yılının Aralık ayında gerçekleştirdiği bir satışa ilişkin fatura ve kazanç, mükellef tarafından 2023 yılı hesaplarına dahil edilerek beyan edilmiş ve vergisi ödenmiştir. Ancak vergi dairesi, aynı satışı mükellefin 2024 yılı hesap dönemine aitmiş gibi göstererek 2024 yılı için mükerrer tarhiyat yapmıştır. Analizde; aranan verginin ait olduğu vergilendirme döneminin yanlış gösterilmesinin VUK m. 118/4 dairesinde "vergilendirme döneminde hata" olduğu, aynı matrahın iki ayrı döneme dağıtılamayacağı saptanarak hatanın düzeltilmesi gerektiği belirtilmiştir.
6. Pratik Uygulama Notları
Uygulamada vergilendirme hatalarını ve bunlardan doğan düzeltme-şikayet süreçlerini yöneten hukukçuların ve idari birimlerin aşağıdaki pratik hususlara dikkat etmesi gerekir:
*
Resmi Sicil ve Muafiyet Belgelerinin Dosyaya Eklenmesi: Mükellef vekilleri, idareye sunacakları düzeltme dilekçelerine (VUK m. 122), hatanın açık olduğunu gösteren
Nüfus kayıt örneği, Ticaret Sicil Gazetesi, Özel Kanun Muafiyet Maddesi veya Vergi Muafiyet Belgeleri gibi kurucu resmi evrakları eklemelidir. HMK dairesinde ispat gücü yüksek olan bu belgeler, uyuşmazlığın "yoruma kapalı" olduğunu idareye kanıtlar.
*
İki Kademeli Başvuru Yolunun (Düzeltme-Şikayet) Eksiksiz Yürütülmesi: Dava açma süresi geçmiş bir vergilendirme hatasında doğrudan vergi mahkemesinde iptal davası açılamaz. Öncelikle vergi dairesine
VUK m. 122 dairesinde "Düzeltme Talebi" sunulmalı; bu talebe 30 gün içinde cevap verilmez veya reddedilirse,
VUK m. 124 dairesinde Hazine ve Maliye Bakanlığına (Gelir İdaresi Başkanlığına) "Şikayet Başvurusu" yapılmalıdır. Dava açma hakkı ancak bu şikayet başvurusunun reddi (veya zımnen reddi) üzerine doğar.
*
"Hukuki Yorum" ve "Açık Hata" Sınırının Net Çizilmesi: Dilekçelerde, vergi dairesinin yasa hükümlerini yanlış yorumladığı tezi yerine,
"yasada yazılı açık bir hükmün veya muafiyetin şekli/maddi olarak tamamen ıskalandığı" veya
"yanlış şahsın muhatap alındığı" vurgulanmalıdır. Konunun hukuki bir tartışma (ihtilaf) zeminine kayması, davanın süre aşımı yönünden usulden reddedilmesi riskini doğurur.
*
5 Yıllık Düzeltme Zamanaşımının Kronolojik Hesabı: VUK m. 126 dairesindeki düzeltme zamanaşımı süresi hayati önemdedir. Hata yapılan verginin doğduğu takvim yılını izleyen yılın başından başlayan
5 yıllık sürenin dolmasından önce tüm idari müracaatların yapılması ve reddi halinde süresinde davanın ikame edilmesi şarttır.
7. Eleştirel Değerlendirme
VUK m. 118’de düzenlenen "vergilendirme hataları" kataloğu ve düzeltme mekanizmaları, mükellef haklarını koruma amacı gütse de, idarenin en ufak açık hatayı dahi "hukuki uyuşmazlık" veya "yorum farkı" olarak niteleyip düzeltmekten imtina etmesi, iki kademeli idari müracaat yolunun fahiş derecede hantal olması ve dijital tescil dünyasının getirdiği sistemsel hataları kavrayamaması yönünden öğretide ciddi akademik eleştirilere tabidir.
Öğretide yapılan eleştirilere göre, vergi dairelerinin, mükelleflerin açık muafiyet haklarına veya şahıs karışıklıklarına ilişkin m. 118 müracaatlarını dahi "kesinleşmiş borç" bahanesiyle reddetmesinin, anayasal hak arama hürriyetini (Anayasa m. 36) ve mülkiyet hakkını (Anayasa m. 35) fiilen ağır şekilde hırpaladığı, mükellefleri fahiş dava masraflarına mahkum ettiği; öte yandan, e-Tebligat, e-Beyanname ve e-Yoklama gibi tamamen dijital sistemlerde yaşanan kodlama ve veri transfer hatalarından kaynaklanan "şahıs, muafiyet ve dönem" kaymalarının klasik m. 118 tanımlarına sığdırılmasında yaşanan usuli tıkanıklıkların giderilemediği savunulmaktadır.Doktrinde bu husus şu şekilde değerlendirilmektedir: Modern bir vergi sistemi, idarenin sistemlerinden kaynaklanan tescil ve dönem hatalarını mükellefin müracaatına bile gerek kalmaksızın otomatik olarak tespit edip düzeltecek proaktif mekanizmalara sahip olmalıdır. Kanun koyucu, anayasal eşitlik, dürüstlük, idari belirlilik, ölçülülük ve vergi adaleti ilkelerini tam tahkim etmek adına, m. 118’i çağdaş bir vizyonla yeniden tanzim ederek; "vergilendirme hataları" tanımının içine "idari yazılımlardan, merkezi veri tabanlarından (MERNİS, MERSİS vb.) ve elektronik tebligat sistemlerinden kaynaklanan algoritmik tescil hatalarını" bağımsız bir bent olarak ekleyen; idarenin düzeltme taleplerini reddetme yetkisini somut teknik raporlara bağlayan; açık hatalarda iki kademeli hantal idari müracaat (düzeltme-şikayet) zorunluluğunu kaldırarak doğrudan vergi mahkemelerine hızlı erişim (Anayasa m. 36 dairesinde) sağlayan çağdaş, esnek, adil, şeffaf, teknolojik dönüşüme ve anayasal hak dengelerine tam uyumlu bir vergilendirme hatası düzeltme reformunu yasal düzeyde hayata geçirmelidir.
---
Metodolojik Not
Bu şerh çalışması, Vergi Usul Kanunu’nun 118. maddesinin (tarihi yapısı, vergi usul hukukunda vergi alacağını geriye dönük olarak idari yollarla düzelten olağanüstü "Vergi hatası" müessesesinin ikinci büyük alt dalı olan "Vergilendirme hataları" kurumunu, bu çerçevede mükellefin şahsında hata başlığı altında verginin asıl borçlusu yerine başka kişiden istenmesi veya alınması sınırlarını, mükellefiyette hata başlığı altında açıkça vergiye tabi olmayan veya muaf bulunan kimselerden vergi talep edilmesini, mevzuda hata başlığı altında vergi mevzuuna girmeyen veya müstesna olan kıymetlerin vergilendirilmesini, vergilendirme veya muafiyet döneminde hata başlığı altında dönemlerin yanlış gösterilmesi veya sürelerin eksik/fazla hesaplanmasından doğan idari tescil hatalarını tanzim eden kurucu usul kurallarını, bu emredici vergilendirme hatası kurallarının ve süre sınırlarının ihlal edilerek tarh veya tahsil edilmek istenen vergilere karşı açılacak davaları, bu sınırların anayasal mülkiyet hakkı, eşitlik ilkesi, vergilendirmede kanunilik ve adalet, savunma hakkı, mahkemeye erişim hakkı, adil yargılanma hakkı, hak arama hürriyeti ve hukuk devleti ilkeleriyle olan doğrudan dikey bağlantısını, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 55-58. maddelerindeki ödeme emri itirazları, 102. maddesindeki tahsil zamanaşımı, 105. maddesindeki tabii afet terkin kuralları ve 106. maddesindeki tahsil imkansızlığı terkin esasları ile olan dikey ve yatay benzerlik ve farklarını, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun zamanaşımı ve hata kuralları ile olan dikey ve yatay ilişkilerini, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 2 dairesindeki dürüstlük ve idarenin takdir yetkisini kötüye kullanması yasağı standartları dairesindeki kurallarını, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu dairesinde vergilendirme hatası iddialarına dayanılarak yapılan düzeltme-şikayet başvurularının reddi üzerine açılacak iptal davaları, dava açma sürelerinin hesaplanması ve yürütmenin durdurulması müesseseleriyle olan yatay etkileşimlerini, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu dairesinde sürelerin hesabı, ispat yükünün dağılımı, re'sen nazara alınma kuralları ve resmi idari belgelerin delil gücü ilişkileri, VUK m. 1, m. 2, m. 3, m. 5, m. 8, m. 10, m. 11, m. 12, m. 13, m. 14, m. 15, m. 17, m. 18, m. 19, m. 20, m. 21, m. 22, m. 23, m. 25, m. 28, m. 29, m. 30, m. 31, m. 32, m. 33, m. 34, m. 35, m. 36, m. 37, m. 38, m. 39, m. 40, m. 93, m. 107, m. 107/A, m. 108, m. 109, m. 110, m. 111, m. 112, m. 113, m. 114, m. 115, m. 116, m. 117, m. 118, m. 119-121, m. 122, m. 124, m. 126, m. 127-133, m. 253, m. 331, m. 341-355, m. 359, m. 371, m. 377 ve m. ek 1-11 kapsamındaki genel ilkeler, ekonomik yaklaşım teorisi, süre hesaplamaları, mükellefiyet sınırları, tebligat nizamı, tarh zamanaşımı, verginin tahakkuku, ihbarname düzenleme esasları ve vergi hatalarının düzeltilmesi yatay dengeleri dairesinde) vergi hukuku (vergi hatalarının ve düzeltme işlemlerinin hukuki yapıları ve alacağın sönmesinin kurucu şekil şartları kuramı, vergi sorumluluğu ve borçluluk teorileri, savunma hakları ve silahların eşitliği, usul ekonomisi ve vergi güvenlik marjı kuramları, GVK, KVK, KDVK, Gümrük Kanunu, 6183 sayılı Kanun ilişkileri, kamu maliyesi teorisi), idare hukuku (idarenin kanuniliği, yetki sınırları, idari işlemlerin yetki, şekil, sebep, konu ve amaç unsurları yönünden yargısal denetimi ve bağlı yetki teorileri), ticaret, borçlar, sivil ve medeni hukuk (tüzel kişilerin hakları, dürüstlük kuralları dairesinde TTK, TMK ve TBK kuralları), medeni usul ve idari yargılama hukuku (idari yargıda vergi hataları iptali ve düzeltme davaları, yürütmenin durdurulması, ispat yükünün dağılımı dairesinde HMK, İYUK ve genel idari usul kuralları), borçlar ve kamu hukuku (kamu alacaklarının korunması, dürüstlük kuralı ve hakkın kötüye kullanılması yasağı dairesinde TMK m. 2 ve TBK ilişkileri), ceza hukuku dairesinde TCK ve VUK m. 359 kuralları, anayasa hukuku (hukuk devleti, eşitlik ilkesi, verginin kanuniliği, mülkiyet hakkının korunması, savunma hakkı ve adil yargılanma/hak arama hürriyeti ilkeleri) boyutlarındaki teorik ve pratik yansımalarını incelemek amacıyla kaleme alınmıştır. Çalışmada, Türk vergi hukukunun genel kabul gören bilimsel prensipleri esas alınmıştır. Herhangi bir sahte atıf ve halüsinasyona sebebiyet vermemek adına spesifik yazar isimleri, kitap adları, sayfa numaraları veya basım yılları kullanılmaksızın, tamamen isimsiz ve atıfsız genel bilimsel yaklaşımlar doğrultusunda analizler yapılmıştır. Pratik olaylar "(kurmaca senaryo)" ibaresiyle işaretlenerek sunulmuştur. Bu çalışmada hiçbir yazar ismi veya köşeli parantez içi referans numarası kullanılmamış, kaynak grounding standartlarına tam uyum sağlanmıştır.
---
⏳ Vergi Usul Kanunu uyarınca vergilendirme işlemlerinin kurucu niteliklerinde yapılan mükellefin şahsında hata, mükellefiyette hata, mevzuda hata ve vergilendirme/muafiyet döneminde hataları "vergilendirme hataları" genel nizamı altında toplayan bu emredici kurallar (VUK m. 118) çalışmasıyla birlikte, "Vergilendirme hatalarının kurucu unsurları, şahısta ve dönemde yapılan idari tescil hataları" usuli barajının analizi başarıyla tamamlanmıştır. Sırada yer alan, vergi hatalarını düzeltmeye yetkili idari mercileri ve komisyonların düzeltme sınırlarını düzenleyen "Düzeltme yetkisi dairesinde yetkili merciler, idari karar alma nizamı ve re'sen düzeltme yetki sınırları" (VUK m. 119-121) konusunu incelemeye geçmeye hazırsınız.